ตอนที่ 346
บทที่ 346 มาเดิมพันกันสักตั้งมั้ย?
October 28, 2026
“แก.......”
ใบหน้าของเฉินเทียนเซิงดุร้าย ความเกลียดชังกำลังโหมกระหน่ำ
“เทียนเซิง หุบปาก!”
คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินดุเสียงเข้ม เงยหน้าขึ้นและเหลือบมองไปใบหน้าเปื้อนเลือดของเฉินเทียนเซิง และกล่าวว่า “ยังไม่รีบพาคุณชายเข้าไปทำแผลอีก?”
เฉินเทียนเซิงโกรธและไม่พอใจ
ไม่กล้าโต้แย้ง ทำได้เพียงเดินตามหญิงชราเข้าไปในห้องโถงอย่างเชื่อฟัง
ในเรือน
สายลมอันสดชื่นพัดมาเบาๆ
คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินยืนอย่างสงบ และมองเฉินตงอย่างขุ่นมัว
“แก รู้มั้ย ว่าในตระกูลเฉิน ไม่มีใครกล้าที่จะพูดจาหยามฉันแบบนี้มาก่อน!”
ถามอย่างตรงไปตรงมา
ทั้งท่านหลงและคุนหลุนต่างตกใจเล็กน้อย หลังของพวกเขาเย็นวาบ
ตระกูลเฉินที่มากไปด้วยอำนาจบารมี อยู่ข้างนอกเจ้าบ้านสามารถเรียกลมได้ลมเรียกฝนได้ฝน
แต่ใครๆก็รู้ เมื่ออยู่ในตระกูลเฉิน เพราะกฎที่ต้องเคารพผู้ใหญ่ ต่อให้คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินไม่ใช่แม่ของเฉินเต้าหลิน เฉินเต้าหลินก็ต้องเคารพเธอ
เมื่อเทียบกันแบบนี้ อยู่ในตระกูลเฉิน คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินเปรียบเสมือนจักรพรรดิพระเจ้าหลวงของตระกูล
“เมื่อก่อนไม่เคยมี ตอนนี้............มีแล้วไง!”
เฉินตงยิ้มอวดดี ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยสายตาที่ไม่มีใครเทียบได้
ในเมื่อจะแข็งข้อ ก็ต้องแข็งข้อให้ถึงที่สุด!
ต่างก็เป็นครั้งแรกที่เกิดมาเป็นคน คุณไม่เห็นผมเป็นคน ผมยังต้องไว้หน้าคุณเหรอ?
เฉินตงคิดเช่นนี้
ท่านหลงกับคุนหลุนเพราะเฉินตงแล้วทำให้พวกเขาตื่นตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก
คุณชาย........คิดจะชนกับคุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินอย่างสุดๆไปเลยหรือ?
ในอากาศ เต็มไปด้วยความตึงเครียดที่สามารถปะทุได้ทุกเมื่อ
คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินหรี่ตาลง ยิงแสงอาฆาตออกมา
ท่านหลงพูดอย่างร้อนใจ “คุณหญิงใหญ่ เจ้าบ้านบาดเจ็บ ตอนนี้อยู่ที่ไหน?”
เจ้าบ้านบาดเจ็บ คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินเป็นผู้กุมอำนาจชั่วคราว เป็นคนที่อยู่เหนือคนนับหมื่น
เรื่องมันค่อนข้างด่วนต้องการพบเจ้าบ้านโดยด่วน มิเช่นนั้น เรื่องนี้ยิ่งอยู่ก็จะยิ่งถูกรุก
ท่านหลงที่หนักแน่น เวลานี้ก็เข้าใจดี ต่อให้คุณชายจะมีพลังที่น่าเกรงขาม แต่สุดท้ายข้างหลังก็มีเพียงเขากับคุนหลุน
แต่สิ่งที่ต้องเผชิญ ก็คือคุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินกับตระกูลเฉินทั้งตระกูล!
คมดาบอย่างคุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉิน มีเพียงนายท่านที่สามารถขวางได้!
“เจ้าบ้านบาดเจ็บสาหัส กำลังนอนพักรักษาตัว ไม่สามารถพบคนนอก ท่านหลงอย่างกังวลไปให้มากเลย” คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินยิ้มเล็กน้อย
หัวใจของท่านหลงหล่นลงไปถึงตาตุ่มทันที
เฉินตงก้าวเดินไปข้างหน้า “ผมจะพบพ่อของตัวเอง ก็พบไม่ได้?”
“พ่อ?”
คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินเลิกคิ้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความดูถูกดูแคลน “แกมันลูกสวะ ใครจะไปรู้ว่าจุดประสงค์ที่แกมาพบเจ้าบ้านคืออะไร? วันนี้แกถูกตระกูลหลี่ลอบสังหาร หากไม่ใช่เพราะแก เจ้าบ้านจะได้รับบาดเจ็บมั้ย? ฉันจำเรื่องนี้ได้ หากครั้งนี้แกฆ่าเจ้าบ้าน แล้วตระกูลเฉินที่มากไปด้วยอำนาจบารมี ใครจะเป็นคนมาควบคุมดูแล?”
เฉินตงขมวดคิ้วขึ้น และไฟโกรธแค้นที่เหมือนจะสะสมอยู่ที่หน้าอกของเขา ลุกลามขึ้นมาทันที
พูดจาแก้ตัว ไม่ถามเหตุผล ยังหันมาโจมตี
ยังจะเอาหน้าอยู่อีกมั้ย?
ทันทีหลังจากนั้น คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินกล่าวอย่างเคร่งขรึม: “ชีวิตต่ำต้อยของแก มันไม่มีค่าเหมือนกับชีวิตเจ้าบ้านตระกูลเฉิน!”
ดูหมิ่น เหยียบหยาม
โดยที่ไม่ปกปิดเลย
แม้แต่สีหน้าของท่านหลงกับคุนหลุนก็มืดมนอย่างมากในเวลานี้
ความรักระหว่างพ่อลูกที่ผูกพันทางสายเลือด กลับถูกคุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินพูดจนไม่เหลือชิ้นดีอย่างนี้เลยเหรอ?
มันต้องมีความคิดที่สกปรกขนาดไหน?
“ผมถามแค่คำเดียว จะให้ผมพบคุณพ่อของผมมั้ย?”
เฉินตงไม่อยากจะเสียเวลาพูดมาก ถามอย่างเฉียบขาด
แววตากำลังกระหน่ำไปด้วยไปด้วยเย็น
“สามหาว!”
คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินตะโกนอย่างโกรธเคือง “เฉินตง ไอ้ลูกสวะ แกคิดว่าตระกูลเฉินเป็นที่ที่ให้แกมากร่างเหรอ? ทำร้ายเฉินเทียนเซิง ดูหมิ่นคนแก่อย่างฉัน และตอนนี้แกยังมาคุกคามฉัน ? แกกินดีหมีหรือดีเสือเข้าไปเหรอ ถึงไม่รู้คำว่าตายสะกดยังไง!"
พูดจบ คุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉินก็ตะโกน
“เด็กๆ!”
บู๊ม!
ด้านในห้องโถง คนรับใช้ในบ้านที่แข็งแรงสิบกว่าคนโผล่ออกมาทันที