บทที่ 377 การก้มหัวของราชาใต้ดิน

คำพูดของเจิ้งโก๋โส่ว เห็นได้ชัดว่าไม่เหมาะสมอย่างยิ่งในสถานการณ์ตอนนี้

ทำให้ทุกคนตกตะลึงกันอย่างมาก

"เจ้านาย ยังจะวาดรูปอะไรอีก........."

อู๋จุนหาวคร่ำครวญอย่างเจ็บปวด

"หุบปาก!"

หลินหลิ่งตงมองด้วยสายตาที่คมกริบ พูดตัดบทอย่างขุ่นเคือง

จากนั้น เขาก็มองกวาดไปทางเฉินตงแวบหนึ่ง หลังจากที่แน่ใจแล้วว่าเฉินตงไม่ได้มีท่าทีที่แปลกไป จึงได้มองไปทางเจิ้งโก๋โส่ว

"ท่านเจิ้ง เชิญครับ!"

นี่มัน.........

ทุกคนต่างตกตะลึง ยืนนิ่งอยู่กับที่

หลินหลิ่งตงจะเชิดชูเจิ้งโก๋โส่วให้สูงถึงขั้นไหน?

คนก็ได้บุกมาฉีกหน้าถึงที่แล้ว ยังสามารถวางเฉยได้อีกเหรอ?

ในความทรงจำของพวกเขา ราชาใต้ดินของเมืองหลิ่งตง มันเต็มไปด้วยความดุร้าย แค่พูดไม่ถูกใจคำเดียวเลือดก็จะกระเด็นทันที!

ดูไม่ออกเลย ว่าไอ้หมอนี่จะเคารพคุณอาเจิ้งขนาดนี้?

เฉินตงเองก็แปลกใจไปครู่หนึ่ง สามารถเป็นถึงราชาใต้ดิน ต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องวิธีการ เพียงแค่หัวใจก็ต้องเป็นคนที่ทะนงตัวอย่างมาก

เสียหน้าขนาดนี้ ยังสามารถตอบรับคำขอของเจิ้งโก๋โส่ว นี่ไม่ใช่การเคารพนับถือโดยทั่วไปแล้ว

เห็นแก่หน้าของเจิ้งโก๋โส่ว เฉินตงก็ไม่ได้รีบร้อนแล้ว

"ดี"

เจิ้งโก๋โส่วตอบรับไปหนึ่งที ก็ได้ลงมือวาดภาพ

ภายใต้สายตาที่น่าสะพรึงกลัวของทุกคน หลินหลิ่งตงไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองใดๆ ตรงกันข้ามเขาก้มเข้าไปมองด้วยความจ่อจดและจริงจัง มองอย่างเพลิดเพลิน

ไม่นานนัก สีหน้าของหลินหลิ่งตงก็เปลี่ยนไปทันที

เปลี่ยนเป็นความประหลาดใจ ตกใจ ไม่อยากจะเชื่อ

ภาพนี้ ถูกทุกคนมองเห็นแล้ว ล้วนตกใจกันอย่างอธิบายไม่ถูก

เจิ้งโก๋โส่ว............วาดอะไรเนี่ย?

เพราะระยะห่าง จึงทำให้มองเห็นไม่ชัด

เมื่อทุกคนเข้ามามองดูใกล้ๆ

เมื่อดูแล้ว สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

บนกระดาษที่ขาวดั่งหิมะ ได้วาดรูปหมูออกมาหนึ่งตัว!

ปราศจากแนวคิดทางศิลปะ เหมือนกับวาดอย่างส่งๆ

วาดธรรมดาไม่กี่ที จนกลายเป็นรูปหมูรูปหนึ่ง!

"ท่านเจิ้ง นี่มัน?"

หลินหลิ่งตงระงับความกลัวเอาไว้ แล้วถามอย่างไม่เข้าใจ

เจิ้งโก๋โส่วโน้มตัวไปเป่าหมึกให้แห้ง จากนั้นก็หยิบภาพวาดขึ้นมา ยื่นให้กับมือของหลินหลิ่งตง

"รู้จักกับน้องหลิ่งตงมีความสุขมาก ขอมอบภาพวาดนี้ให้น้องหลิ่งตงเป็นของขวัญ หวังว่าน้องจะไม่โง่เหมือนหมู!"

โครม!

หลินหลิ่งตงเหมือนถูกฟ้าผ่า พริบตาเดียวสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นสีแดงคล้ำ

ภาพวาดและคำพูดของเจิ้งโก๋โส่ว เห็นได้ชัดว่าด่าเขา!

อีกทั้งยังต่อหน้าทุกคน ด่าอย่างเปิดเผย!

ชั่วขณะ ในห้องโถงก็เงียบจนสามารถได้ยินเสียงเข็มหล่น

ทุกคนต่างกลัวจนไม่กล้าส่งเสียง

กล้าด่าราชาใต้ดินแบบนี้ ความโกรธของราชาใต้ดินต่อจากนี้.......

"คุณ คุณกล้าด่าพี่ใหญ่ของผม? ผม..........."

อู๋จุนหาวที่สีหน้าดุร้าย ใบหน้าเปื้อนไปด้วยเลือดดูแล้วน่ากลัวมาก

"หุบปาก!"

หลินหลิ่งหันหน้าไปตะคอกใส่ ดวงตาลึกและทรงพลัง

ในเวลานี้ เจิ้งโก๋โส่วเดินมาตรงหน้าเขา ทำท่าคารวะให้เขา จากนั้น ก็เดินออกไปโดยตรง

"ท่านเจิ้ง........."

หลินหลิ่งตงมึนงงและไม่รู้จะทำอย่างไร

เจิ้งโก๋โส่วกลับยกมือขึ้นเพื่อห้าม กล่าวอย่างรีบเฉย "คุณพิจารณาให้ดี"

"ผม.........." หลินหลิ่งตงพูดไม่ออก

จากนั้น

ภายใต้สายตาที่เหลือเชื่อของทุกคน

เจิ้งโก๋โส่วก็เดินมาถึงด้านหน้าของเฉินตง รอยยิ้มที่อ่อนโยนปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่ไม่แยแสของเขา ยกมือคารวะ

"หลานชาย เสี่ยวหยิ่งสบายดีมั้ย?"

โครม!

ภาพนี้ ราวกับถูกค้อนหนักทุบ ทุบมาที่ดวงตาของหลินหลิ่งตงและพวกอย่างแรง

โดยเฉพาะหลินหลิ่งตง ถึงขนาดปากค้างเล็กน้อย ตกใจจนไม่รู้สึกตัว

เฉินตงยิ้มเล็กน้อยแล้วคารวะกลับ "สบายดีครับ เสี่ยวหยิ่งเพิ่งจะตั้งครรภ์"

"ตั้งครรภ์? เป็นข่าวที่น่ายินดีอย่างมาก ดีๆๆ กู้โก๋ฮั๋วสองสามีภรรยาทราบเรื่องหรือยัง?" เจิ้งโก๋โส่วที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข