ตอนที่ 88
บทที่ 88 ค่อย ๆ ก้าวไปทีละก้าว
October 28, 2026
บทที่ 88 ค่อย ๆ ก้าวไปทีละก้าว
การเปลี่ยนน้ำเสียงของกู้ชิงหยิ่ง ทำให้เฉินตงมีความสุข
บางที...ความรู้สึกระหว่างพวกเขาสองคนในคืนนี้อาจเปลี่ยนไป!
เฉินตงตกลงโดยไม่ลังเล
หลังจากวุ่นวายมาตลอดทั้งบ่าย
เฉินตงเลิกงานก่อนเวลาและรีบไปที่Genting Sky
นี่คือสถานที่ที่กู้ชิงหยิ่งและเขานัดกันทางโทรศัพท์
ในไม่ช้า ร่างของกู้ชิงหยิ่งก็ปรากฏขึ้นที่ประตูGenting Sky
ตาของเฉินตงเป็นประกายขึ้น เขาก็ลุกขึ้นและโบกมือ “เสี่ยวเห้า”
กู้ชิงหยิ่งยิ้มแล้วเดินมาหาเฉินตงอย่างรวดเร็ว “ไม่ใช่นัดกันตอนทุ่มหนึ่งหรือไง?”
“ฉันอยากมารอเธอ”
เฉินตงยิ้มและพูด “เธอก็มาเร็วเหมือนกัน”
“ฉันก็อยากมารอนายก่อน” กู้ชิงหยิ่งไม่ได้ยิ้มเย็นชาเหมือนแต่ก่อน
สิ่งนี้ทำให้เฉินตงอุ่นใจ
หลังจากสั่งอาหารแล้วทั้งสองก็คุยกัน
บรรยากาศที่สนุกสนาน ทำให้เฉินตงรู้สึกเหมือนกลับไปตอนที่กู้ชิงหยิ่งเพิ่งกลับมาที่ประเทศ
และไม่แคร์การเจอกันก่อนหน้านี้ทันที
หลังจากอาหารบนโต๊ะมาพร้อมแล้วทั้งสองคนก็กินและคุยกัน
เฉินตงมีความสุขเมื่อเห็นกู้ชิงหยิ่งมีความสุข
แต่มีคำพูดหนึ่งของกู้ชิงหยิ่งทำให้เฉินตงนิ่งลงทันที
“เฉินตงฉันจะไปต่างประเทศสักสองสามวัน” กู้ชิงหยิ่งพูด “ไปเยี่ยมพ่อแม่ฉัน”
เฉินตงหัวใจเต้นแรงแต่แสร้งทำเป็นสงบและพูด “ทำไมเธอไปกะทันหันจัง”
กู้ชิงหยิ่งทำตัวไม่ถูก ยักไหล่และยิ้มอย่างขมขื่น “ไม่ใช่เพราะนายดังเกินไปหรือไง?”
เฉินตงนิ่งไปชั่วครู่
ก่อนที่จะตอบกลับ “เพราะการสารภาพรักที่หลงถิงฮัวหยวนหรือไง?”
“ใช่”
กู้ชิงหยิ่งลูบผมของเธออย่างหงุดหงิด “มันไม่ใช่เพราะนายอย่างเดียว ยังมีจากการที่ฉันไล่จางเห้อหมิงออก จางเห้อหมิงเป็นคนที่พ่อของฉันจัดให้ในบริษัทวัสดุก่อสร้างยิงลี่ แต่เมื่อฉันไปถึงจางเห้อหมิงก็จากไป พอพ่อถามไปถามมาก็ไปเจอกับเรื่องที่นายสารภาพรักกลับฉัน”
“บ่ายวันนี้ อยู่ดี ๆ ก็มีสายจากต่างประเทศโทรมาขอให้ฉันกลับไป”
เฉินตงตาโตทันที
เขาไม่คิดเลยว่าคำสารภาพที่หลงถิงฮัวหยวนจะดึงดูดความสนใจของพ่อแม่ของกู้ชิงหยิ่งในต่างประเทศ
หลังจากคิดดูแล้วเฉินตงก็พูดว่า “หรือฉันจะไปกับเธอ”
“นายคิดอะไรอยู่” กู้ชิงหยิ่งพูด
เฉินตงยักไหล่ “ในเมื่อปิดบังไม่ได้ก็ต้องออกไปพูดให้ชัดเจนใช่มั้ย?”
ดวงตาของกู้ชิงหยิ่งเป็นประกาย คิ้วโค้งลงเล็กน้อย “ลืมไปเถอะ ฉันจะอธิบายให้พวกท่านฟังไปก่อน ที่เหลือก็ค่อย ๆ ก้าวไปที่ละก้าวเถอะ”
เฉินตงมองอย่างเหม่อลอย ยิ้มอย่างขมขื่น “อย่างนั้นก็ได้แล้วจะไปเมื่อไร?”
“พรุ่งนี้เช้าบิน” กู้ชิงหยิ่งพูด
“งั้นพรุ่งนี้ฉันจะไปส่งเธอที่สนามบิน” เฉินตงฝืนยิ้ม
สีหน้ากู้ชิงหยิ่งเปลี่ยนไปและพยักหน้า “โอเค”
หลังกินอาหารเสร็จ
กู้ชิงหยิ่งขับรถกลับบ้านทันที
เฉินตงเดินอยู่บนถนน เดินรับสายลมยามค่ำคืน แต่ในใจกลับรู้สึกเศร้า
เขาคิดว่ากู้ชิงหยิ่งยกโทษให้เขา
แต่กู้ชิงหยิ่งบอกเพียงว่า “ค่อย ๆ ก้าวไปทีละก้าว” เห็นได้ชัดว่าเธอยังแคร์เรื่องครั้งที่แล้วที่Genting Sky
แต่ว่าเขาก็ไม่คิดจะถามถึงเหตุผล
ในโลกของผู้ใหญ่ บางครั้งการถามมากเกินไปแม้แต่เพื่อนก็อาจจะไม่ได้เป็น
เขายกมือขึ้นเรียกแท็กซี่
หลังจากขึ้นรถแล้ว เฉินตงก็เอนตัวลงบนเบาะมองวิวยามค่ำคืนนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย
กู้ชิงหยิ่งกลับมาในช่วงที่เขาทุกข์ที่สุด
ในใจของเขากู้ชิงหยิ่งอยู่ต่ำแหน่งเท่ากับแม่ของเขาอยู่แล้ว
ตอนนี้กู้ชิงหยิ่งจากไป เหมือนหัวใจของเขาได้จากไป อยู่ดี ๆ หัวใจมันว่างเปล่าขึ้นมา
กลับไปที่เขตวิลล่าเขาเทียนซาน
ห้องนั่งเล่นมีแสงสว่าง
หลี่หลาน ท่านหลง คุนหลุนและฟ่านลู่อยู่ที่นั่นทั้งหมด