บทที่ 379 ไม่ว่าดึกแค่ไหน ฉันก็จะเปิดไฟไว้ให้คุณ

ในห้อง เงียบกริบ

"ยกเลิกหมายเลขโทรศัพท์ คุณพ่อกลัวว่าผมจะตรวจสอบที่อยู่ของแก?" เฉินตงขมวดคิ้วบ่นพึมพำ

ท่านหลงครุ่นคิดไปครู่หนึ่ง กล่าวด้วยเสียงต่ำ "บางที อาจจะกลัวคนอื่นตรวจสอบ"

เฉินตงก็เข้าใจขึ้นมาทันที

มันก็ใช่ คุณพ่อสามารถส่งข้อความแจ้งความปลอดภัยให้กับผม แล้วจะกลัวผมจะตรวจสอบทำไม?

การยกเลิกหมายเลขโทรศัพท์ มากกว่านั้นน่าจะเป็นเพราะป้องกันไม่ให้คนอื่นติดตาม

"ว่าแต่ พ่อกำลังระวังใคร?"

ท่านหลงส่ายหัว ไม่พูดไม่จา

เขาติดตามเฉินเต้าหลินมาหลายปี สำหรับนิสัยของเฉินเต้าหลินเขารู้จักเป็นอย่างดี

แต่ว่าครั้งนี้ เขานั้นมองไม่ทะลุจริงๆ

ถึงขั้น แม้แต่เบาะแสเพียงนิดเดียวยังคลำไม่ได้เลย!

สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ท่านหลงยิ้มเจื่อนๆ "ครั้งนี้กระผมก็มองไม่ออกแล้ว ไม่มีเบาะแสอะไรเลย ทางตระกูลเฉินก็ไม่มีอะไรผิดปกติ"

คำพูดประโยคเดียว ก็ได้ระงับความสงสัยในใจของเฉินตงเอาไว้

ถ้ามันจะทำให้พ่อกลัวมากที่สุด ก็คือตระกูลเฉินอย่างไม่ต้องสงสัย

อย่างไรก็ตาม คราวนี้ตระกูลเฉินไม่ว่าสมาชิกระดับบนหรือล่าง ไม่ได้แสดงท่าทีผิดปกติใดๆเลย

หลังจากที่พ่อหายตัวไป สมาชิกระดับบนอย่างคุณหญิงใหญ่ตระกูลเฉิน และสมาชิกระดับล่างทุกคน ต่างพยายามตามหากันอย่างเต็มที่

ทุกอย่างดูเหมือน "ปกติ"

"ภายใต้ความปกติ ต้องมีสิ่งที่คาดไม่ถึงซ่อนอยู่ถึงจะถูก สิ่งผิดปกติย่อมมีผี" เฉินตงบ่นพึมพำ

ไม่มีเบาะแสเลยแม้แต่นิดเดียว สิ่งเดียวที่รู้ก็คือหมายเลขที่คุณพ่อใช้ส่งข้อความอยู่ในเมืองแห่งหนึ่งของซีโม่

แต่ว่าจุดนี้ เกือบจะไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว

แม้ว่าจะส่งคนไปตามหา มันก็เหมือนกับงมเข็มในมหาสมุทร

สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เห็นใบหน้าที่เหนื่อยล้าของท่านหลง เหมือนจะพยายามไม่ให้หาว

เฉินตงก็กล่าวอย่างสงสาร ท่านหลงคุณไปพักผ่อนก่อนเถอะ ไม่มีเบาะแส แต่อย่างน้อยก็รู้ว่าตอนนี้คุณพ่อนั้นปลอดภัย แบบนี้ผมก็วางใจไปบางส่วนแล้ว

หลังจากออกจากห้องท่านหลง

เฉินตงก็ไม่มีความคิดที่จะนอนต่อ หลังจากชงชาเสร็จ ก็เดินไปที่ลาน เดินไปเดินมา จิบชาเพิ่มความสดชื่น

ความสงสัย ความวิตกกังวล และความตึงเครียด เกี่ยวพันกันหมด

ทำให้เขาหงุดหงิดมาก

ในเมื่อคุณพ่อปลอดภัย งั้นสิ่งที่เขากังวลมากที่สุด ก็คือท่าทีของตระกูลเฉิน!

ระยะเวลาหนึ่งปี มันช่างสั้นนัก

หากอยู่ภายใต้การปกป้องของคุณพ่อ เขายังมีความมั่นใจหกเจ็บสิบเปอร์เซ็นต์ ในงานวันเกิดของคุณพ่อเขาจะยื่นกระดาษคำตอบที่ทำให้ผู้สืบทอดทุกคนอับอายเหงื่อตก

แต่แล้ว คุณพ่อก็มาหายตัวไป

ปราศจากการปกป้องของคุณพ่อ หากท่าทีของตระกูลเฉินในเวลานี้กลายเป็นคนคิดเล็กคิดน้อย งั้นขอบเขตที่เขาสามารถจะแสดง มันก็จะลดลงเหมือนกับหิมะถล่ม

ถึงขนาด ถูกกดขี่จนไม่มีพื้นที่ให้แสดง!

หากเป็นแบบนี้ ระยะเวลาหนึ่งปี สำหรับเขา ก็เป็นเพียงเวลาที่รอความตายเท่านั้น

"ตอนนี้ ทำได้เพียงดูว่าคนตระกูลเฉินคิดอย่างไร"

เฉินตงบ่นด้วยแววตาที่ว่างเปล่า รู้สึกท้อแท้ ทำให้เขาเกือบจะบ้า

"ตอนเช้าอากาศเย็น คุณต้องระวังสุขภาพด้วย"

ด้านหลัง น้ำเสียงที่อ่อนโยนก็ได้ดังขึ้น

จากนั้น เฉินตงก็รู้สึกว่าไหล่ของเขาถูกคลุมด้วยเสื้อ

เขาหันกลับมา กู้ชิงหยิ่งกำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขา ท่าทางอ่อนโยน มองเขาด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง

"ทำไมคุณถึงตื่นเช้าจัง ไม่นอนให้นานกว่านี้หน่อย"

กู้ชิงหยิ่งส่ายหัว "ฉันตื่นนานแล้ว ยังรู้ว่าเมื่อคืนคุณนอนที่โซฟาทั้งคืน"

เฉินตงตกตะลึง เขาแน่ใจว่าเมื่อคืนนี้เขาได้ทำทุกอย่างอย่างเบามือมาก ทำไมภรรยาของเขาถึงยังรู้สึกได้อีก?

กู้ชิงหยิ่งเขย่งปลายเท้า มือที่เรียวยาวก็วาดไปที่สันจมูกของเฉินตงหนึ่งที