บทที่198 สับสนไปหมด

เงียบกริบ

ดังราวฟ้าผ่า

ทันใดนั้น ทุกคนก็มองไปยังห้องที่เสียงดังมา

“100ล้าน แขกห้องส่วนตัวชั้นบน เปิดราคามาที่100ล้าน！”

ผู้จัดประมูลตะโกนเสียงดังด้วยความตื่นเต้นดีใจ

ทุกคนในลานประมูลได้สติกลับมาทันที

เสียงฮือฮาดังกึกก้อง

“แม้เจ้า！ที่อยู่ชั้นบนนั้นเป็นใครกัน？เปิดราคาทีเดียว100ล้านเลย？”

“เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเลย ดูท่าพี่ใหญ่ท่านนี้ต้องการมากจริงๆ！”

“โหดเกินไปแล้ว ไร้ความเป็นมนุษย์ คนที่อยู่ในห้องส่วนตัวผู้นั้นคงไม่ใช่โจวเย่นชิวหรอกนะ？”

……

ในห้องส่วนตัว

เฉินตงวางไม่ลงอย่างไม่ใส่ใจ แล้วเอนพิงเก้าอี้รออย่างเงียบๆ

นี่เป็นการร่วมงานประมูลครั้งแรกของเขา

แต่เมื่อครู่เขาดูไปหลายรอบ ก็เจอเทคนิคเล็กๆน้อยๆ

ข้อแรกของผู้เปิดราคาสูง แข่งราคากันไปจะทำให้ผู้คนไม่ยอมกัน แข่งราคากันอย่างต่อเนื่อง

ผลสรุปที่ตามมาคือราคาของของที่เอามาประมูลจะยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

การปล่อยหมัดหนักออกไป เป็นวิธีที่ทำให้จบการประมูลเร็วที่สุด

และในขณะเดียวกันก็ทำให้ผู้ที่ตั้งใจแข่งราคา รักษาความสงบไว้ ไม่แก่งแย่งกัน

“100ล้าน？！”

ฉินเย่พูดโพล่งออกมา

จางหยู่หลันขมวดคิ้วเป็นปม ดูอารมณ์เสีย：“คุณเฉิน บอดี้การ์ดคุณกำลังช่วยคุณเสนอราคางั้นเหรอ？การข้ามหน้าแบบนี้มันเกินไปแล้วนะคะ！”

ระหว่างนายกับลูกน้อง หากไม่มีคำสั่งจากนาย ลูกน้องแสดงความคิดเห็นได้ที่ไหนกัน？

ในฐานะที่เป็นตระกูลจางโดยตรง และเป็นสาวสวยร่ำรวยที่ตรงไปตรงมา

จางหยู่หลันร่วมงานประมูลมานับไม่ถ้วน พาบอดี้การ์ดมาและให้บอดี้การ์ดช่วยเสนอราคาก็ไม่น้อย แต่บอดี้การ์ดเหล่านั้นล้วนเสนอราคาตามคำสั่งเจ้านาย

เธอถึงขนาดเคยให้บอดี้การ์ดช่วยแข่งราคา

แต่เมื่อครู่“คุณเฉิน”ยังไม่ได้พูดอะไรสักคำ！

“ผมซื้อเอง”เฉินตงพูดอย่างสงบๆ“Tears of the Blue Seaชุดนี้ ผมจะประมูลให้คู่หมั้น”

เสียง“ตูม”ดังขึ้นในสมองจางหยู่หลัน สายตาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ทันใดนั้นเธอก็หัวเราะออกมา：“อวดเก่งจริงๆ！100ล้านคิดจะเสนอก็เสนอ คุณเป็นแค่บอดี้การ์ดของคุณเฉิน มีเงินเยอะขนาดนั้นเลย？”

ขณะพูดจางหยู่หลันก็มองเฉินตงอย่างดูถูกเหยียดหยามสุดๆ

เป็นแค่บอดี้การ์ด เสนอราคาออกมาทีเดียว100ล้านงั้นเหรอ？

ไม่ดูตัวเองเอาซะเลย！

“100ล้าน เยอะงั้นเหรอ？”

เฉินตงเหลือบมองจางหยู่หลัน

จางหยู่หลันยิ้ม：“ไม่เยอะ ไม่เยอะเลยจริงๆ แต่อย่าหาว่าฉันไม่ได้เตือนคุณ นี่เป็นการประมูลอย่างเป็นทางการ ถ้าหลังตัดสินการประมูลแล้วไม่มีเงินจ่าย จะถูกลงโทษตามกฎหมาย”

เฉินตงยิ้มอย่างไม่ให้ค่า ไม่สนใจเธอต่อ

แต่ท่าทางแบบนี้ดูเหมือนจะไปกระตุ้นเส้นประสาทจางหยู่หลันซะแล้ว

เธอแทบจะระเบิดอยู่แล้ว

เป็นถึงคุณหนูตระกูลจางอันน่าเกรงขาม แต่โดนบอดี้การ์ด……เหยียดหยามเนี่ยนะ？

เธอหันไปมองฉินเย่：“คุณเฉิน บอดี้การ์ดคุณเป็นแบบนี้งั้นเหรอ？”

ฉินเย่ทำตัวไม่ถูก

มองเฉินตงแวบหนึ่ง ฉินเย่ก็พูอออกมาอย่างช่วยไม่ได้：“คนกันเอง อย่าถือสาเลยครับ”

“แต่เมื่อครู่คุณพูดชัดเจนแล้วว่าจะประมูลให้ฉัน”

จางหยู่หลันโอบคอฉินเย่อย่างออดอ้อน พลางพูดอย่างน่าสงสาร：“คุณเฉิน คุณรับปากฉันแล้วนะ จะเป็นผู้ชายผิดคำพูดเหรอคะ？”

ถ้าเป็นตอนแรก จางหยู่หลันไม่ทำท่าทางแบบนี้แน่นอน

แต่ตอนนี้เธอมั่นใจแล้วว่า“คุณเฉิน”ที่อยู่ตรงหน้าสนใจเธอ

ต่างคนต่างมีความรู้สึกดีๆให้กัน ออดอ้อนเป็นเด็กๆ

ฉินเย่ยักไหล่อย่างจนปัญญา：“คุณก็ได้ยินแล้ว สหายผมอยากประมูลให้คู่หมั้น ช่วยเหลือคนอื่นให้สมปรารถนาไม่ดีเหรอครับ？เขาเปิดราคา100ล้านเพราะต้องได้จริงๆ ให้เขาเถอะ กลับไปผมค่อยส่งให้คุณอีกชุดหนึ่งก็ได้”

“แต่เขามีเงินจ่ายเหรอคะ？”

จางหยู่หลันโกรธมาก ก่อนหน้านี้เธอได้ยินมาว่า“Tears of the Blue Sea”ไม่ได้โดดเด่นอะไร มันเป็นเพียงตัวกลางกระชับความสัมพันธ์ของเธอกับ“เฉินตง”ก็เท่านั้น

แต่พอเห็น“Tears of the Blue Sea”จริงๆ จากประสบการณ์ของเธอก็ใจเต้นขึ้นมา

ผู้หญิงคนไหนไม่ชอบหยกไข่มุกบ้างล่ะ？

ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นงานศิลปะชั้นยอดแบบนี้อีก！