บทที่ 918 ศิษย์น้องเล็ก ไม่ต้องสนใจข้า เจ้าไปเร็ว!

บทที่ 918 ศิษย์น้องเล็ก ไม่ต้องสนใจข้า เจ้าไปเร็ว!

ขวดหยกเป็นสีขาวนวล ราวกับไขมันแกะ และยังเปล่งรัศมีล้อมรอบ เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่สิ่งธรรมดา

ชายหนุ่มแซ่เฟิงยกมือขึ้น รับมันไว้ จากนั้นจึงกวาดสายตาดู แล้วพยักหน้า

“ผนึกเอกภพศักดิ์สิทธิ์เป็นเคล็ดลับที่เฉพาะคนในตระกูลสายหลักเท่านั้นที่สามารถเรียนรู้ได้ มีข่าวลือว่าหากใช้ถึงขีดสุด แม้แต่เทพเจ้าก็สามารถถูกหลอมได้ เผ่ามนุษย์ทั้งสองคนนั้นไม่ธรรมดา ข้าไม่มีเวลาให้เสียเปล่า ทำได้เพียงเท่านี้”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลานเหยาก็เอ่ยอย่างเรียบเฉย

“นั่นไม่ใช่ข่าวลือ เจ้าเป็นเพียงปีกมารเลือดผสม ดังนั้นเจ้าจึงรู้เรื่องบางอย่างไม่มากนัก อันที่จริงเมื่อบรรพชนศักดิ์สิทธิ์พาเผ่าของเราออกจากแผ่นดินใหญ่ต้องประสงค์ แม้ว่าซ่างฮวงจะยังมาไม่ถึงจริงๆ แต่เทพเจ้าบางส่วนก็ปรากฏตัวขึ้นก่อนแล้ว”

“บรรพชนศักดิ์สิทธิ์ใช้ผนึกนี้ หลอมเทพชั้นสูงไปหลายองค์”

สีหน้าของชายหนุ่มแซ่เฟิงเปลี่ยนไป พยักหน้า

“ขอบคุณที่สหายเต๋าหลานบอกให้ทราบ เผ่ามนุษย์ทั้งสองคนนั้นก็หนีไปได้สักพักแล้ว ถ้าอย่างนั้นข้าขอลงมือก่อน”

พูดจบ ชายหนุ่มแซ่เฟิงก็สูดหายใจเข้าลึก เปิดขวดหยกโดยไม่ลังเล สะบัดไปข้างนอก ทันใดนั้นของเหลวสีขาวหยดหนึ่งก็ลอยออกมาจากขวด

เมื่อของเหลวนี้ปรากฏขึ้น ไม่มีพลังวิญญาณใดๆ กระจายออกมา แต่ในชั่วพริบตา บริเวณโดยรอบกลับแห้งแล้งขึ้นทันใด ราวกับว่าน้ำทั้งหมดหายไปในชั่วพริบตา

เช่นเดียวกับการมีอยู่ของของเหลวนี้ ของเหลวอื่นๆ ล้วนเหือดหายจนสิ้น

แม้แต่เฟิงและหลาน ร่างกายของทั้งสองต่างปกคลุมด้วยแสงแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์สีเงิน เพื่อกักเก็บน้ำทั้งหมดในร่างกาย

ส่วนชายหนุ่มแซ่เฟิงก็มีสีหน้าเคร่งขรึม มองไปยังของเหลวสีขาวตรงหน้า สองมือประสานปางมือเป็นสัญลักษณ์ต่างๆ อย่างรวดเร็ว ลอยไปยังของเหลวหยดนั้น

ภาพที่น่าขนลุกปรากฏขึ้น เห็นได้ชัดว่าสัญลักษณ์แต่ละภาพจากตกลงไปในของเหลวหยดนี้ ก็พุ่งสูงขึ้นในทันที ทะลุผ่านไปและขยายขนาดเป็นร้อยจั้ง บินขึ้นไปบนท้องฟ้า ก่อนจะหายไป

สัญลักษณ์มีทั้งหมดหนึ่งร้อยแปดสัญลักษณ์

เมื่อสัญลักษณ์สุดท้ายหายเข้าไปในความว่างเปล่า ของเหลวสีขาวนั้นก็กลายสภาพโปร่งใส พร้อมกับความแห้งแล้งโดยรอบ

“เรียบร้อยแล้ว ทั้งสองคนนั้นหนีไม่รอด ไปดูกันเถิด”

ชายหนุ่มแซ่เฟิงมองหลานเหยา

หลานเหยายิ้มอย่างยินดี ทั้งสองก้าวออกไป เหาะเหินไปในอากาศ

ในตอนนี้เอง กลางอากาศห่างจากคนทั้งสองหลายพันลี้ สายรุ้งที่สวี่ชิงและนายกองแปลงร่างกำลังพุ่งผ่านไป ระหว่างนั้นพวกเขาไม่ได้สื่อสารกัน ไม่ได้พูดอะไร ตั้งใจหลบหนีเต็มที่

แต่ในเสี้ยววินาทีต่อมา ท้องฟ้าก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน สัญลักษณ์ขนาดร้อยจั้งปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน พุ่งไปข้างหน้าพวกเขา

ในชั่วพริบตา มันก็ตกลงเบื้องหน้าสวี่ชิงและนายกองด้วยความเร็วที่น่าตกใจยิ่ง

เมื่อตกลงไป ความว่างเปล่าก็พังทลาย กลายเป็นเศษซากนับไม่ถ้วน กระจัดกระจายไปทุกทิศทาง เมื่อมองจากระยะไกล ราวกับดอกไม้กลางห้วงอากาศ

เป็นดอกไม้จริงๆ!

สีขาวเช่นดอกบัว กำลังหมุนคว้าง

สีหน้าของสวี่ชิงและนายกองอึมครึม เปลี่ยนทิศทางโดยไม่ลังเล แต่ในตอนนั้นเอง ท้องฟ้าก็ส่งเสียงคำรามอีกครั้ง สัญลักษณ์ที่สอง สัญลักษณ์ที่สาม สัญลักษณ์ที่สี่…

มากกว่าสามสิบอัน ก็ลอยมาทีละอัน

เสียงคำรามดังขึ้นต่อเนื่อง ความว่างเปล่ากลางอากาศพังทลายลงหลายแห่ง เศษซากกลายเป็นพายุ

ดอกบัวสีขาวแต่ละดอกบานสะพรั่งในพายุห้อมล้อมสวี่ชิงและนายกอง

จากนั้น สัญลักษณ์ขนาดร้อยจั้งจำนวนมากขึ้นพลันปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

ในชั่วพริบตา ดอกบัวสีขาวทั้งหมดหนึ่งร้อยแปดดอก ก็หมุนคว้างอย่างรวดเร็ว ล้อมรอบในระยะร้อยจั้ง ก่อตัวเป็นพลังผนึกอันน่ากลัว

สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือทุกครั้งที่พวกมันหมุน จะมีเส้นไหมสีเขียวปรากฏขึ้น

ภายในนั้นบรรจุพลังอันร้อนแรง มาพร้อมกับพลังแห่งการทำลายล้างโลก พุ่งไปทางพวกสวี่ชิงทั้งสองคนที่ถูกล้อมไว้อย่างไร้สุ้มเสียง

ในชั่วพริบตา รอบกายสวี่ชิงและนายกอง ก็มีเส้นไหมสีเขียวมากมาย ไกลออกไป ยิ่งดอกบัวหมุนคว้าง เส้นไหมสีเขียวก็ถูกปล่อยออกมามากขึ้น

เมื่อมองจากระยะไกล เส้นไหมสีเขียวเหล่านี้ก่อตัวเป็นดอกบัวยักษ์สีเขียวขนาดร้อยลี้!

ไอน้ำทั้งหมดโดยรอบหายไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือความร้อนระอุ ฟ้าแห้งดินแล้ง

เจตจำนงหลอมรวม ก่อตัวขึ้นจากฟ้าดิน เคล็ดวิชาผนึก กลายเป็นเตาอบในโลกปัจจุบัน!

สวี่ชิงและนายกองที่อยู่ภายใน สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

ความรู้สึกถึงวิกฤตรุนแรงผุดขึ้นในใจของทั้งสอง พวกเขามองหน้ากัน และพยายามหนีออกไปด้วยเคล็ดวิชาของใครของมัน

นายกองร่างกายวูบไหว หนอนสีฟ้านับไม่ถ้วนปรากฏขึ้น พ่นลมหายใจเย็นยะเยือก กระดูกสันหลังและมือกระดูกส่องแสงในอากาศเย็นเยียบ โจมตีไปข้างหน้าอย่างแรง

เสียงคำรามดังก้องเหมือนฟ้าร้อง แต่เตาอบดอกบัวยักษ์นี้เพียงแค่สั่นไหว ไม่ได้แตกสลาย

สวี่ชิงก็เช่นกัน กริชกลืนวิญญาณสามารถทำลายกฎเกณฑ์ได้ แต่กลับไม่อาจเปิดผนังเตาหลอมได้ ทำได้เพียงแค่สั่นสะกิด ไม่อาจสั่นคลอน

เมื่อเห็นเช่นนี้ สวี่ชิงก็เงียบ สบสายตากับนายกอง

สายตาของพวกเขาประสานกัน แม้จะไม่มีการส่งกระแสจิต แต่พวกเขาก็เข้าใจความหมายของกันและกันเป็นอย่างดี

“แน่ใจหรือ?” สวี่ชิงลดเสียงเอ่ย

“แน่ใจ!”

นายกองเลียริมฝีปาก ขยิบตา หนอนสีฟ้าตัวหนึ่งปรากฏขึ้นในมือของสวี่ชิงโดยไร้สุ้มเสียง แล้วเขาก็เก็บมันไว้

จากนั้นสวี่ชิงก็ยกมือขวาขึ้นตบเข้าที่หน้าผากทันที โดยไม่พูดอะไร

ร่างกายของเขาส่งเสียงคำราม จิตวิญญาณหลุดลอยออกจากกายเนื้อ อ้าปากกลืนกินกายเนื้อเข้าไปในวิญญาณ

นายกองก็ทำอย่างเดียวกัน จิตวิญญาณลอยออกมา และใช้วิญญาณบรรจุหนอนจำนวนนับไม่ถ้วนของตนเองเอาไว้

จากนั้นจิตวิญญาณของสวี่ชิงก็ยกมือขึ้นกดไปข้างหน้า

คลื่นปรากฏขึ้นรอบกายเขาตามแรงกด กลางเวหาเหือดแห้งนั้น กลับปรากฏผิวน้ำขึ้นในเสี้ยวขณะ

ระลอกคลื่นแผ่กระจายไปทุกทิศทาง

อย่างไรก็ตาม ผนึกเอกภพศักดิ์สิทธิ์นั้นน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ทั้งที่ปกติใช้วิชาตักจันทร์กลางบ่อได้ทุกที่ แต่ที่นี่กลับได้รับผลกระทบอย่างรุนแรง