ตอนที่ 343
บทที่343 เชิญแขกกลับไปให้หมด (เรียงแถวต้อนรับ)
October 28, 2026
เฉินเทียนเซิงสีหน้าชั่วร้าย
เมื่อมองดูร่างอ่อนแอที่อยู่ในห้องพระ ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกลำพองใจ
ในตระกูลเฉิน คนที่ทำให้คุณย่าโกรธเป็นไฟ ต่อให้เทวดาก็คุ้มครองไม่อยู่!
แกบุกเข้ามาในตระกูลเฉิน ตอนที่ทำร้ายเฉินเทียนหย่าง ก็น่าจะรู้แล้ว วันนี้พ่อของแกนอนรักษาตัวอยู่ ตระกูลเฉินในตอนนี้ อยู่ในความดูแลของคุณย่า!
“เทียนเซิง!” คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินเรียกด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
เฉินเทียนเซิงรีบก้มตัว “ครับคุณย่า”
“เชิญแขกกลับไปให้หมด!”
น้ำเสียงที่เย็นชา คมเหมือนกับมีด
แววตาของเฉินเทียนเซิงก็เปล่งแสงเจ้าเล่ห์ รับปากเสียงดัง แล้วจากไปอย่างรวดเร็ว
ในห้องพระ
แววตาที่เย็นเยือกของคุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉิน ฉายแววที่ทำให้คนรู้สึกกลัว
เธอก้มหน้ากวาดมองลูกปัดที่หล่นอยู่บนพื้น เงยหน้ามองไปที่พระพุทธรูปทองคำ บ่นพึมพำอย่างรู้สึกผิด
“พระพุทธองค์ ไม่ใช่ฉันโหดร้าย แต่เป็นเฉินตงที่โหดเหี้ยม หลังจากวันนี้ ฉันค่อยเข้าห้องพระ ชำระล้างสิ่งสกปรก”
พูดจบ เธอก็โบกมือ
สาวใช้สองคนก็รีบเดินมาข้างหน้า พยุงคุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินลุกขึ้น หันหลังเดินออกไปข้างนอก
และในเวลาเดียวกัน
ตระกูลเฉินร้อนเหมือนไฟไปแล้ว!
ตระกูลเฉินที่มากไปด้วยอำนาจบารมี แต่ไหนแต่ไรก็มีแต่คนมาเคารพถึงที่บ้านจนเคยชินไปแล้ว ยังไม่เคยมีใครที่กล้าโอหังในคฤหาสน์ตระกูลเฉินแบบนี้มาก่อน!
ต่อให้คุณจะยิ่งใหญ่อยู่ข้างนอกยังไง มีอำนาจขนาดไหน เมื่อมาถึงตระกูลเฉิน ไม่ว่าคุณเป็นใครก็ต้องก้มหัวอันสูงส่งของคุณ เคารพอย่างถ่อมตน
นี่คือกฎของการมาเยือนตระกูลเฉิน!
เคยอยู่สูงจนชินแล้ว จู่ๆก็ถูกคนตบหน้า ดังนั้นไม่ว่าคนตระกูลเฉินที่จะสูงส่งขนาดไหน ก็เกือบจะบ้ากันไปแล้ว
จากซุ้มประตูสู่คฤหาสน์ตระกูลเฉิน มีทางเดินระเบียงสีเขียวยาวหลายร้อยเมตร
และในเวลานี้ ถูกคนรับใช้ของตระกูลเฉิน ล้อมรอบระเบียงทั้งสองข้างทางไปแล้ว
แน่นอน ผู้ที่เรียกกันว่าสมาชิกในตระกูลเฉิน ล้วนเป็นสมาชิกระดับต่ำ ด้อยกว่าคนรุ่นหัวกะทิที่เก่งกาจมาก และไม่มีคนที่มีอำนาจ
ทุกคนเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองโดยชอบธรรม และบางคนถึงกับมีแววตาที่อยากจะฆ่าคน
ยิ่งกว่านั้น คนใช้ในบ้านที่อยู่ข้างหลัง ซึ่งถืออาวุธ เตรียมพร้อมทุกสถานการณ์
ศักดิ์ศรีของตระกูลเฉิน ยอมให้ละเมิดไม่ได้
ความภาคภูมิใจของตระกูลเฉิน ยอมให้ดูหมิ่นไม่ได้
กลุ่มอารมณ์ที่เดือดพล่าน สถานการณ์ตึงเครียดอย่างมาก
ขอเพียงมีคำสั่ง ก็สามารถออกมาต่อสู้อย่างดุเดือด
เสียงคนเหมือนดั่งคลื่น สะเทือนจนหูเกือบหนวก
“เกินไปแล้ว นี่มันเกินไปแล้วจริงๆ! ตระกูลเฉิน เคยได้รับความอับอายขายหน้าเช่นนี้ที่ไหนกัน?”
“คุณชายเทียนหย่างเป็นผู้สืบทอดของพวกเราตระกูลเฉิน เป็นหัวกะทิในหัวกะทิ กล้าทำร้ายคุณชายเทียนหย่าง ก็เท่ากับตบหน้าตระกูลเฉินของเรา!”
“ไม่รู้จักตระกูลเฉินเสียแล้ว คิดว่าตระกูลเฉินของเราอ่อนแอรังแกกันได้ง่ายๆเหรอ?”
……
รอบทางเดินสีเขียว มีนักธุรกิจที่มาขอพบตระกูลเฉินอย่างไม่ขาดสาย
เวลานี้เห็นภาพนี้ แม้ว่าจะเคยเห็นเรื่องราวแบบนี้จนเคยชิน พวกเขายังคงตกตะลึงและหวาดกลัว
ใครกันแน่ที่กล้าท้าทายจนตระกูลเฉินจนเดือดเป็นฟืนเป็นไฟเช่นนี้?
ในขณะที่ตกใจ นักธุรกิจเหล่านี้ก็มีความอยากรู้อยากเห็น ต่างก็หยุดฝีเท้ามองดู
ก็ในเวลานี้
เสียงที่เย็นชาเสียงหนึ่ง ราวกับเสียงสวดจากสวรรค์ ดังมาจากปลายทางเดินสีเขียว
“วันนี้ตระกูลเฉินมีเรื่องต้องจัดการ ไม่ต้อนรับแขก ผู้ที่ไม่ใช่คนในตระกูลเฉิน ขอให้ออกไปทันที!”
โครม!
นักธุรกิจที่อยากรู้อยากเห็นต่างตกตะลึงในทันใด
“ทำไมถึงเป็นเช่นนี้? ผม ผมเพิ่งจะเข้ามาในคฤหาสน์เองนะ!”
“ขอร้องพวกท่านโปรดเมตตาด้วย ผมใช้เวลาสามปี จึงจะสามารถเข้ามาในตระกูลเฉิน ตอนนี้ยังไม่ได้พูดอะไรเลย ขอร้องพวกท่านอยากไล่ผมไปเลย!”
“ผมต้องการพบเจ้าบ้านตระกูลเฉิน หรือว่าให้ผมพบกับคนที่มีอำนาจในคฤหาสน์ก็ยังดี เพื่อวันนี้แล้ว ผม ผมรอมาแปดปีเต็มๆ!”
……
กลุ่มนักธุรกิจสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก แทบจะขอร้องอ้อนวอน
แต่ ตามมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่แยแส
สมาชิกทุกคนในตระกูลเฉิน ต่างก็ไล่คนด้วยสีหน้าที่ดุดัน
คำสั่งของตระกูล ก็คือ”ราชโองการ!”
ตระกูลเฉิน ยังไม่จำเป็นต้องให้เกียรติดใครทั้งนั้น
ไม่ว่าจะรอมาสามปีหรือแปดปี คำสั่งจะข้างบนลงมา ก็ต้องออกไปทันที!
กลุ่มนักธุรกิจต่างก็สิ้นหวัง หงุดหงิด เสียใจ หากเมื่อกี้ไม่อยากรู้อยากเห็นจนหยุดมองดู จัดการเรื่องของตัวเองก่อน บางทีเรื่องที่ตัวเองคาดหวังมาโดยตลอดก็คงจะมีผลสรุปไปแล้ว
ทำไมถึงถูกสกัดกลางคัน ถูกไล่ออกจากตระกูลเฉินด้วยนะ?