บทที่91 สู้กันจนตายไปทั้งสองข้าง

บทที่ 91 สู้กันจนตายไปข้าง

สีหน้าโจวเย่นชิวเปลี่ยนไปเล็กน้อย ม่านตาหดเล็ก

ถูกวัยรุ่นจ้องมอง ด้วยความมุ่งมั่นของเขา หัวใจอดที่จะเต้นแรงขึ้นมาไม่ได้

ยึดเครดิต?！

ล้อเล่นบ้าอะไร！

เขาโจวเย่นชิวคือฮีโร่ของเมืองนี้ ในวงการธุรกิจไม่เคยมีคู่แข่ง เขาจะเป็นต้องยึดเครดิตของใคร?

"หื้ม?"

วัยรุ่นเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วเอ่ยถาม

โจวเย่นชิวนวดขมับ ก้มหน้าลงยิ้มแล้วพูดขึ้น：“ใช่แล้ว"

"ไม่รีบร้อน" วัยรุ่นหันหน้าไปด้านหลัง มองออกไปนอกบ้าน

สัมผัสได้ถึงสายตาของวัยรุ่นที่เหลือบไปมองทางอื่น โจวเย่นชิวรู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที ลอบคลายกังวล

ถึงแม้เขาจะเป็นฮีโร่ แต่เขาก็ไม่เคยเห็นแววตาที่คมชัดแบบนี้มาก่อน！

อีกด้านหนึ่ง

บนถนนที่กว้างขวาง

รถเบนซ์คันสีดำค่อยๆขับเข้ามา

คนขับรถคือผู้จัดการของหมู่ตึกยู่ฉวน

แขกที่สามารถถูกโจวเย่นชิวเชิญมาเทียนเก๋อ ในฐานะผู้จัดการ เขาเข้าใจความสำคัญของสองคนที่อยู่ด้านหลังเป็นอย่างดี

ตั้งแต่ต้นจนจบ ผู้จัดการวัยกลางคนขับรถด้วยความระมัดระวัง กลัวว่าหากขับรถได้ไม่ดี จะส่งผลต่อการพักผ่อนของแขกวีไอพีทั้งสอง

เฉินตงนั่งอยู่ตรงที่นั่งด้านหลัง มองดูแสงไฟสลัวถอยหลังนอกหน้าต่าง ครุ่นคิดพิจารณา

กูหลังนั่งพิงอยู่ตรงที่นั่งด้านหลังด้วยความมึนเมา

ทันใดนั้นเอง ตัวของกูหลังสั่นเทา หน้าอกกระเพื่อมขึ้นมา

"แอว๊ะ~”

สิ่งสกปรกที่เคล้าไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ถูกกูหลังอาเจียนออกมา

เหตุการณ์เกิดขึ้นกะทันหัน ทำให้เฉินตงและผู้จัดการที่กำลังขับรถอยู่นั้นตกใจเป็นอย่างมาก

เฉินตงรีบตบหลังกูหลัง ทำแบบนั้นช่วยให้กูหลังรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย

เหล้าในคือนนี้ ถูกกูหลังรับเอาไว้ไปกว่าครึ่ง กูหลังดื่มไปมากจริงๆ

"คุณเฉิน ผม ผมไม่เป็นอะไร......"

สีหน้าของกูหลังเขียวช้ำ เพียงแค่พูดออกมา คอหอยพุ่งขึ้นมาอีกครั้ง อาเจียนเอาสิ่งสกปรกออกมามากมาย

"ไม่เป็นไร อ้วกแล้วถึงจะรู้สึกดีขึ้น" เฉินตงไม่ได้รู้สึกว่าการดูแลกูหลังมีอะไรไม่เหมาะสม

เป็นคนที่เดินออกมาจากความมืดอยู่แล้ว ตั้งแต่เล็กจนโต ความลำบากอะไรบ้างที่ไม่เคยพบเจอ ถึงแม้ฐานะในตอนนี้จะเปลี่ยนไปแล้ว แต่ก็ไม่ถึงขั้นทำให้เขาลอยล่องขึ้นไปบนก้อนเมฆในระยะเวลาสั้นๆ

แต่การกระทำแบบนี้ ในสายตาของกูหลัง กลับเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่！

เขากำลังจะเอ่ยปากพูดอีกครั้ง ทันใดนั้นเอง หางตากลับเห็นแสงไฟสองดวง

แทบจะเป็นเพราะสัญชาตญาณ กูหลังหันไปมองด้านหลัง

ภายใต้แสงไฟส่องสว่าง ดวงตาของเขาอดไม่ได้ที่จะหรี่เล็กลง

แต่ในความหมองหม่น ยังพอจะสามารถมองเห็นได้ รถคันสีดำ กำลังขับพุ่งมาทางนี้อย่างรวดเร็ว มุ่งมายังรถที่พวกเขานั่ง ไม่มีท่าทีจะหลบแม้แต่น้อย！

"แย่แล้ว！คุณเฉิน มีรถกำลังพุ่งเข้ามา！”

กูหลังแทบจะตัดสินใจได้ในทันที พยายามอดกลั้นความวิงเวียน ร้องตะโกนบอกกับเฉินตง

ภายในรถ แววตาเฉินตงหลอมรวมเข้าด้วยกัน มองผ่านกระจกด้านหลังรถ

แทบจะในเวลาเดียวกัน เขาเองก็ตัดสินใจแล้ว

รถยนต์ด้านหลังไม่ได้ขับแบบปกติ แต่ว่า......พุ่งมาที่พวกเขา！

อีกทั้ง เขาพอจะมองเห็นโลโก้บนรถยนต์ไมบัคที่อยู่ด้านหลัง！

“โจวจุนหลง？”

ภายในใจของเฉินตงชักกระตุกครู่หนึ่ง หันไปพูดกับผู้จัดการที่ขับรถ：“พี่ชาย ช่วยขับรถเร็วหน่อย รถคันด้านหลังกำลังพุ่งชนมาแล้ว"

"เป็น เป็นแบบนี้ได้ยังไง? เมื่อกี้คุณเฉินเพิ่งดื่มเหล้ากับคุณโจวไม่ใช่หรอครับ?"

ผู้จัดการตกใจจนหน้าเปลี่ยนสี แววตาสับสนเล็กน้อย

เขาเป็นแค่ผู้จัดการ ไม่รู้ความสัมพันธ์ของเฉินตงและโจวจุนหลง

แต่ว่า กลัวก็ส่วนกลัว ผู้จัดการเหยียบคันเร่งจนมิด ความเร็วของรถเบนซ์พุ่งทะยานขึ้นสูง

"ตามมาแล้ว ตามมาแล้ว......"

กูหลังยังคงฟุบอยู่นอกหน้าต่างตั้งแต่ต้นจนจบ มองดูรถไมบัคที่เคลื่อนตัวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ อีกทั้งยังเร็วมากขึ้นเรื่อยๆ ร้องตะโกนด้วยความกังวล：“เร็วหน่อย ขับเร็วกว่านี้อีกหน่อย！”

บนหน้าผากของผู้จัดการมีเหงื่อผุดออกมา คว้าจับพวงมาลัยรถยนต์แน่น คล้ายกับว่าใช้พลังทั้งหมดในการเหยียบคันเร่ง

ทว่าถึงแม้จะเป็นรถเบนซ์เหมือนกัน แต่ราคากลับต่างกันหลายล้านหยวน！

มีเพียงเฉินตง นั่งนิ่งเงียบอยู่ด้านหลัง แววตาคมคาย ครุ่นคิดอะไรบางอย่าง