บทที่ 378 ตงเอ๋อ พ่อปลอดภัย

ราชาใต้ดินของเมืองหลิ่งตง ก้มหน้ายอมรับความขี้ขลาด

ข่าวนี้ กระจายไปทั่วเมืองดั่งพายุที่โหมกระหน่ำ

หลินหลิ่งตงรู้ว่าการที่เขากระทำเช่นนั้น ผลที่ตามมา จะทำให้เขากลายเป็นตัวตลกของคนในเมืองหลิ่งตง

แม้เขาจะรู้ แต่ก็ต้องทำเช่นนั้น!

แม้ว่าจะกลายเป็นตัวตลก แต่ท้ายที่สุดเขาก็ยังคงเป็นราชาใต้ดิน

แต่ถ้าเขาไม่อยากเป็นตัวตลก เขาก็ต้องกลายเป็นผีที่อยู่ใต้ดิน

มองจากสถานการณ์ เขาสามารถแยกแยะมันได้อย่างชัดเจน

ถึงขั้นว่า ในคืนนั้น ก็มีข่าว ถูกปล่อยออกมาจากหมู่ตึกหลิ่งตง

ทุกคน ห้ามแย่งที่ดิน!

มันคือการแจ้งเตือนของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ทั้งหมดในเมืองหลิ่งตง

เป็นการเอาใจเฉินตง

สำหรับเรื่องนี้ เฉินตงไม่ได้สนใจเลย

หากไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าของเจิ้งโก๋โส่ว เขาไม่รู้ว่าท่าทีของหลินหลิ่งตงจะเป็นอย่างไร แต่ท่าทีของเขานั้นต้องแข็งมาก

ก็แค่ราชาใต้ดินในเมืองเล็กๆเมืองหนึ่ง ยังห่างไกลเศรษฐีอันดับหนึ่งของซีสู่ เศรษฐีอันดับหนึ่งของเมืองหลวงอย่างมาก แม้แต่จะมาถือรองเท้ายังไม่คู่ควรเลย!

หลังออกมาจากหมู่ตึกหลิ่งตง เฉินตงก็ไม่ได้อยู่นานนัก ได้กลับไปโดยตรง

ตลอดทาง โจวเย่นชิวที่มีความสุขกับผลที่ได้เกินคาด ชื่นชมเฉินตงอย่างไม่หยุด

ไม่ว่าอย่างไรเขาก็คิดไม่ถึง คนที่เคยช่วยน้องชายตัวเองดูแลคนชรา กลับสามารถเติบโตมาถึงจุดนี้ในเวลาอันสั้น

เมื่อมาคิดถึงตอนที่เขายังโอนเอียงไม่แน่นอน ได้เคยช่วยเฉินเทียนเซิงวางแผนจัดการเฉินตง เขาก็รู้สึกเสียใจทันที

หากตอนนั้นเขายืนหยัด วันนี้ตัวเองอาจจะเทียบกูหลังไม่ได้เลย?

เพียงแต่ตอนที่รู้สึกเสียใจมันก็สายไปแล้ว

เมื่อกลับมาถึงคลับสี่ยิ่น

ก็ดึกมากแล้ว

กู้ชิงหยิ่งก็ได้เข้านอนแต่หัวค่ำแล้ว

เฉินตงกลัวว่าจะไปรบกวนการพักผ่อนของกู้ชิงหยิ่ง ก็เลยนอนบนโซฟาเสียเลย คิดที่จะนอนแบบนี้ไปตลอดทั้งคืน

การตั้งครรภ์นั้นเหนื่อยกว่าปกติอยู่แล้วและเป็นเรื่องที่ลำบาก สามารถให้ภรรยานอนหลับเพิ่มขึ้นหนึ่งวินาที ในสายตาเขามันก็คุ้มค่าแล้ว

แต่ด้วยข้อความเพียงหนึ่งข้อความ ก็ทำให้เฉินตงหายง่วงไปเลย

เฉินตงที่กำลังหลับอย่างสะลึมสะลือก็ถูกเสียงข้อความทำให้ตกใจตื่น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู

พริบตาเดียว ม่านตาของเขาก็หดเกร็งถึงที่สุด สีหน้าเคร่งขรึม

เนื้อหาในข้อความสั้นมาก มีเพียงห้าตัวอักษร

"ตงเอ๋อ พ่อปลอดภัย"

คำสั้นๆห้าคำ กลับเหมือนค้อนหนักทุบมาที่ดวงตา

"พ่อ?"

หัวใจของเฉินตงก็มาถึงที่ลำคอทันที พริบตาเดียว ก็มีความตื่นเต้นกังวล

มือสองข้างของเขาถึงขนาดสั่นเล็กน้อย รีบโทรไปยังหมายเลขที่ส่งข้อความมา

แต่ ดังไปเพียงหนึ่งครั้ง

ฝ่ายตรงข้ามตัดสายทิ้งอย่างเด็ดขาด

"หรือว่าไม่สะดวกในการรับสาย?"

เฉินตงหนักใจ คิดในใจ แล้วก็รีบส่งข้อความออกไป "พ่อ ตอนนี้พ่ออยู่ไหน?"

จากนั้น ก็เป็นการรอคอยที่ยาวนาน

เฉินตงหายใจค่อนข้างเร็ว ในขณะนี้ ไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถที่จะสงบสติอารมณ์ได้

แม้กระทั่งสองมือที่จับโทรศัพท์ อดไม่ได้ที่จะสั่น

เวลา ผ่านไปนาทีแล้วนาทีเล่า

พริบตาเดียวก็ผ่านไปสิบนาที

โทรศัพท์ยังคงไม่ไร้ข้อความเข้า

"นี่มันเรื่องอะไรกัน? แค่แจ้งว่าปลอดภัย ก็ไม่สนใจแล้วเหรอ?"

เฉินตงกัดฟัน มีความกระวนกระวาย

คำพูดประโยคเดียว "ตงเอ๋อ พ่อปลอดภัย" สำหรับเขาแล้ว มันไม่พอเลย

เขาต้องการรู้มากกว่านั้น

เขาต้องการรู้ว่าพ่อบาดเจ็บหรือไม่ ตอนนี้อยู่ที่ไหน อยู่ในสถานการณ์อะไรอื่นๆอีกมากมาย!

เฉินตงนวดจมูกที่เจ็บไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ส่งข้อความอีกครั้ง

"พ่อ ตอนนี้พ่ออยู่ไหน? การลอบสังหารครั้งนี้ สถานการณ์มันยังไงกันแน่?

การลอบสังหารนี้ ความสงสัยมากมายวนเวียนอยู่ในใจของเฉินตง

พ่อที่ไม่ควรหายหายตัว กลับหายหายตัวไป

การลอบสังหารที่ไม่ควรจะธรรมดา กลับสิ้นสุดอย่างง่ายดาย

คนที่บงการอยู่เบื้องหลังคือใคร?

การลอบสังหารที่เรียบง่ายครั้งนี้ เบื้องหลังมันมีอะไรซ่อนอยู่?