บทที่ 889 ร่างมีชีวิตสมบูรณ์แบบ

บทที่ 889 ร่างมีชีวิตสมบูรณ์แบบ

เสียงผืนน้ำกว้างใหญ่ดังเข้าสู่จิตใจ สวี่ชิงหลุบเปลือกตาลงเล็กน้อย เอ่ยคำราบเรียบ

“ศึกระหว่างท่านกับหมิงเฟยบนเอกภพ ข้าน้อยไร้ความสามารถ ไม่รู้จะช่วยอย่างไร”

“ก็ด้วยเหตุนี้ ถึงอยากให้สหายช่วยเหลือ” เสียงวิถีสวรรค์ทอดมาอีกครั้ง เสียงมันมีพลังพร้อมความอ้อนวอนในที

“ศึกของข้ากับปีศาจร้ายนั่น ทั้งอยู่ในเอกภพ และอยู่ในหมื่นพิภพ ทั้งแก่งแย่งลิขิตสวรรค์ และแย่งชิงผู้บำเพ็ญ”

“พิภพนี้ยังเป็นต้นกำเนิดของเป่ยซุ่ย ทั้งเป็นจุดเริ่มต้นของหมิงเฟยที่ชั่วร้ายนั่น มีร่างต้นกำเนิดเงาวิถีอยู่ในนั้น รวมถึงพลังที่ยึดเอาวิถีสวรรค์บนพิภพนี้ไปกว่าครึ่ง”

“สหายโปรดดึงร่างต้นกำเนิดเงาวิถีของหมิงเฟยให้ปรากฏ และสังหารมันร้อยครั้งขึ้นไป!”

“ทุกครั้งที่ร่างมันตายล้วนกินพลังต้นกำเนิดหมิงเฟย เช่นนี้จะส่งผลต่อสนามรบเอกภพ เปิดโอกาสให้ข้าใช้ลิขิตสวรรค์!”

“ข้าละอายต่อสิ่งที่จักรพรรดิเซียนมอบให้ ไม่อาจปกป้องผู้คนบนพิภพนี้ได้ บัดนี้ประคองชีวิตไปวันๆ ขอเพียงยืมโอกาสนี้ดับสิ้นไปพร้อมกับปีศาจร้ายนั่น จบชีวิตข้า บูรณะวิถีข้าและกฎเกณฑ์มรรคาสวรรค์ทั้งหมด ตอบแทนบุญคุณจักรพรรดิเซียน”

“และเพื่อเป็นการตอบแทน สหาย…ตอนข้าจะตายไปกับหมิงเฟย ข้าจะเอาดวงตาของมันมอบให้เจ้า”

“สมบัติของเจ้าขาดวิถีสวรรค์ ทั้งยังมีความคิดเฉพาะตัว ดวงตาหมิงเฟยเกิดจากความโกรธแค้น แค้นนี้มาจากเคราะห์ของเทพนอกรีต จึงเรียกได้ว่าเป็นต้นกำเนิดของเทพอาฆาต เป็นของทดแทนให้มันได้”

“อีกอย่าง นี่ก็เป็นวิธีเดียวที่เจ้าจะออกไปจากที่นี่”

สวี่ชิงคล้ายครุ่นคิดบางอย่าง ไม่เอ่ยคำใด เงยหน้าจ้องมองไอหมอกบนม่านฟ้า

ไอหมอกนั้นมีพิษ เคลื่อนไหลผ่านฟ้าดิน ลงมาชะล้างพื้นดินเป็นบางครั้งดุจน้ำตก ภาพรวมดูบางเบา แต่ด้วยกินบริเวณกว้างขวาง จึงให้ความรู้สึกปกคลุมฟ้าบดบังดวงตะวัน

และคำพูดที่มาจากชิงมู่ผู้เรียกตนเองว่าวิถีสวรรค์บนพิภพนี้ก็ค่อนข้างสมเหตุสมผล สวี่ชิงเข้าใจสมบัติเทพที่สองของตน ด้วยมีพิษต้องห้ามจึงยากจะเกิดสิ่งมีชีวิตใดที่มีคุณสมบัติเหมาะกับเป็นวิถีสวรรค์ของสมบัตินี้

อย่างไรหลายปีนี้สวี่ชิงรู้แก่นแท้ของพิษต้องห้ามเป็นอย่างดี นั่นคือคำสาปของเทพเจ้า

นี่ก็เป็นเหตุผลที่ว่าทำไมเขาเสี่ยงอันตรายเข้าไปในเกลียวคลื่นที่เจ็ด

หากความแค้นของหมิงเฟยเกิดจากความโกรธแค้นของผู้คนตอนเทพนอกรีตมาทำลายพิภพจริง ความแค้นที่มีต่อเทพเจ้าเช่นนี้ ในขั้นหนึ่งสอดคล้องกับเงื่อนไขที่จะเป็นวิถีสวรรค์ของสมบัติเทพพิษต้องห้ามอย่างแท้จริง

จุดนี้ คลื่นจากสมบัติเทพพิษต้องห้ามรวมถึงความปรารถนาที่แผ่ออกมาหลังจากเห็นหมิงเฟยที่เอกภพก่อนหน้านี้ก็ยืนยันได้บ้างแล้ว

แต่ว่า…

ประกายรางฉายวาบในดวงตาสวี่ชิง หลังมีสีหน้าครุ่นคิด เขาเอ่ยคำเรียบนิ่ง

“ได้!”

“ขอบใจมากสหาย ข้าไม่อาจแบ่งจิตมาคุยกับเจ้าได้อีกแล้ว ยามนี้จิตใจล้วนอยู่ที่การต่อสู้กับหมิงเฟยบนเอกภพ เจ้าเพียงต้องทำให้ที่นี่เกิดคลื่นรุนแรง ใช้วิธีทำลายล้าง ร่างต้นกำเนิดหมิงเฟยนั่นจะมาขัดขวางเอง”

“เมื่อเจ้าทำงานของข้าลุล่วง ตอบแทนในหน้าที่ของข้า หลังเสร็จเรื่อง ชิงมู่ไม่ลืมคำสัญญาแน่นอน!”

เสียงมีพลังเจือแววเฉียบขาดสะท้อนทั่วทิศ

จากนั้นแสงนับไม่ถ้วนเปล่งประกายรอบด้านจากฟ้าดิน ราวกับเป็นตัวแทนจิตเทพของเขา รวมตัวเป็นลำแสงและมุ่งหน้าไปสู่ม่านฟ้า

มองลำแสงหายไปในท้องฟ้า สวี่ชิงที่ยืนอยู่บนหอเอนถอนสายตากลับมา

สีหน้าเขาไร้ความรู้สึก นิ่งดุจสายน้ำ ไม่มีความคิดฟุ้งซ่านใด เพียงมองแผ่นศิลาที่รวมตัวกันอยู่เบื้องหน้าด้วยความลึกล้ำ

ผ่านไปค่อนวัน มือขวาเขายกโบกสลายพลังของแผ่นศิลา

แผ่นศิลามหึมาที่บันทึกประวัติศาสตร์นั้นถล่มลงเลื่อนลั่น กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยร่วงกระจายลงพื้น สิ้นแสงเรืองรอง กลับมาเป็นฝุ่นธุลีอีกครั้ง

สวี่ชิงหายใจเข้าลึก นั่งขัดสมาธิบนหอเอน คำพูดของชิงมู่บอกแล้วว่าหากคิดจะดึงร่างต้นกำเนิดเงาวิถีของหมิงเฟยต้องลงมือทำลายล้าง

‘ไม่ต้องยุ่งยากเช่นนั้น’

สวี่ชิงพึมพำในใจ สองนัยน์ตาพลันดำมืด ประตูสมบัติที่สองสั่นสะเทือน พลังพิษต้องห้ามปะทุขึ้นภายในและมารวมที่ดวงตา

สายตาจับจ้อง พิษต้องห้ามปรากฏ

เขามองซากปรักหักพัง ที่นี่พังทลาย สิ่งก่อสร้างทั้งหมดพลันเลือนราง เส้นทางเป็นเช่นนั้น สิ่งก่อสร้างเป็นเช่นนั้น พิษต้องห้ามเกิดเป็นหมอก มันปรากฏขึ้นเองและทำให้ทุกสิ่งบิดเบี้ยว

เขามองผืนดินรอบด้าน พื้นพิภพสีเทาดุจมีน้ำหมึกสาดกระเซ็นเป็นด่างเป็นดวง ความดำมืดขยายวง กลิ่นอายพิษต้องห้ามก่อเกิดเป็นหมอก

เขามองท้องฟ้า นภาพลิกม้วน ในไอหมอกทั่วฟ้ามีหมอกพิษต้องห้ามเพิ่มเข้ามา สองสิ่งไม่เข้ากัน กลับระเบิดเหมือนน้ำลงหม้อน้ำมัน

มองไกลสุดตา คำสาปเทพเจ้ามาเยือน

ฟ้าดินสั่นสะเทือน แปดทิศร้องคำราม ลมพัดเมฆแผ่คลุม ไอหมอกกระจายอย่างบ้าคลั่ง

ไม่นาน ท่ามกลางสรรพสิ่งที่สายตาเขามองเห็น ไอหมอกที่เป็นตัวแทนพิษต้องห้ามปรากฏขึ้นไม่หยุด รวมตัวกลางอากาศเหนือหอเอน แยกตัวจากไอหมอกทั่วทิศบนพิภพนี้อย่างชัดเจนหลังจากถูกขับออกตอนแรก

เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว

เห็นได้ว่าบนฟ้าปรากฏสองเกลียวคลื่น หนึ่งเป็นใจกลาง มีพิษต้องห้ามของสวี่ชิง เคลื่อนหมุนรวดเร็ว อานุภาพทรงพลัง

สองเป็นรอบทิศ พิษจากพิภพนี้กลายเป็นพลังปกคลุมเคลื่อนไปทางตรงข้าม พลังยิ่งใหญ่น่าตื่นตะลึง

สองเกลียวคลื่นเคลื่อนไหวพร้อมกัน ต่างฝ่ายเคลื่อนที่เข้าหาจนเกิดการฉีกขาด ทำให้ความว่างเปล่าแหลกสลาย สายฟ้าพังทลาย

เวลาไหลผ่านไปยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เกิดการระเบิดต่อเนื่อง ยังมีลมแรงหวีดคำรนอยู่บนผืนดิน เกิดเป็นพายุกวาดล้างสรรพสิ่ง กระเทือนทั่วทั้งพิภพ

มองจากไกลๆ ประหนึ่งฟ้าแยกดินทลาย โลกาวินาศกำลังมาเยือน