บทที่99 แม่ลูกใจห่างกัน

บทที่ 99 แม่ลูกใจห่างกัน

เฉินตงมองดูเบอร์ที่ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์

หลังจากกดตัดสาย เขาก็บล็อกเบอร์โทรศัพท์ของหวางหนันหนัน

ขณะที่กำลังจะบล็อกเพื่อนเธอในวีแชท

เป็นตริงตามนั้น หวางหนันหนันส่งข้อความมาถึงวีแชท

"เฉินตง ให้ฉันได้เจอคุณเป็นครั้งสุดท้ายนะคะ ไม่อย่างนั้นฉันจะตาย！”

เปี่ยมไปด้วยความแค้นเคือง คุกคามโดยไม่ซ่อนเร้นแม้แต่น้อย

กลับทำให้เฉินตงรู้สึกรังเกียจมากกว่าเดิม

เขาในตอนนั้น ดูแลหวางหนันหนันเป็นอย่างดี แทบจะใช้คำว่า "เอาอกเอาใจ" มาอธิบายก็ยังไม่เพียงพอ

แต่สุดท้ายล่ะ?

เอาใจเธอจนชีวิตของแม่เขาแทบจะไม่สามารถรักษาเอาไว้ได้

"เฉินตง คุณอยากบีบให้ฉันตายหรอคะ?"

"พวกคุณอยากบีบให้ฉันตายหรอคะ?"

"เฉินตง อย่างน้อยก็เห็นแก่ความสัมพันธ์เก่าๆของเรา ต่อให้ฉันจะทำผิดแค่ไหน แต่ฉันก็เคยเป็นผู้หญิงของคุณ"

"ฉันทำผิดไปแล้ว ฉันสามารถขอโทษคุณได้ คุณเจอฉันเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหมคะ?"

วีแชทมีข้อความของหวางหนันหนันเด้งขึ้นไม่หยุด

แม้จะมีหน้าจอและตัวอักษรมาขวางกั้น ก็สามารถรับรู้ได้ถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงของหวางหนันหนัน

"สำนึกผิด? หึ......"

เฉินตงหัวเราะในลำคอ จากนั้นตอบกลับ

"ผมเล่นมายากลให้คุณดู"

"อะไรคะ???" หวางหนันหนันแปลกใจ

เฉินตงพิมพ์เลข“3”โดยไม่รีบร้อน

ตามด้วย“2”

สุดท้ายตอนที่พิมพ์เลข“1” เขาก็พิมพ์เพิ่ม "ผมไม่เจอ"

หลังจากส่งข้อความไปแล้ว เขาก็บล็อกหวางหนันหนันทันที

อีกด้านหนึ่ง

บ้านตระกูลหวาง

ก็อกๆๆ......

หวางหนันหนันมองดูข้อความสุดท้ายที่เฉินตงส่งมา กระวนกระวาย

ด้านนอกประตู จาวซิ่วจือเคาะประตูด้วยความร้อนใจ

"หวางหนันหนัน แกเปิดประตูให้ฉันเดี๋วยนี้ ไม่อย่างนั้น ไม่อย่างนั้นฉันจะให้พ่อของฉันพังประตู！” เสียงแหลมของตางซิ่วจือดังขึ้น

หวางหนันหนันแสร้งทำเป็นหูหนวก

เธอมองดูวีแชทของเฉินตง พิมพ์ข้อความ แต่กลับไม่สามารถส่งไปได้

เธอรู้ เฉินตงบล็อกเธอแล้ว

ดวงตาค่อยๆแดงก่ำ น้ำตารื้นขึ้นมา รินไหลลง

ร่างอรชรของเธอสั่นเทา สายตาของเธอกลับจับจ้องข้อความสุดท้ายของเฉินตง

"ผมไม่เจอ"

ทันใดนั้นเอง หวางหนันหนัน "ฮือ" ร้องให้เสียงดัง

"ฉัน......ฉันเป็นคนทิ้งคุณไป"

เสียงร้องไห้ ดังไปทั่วทั้งห้อง

ทำให้จาวซิ่วจือที่อยู่ด้านนอกก็หยุดเคาะประตู ตะโกนต่อว่า：“หวางหนันหนัน เจ้าเด็กคนนี้ ร้องไห้เพราะใครตายหรือไง?"

ร่างอรชนของหวางหนันหนันสั่นเทา ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา เมื่อได้ยินคำต่อว่า เธอเม้มกัดริมฝีปากแน่น ให้ตนเองลดเสียงร้องไห้

เพราะใช้แรงมากเกินไป ริมฝีปากของเธอถูกกัดจนเลือดออก

หลายวันที่ผ่านมานี้ ความกดดันที่เธอได้รับ ทำให้เธอแทบจะสติแตกแล้ว

คำด่าทอกล่าวโทษของพ่อแม่ หัวเราะเยาะเย้ยหยันของเพื่อนและญาติมิตร ทั้งยังต้องแบกรับความกดดันจากการซื้อบ้านให้กับหวางเห้า

เธอมีหวางเห้าเป็นน้องชายคนเดียว เรื่องงานแต่งงานของน้องชาย เธอจำเป็นต้องช่วย

เธอแบกรับทั้งหมดคนเดียว

หวนนึกถึงตอนที่อยู่กับเฉินตง รู้สึกเหมือนมีดแหลมคม กรีดแทงหัวใจของเธอ

หลังจากรู้ว่ากู้ชิงหยิ่งไปแล้ว เธอจึงรวบรวมความกล้าติดต่อเฉินตง

หวังว่าการพบเจอครั้งสุดท้าย สามารถทำให้เฉินตงกลับมา เพราะเธอจำได้ ครั้งหนึ่งเฉินตงเคยรักเธอมาก