บทที่ 925 ทุกคนลุยพร้อมกัน!

บทที่ 925 ทุกคนลุยพร้อมกัน!

ทั้งถ้ำใต้ดินเงียบสนิทในพริบตา

หลานเหยานิ่งอึ้ง เยวี่ยตงก็มีเสียงหึ่งในหัว จากนั้นเกิดความงุนงงอย่างหนัก

“กลืน…กลืนลงไปแล้ว?”

กับฉากที่เห็นตรงหน้า พวกนางมีความรู้สึกไม่จริงแท้เด่นชัด ความรู้สึกนี้แม้เห็นประจักษ์แก่ตาแล้วก็ยังมีมากถึงเก้าส่วน

ของที่ชายหนุ่มแซ่เฟิงเอาออกมาก่อนหน้านี้ชวนให้คนตกตะลึงโดยแท้ เป็นผลให้พวกนางรู้สึกอันตรายไร้ใดเทียม ถึงกับจะหนีไปตามสัญชาตญาณ หมายวางมือจากตรงนี้

นั่นเป็นถึงเถาวัลย์เทพศักดิ์สิทธิ์!

เถาวัลย์โตเต็มวัยไม่เพียงทำลายแดนศักดิ์สิทธิ์ไปหนึ่งแห่ง ตำนานที่เกิดจากระดับความน่ากลัวของมันส่งต่อในแดนศักดิ์สิทธิ์มาจนถึงวันนี้ แทบไม่มีใครมองข้ามมันได้เลย

แต่ว่า…เถาวัลย์เทพศักดิ์สิทธิ์น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ถึงกับถูกคนกลืนลงไป…

แม้เป็นร่างอ่อน แต่การกลืนลงไปง่ายๆ เช่นนี้เกินความเข้าใจของพวกนางอย่างยิ่ง ถึงขั้นสงสัยว่าอันที่ชายหนุ่มแซ่เฟิงหยิบออกมาเป็นเถาวัลย์ของปลอม

ขนาดพวกนางยังเป็นเช่นนั้น ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงชายหนุ่มแซ่เฟิงหนึ่งในผู้อยู่ในเหตุการณ์

สีหน้าเขานิ่งอึ้งตะลึงลานอยู่ตรงนั้น ตาเบิกกว้างอย่างไม่เคยมีมาก่อน ในหัวมีสายฟ้าผ่ากลางกระหม่อม เกิดเป็นเสียงดังลั่นหาใดเปรียบ

สะเทือนจนหัวโล่งในชั่วลมปราณ ถึงกับเข้าสู่สภาวะล่องลอยไร้จิตคิดฟุ้งซ่านทางอ้อม

เขาคล้ายเสียสติไปแล้ว

มองปากเอ้อร์หนิวอย่างทึ่มทื่อ…

สำหรับคนขี้ระแวงโดยกำเนิดอย่างเขา สภาวะเช่นนี้ทั้งชีวิตมีแค่ตอนตื่นรู้กฎเกณฑ์ถึงจะก้าวเข้าไปได้เป็นบางครั้ง

ทั้งยังต้องมีจังหวะที่ถูกต้อง ถึงกระนั้นก็ไม่อาจบรรลุขั้นไร้อารมณ์ความคิดโดยสมบูรณ์

เขตขั้นที่ปราศจากสิ่งแปลกปลอมอย่างสิ้นเชิง นั่นต้องใช้โชคใหญ่ยิ่งกว่า อย่างน้อยวันนี้ยังเป็นครั้งแรกในชีวิตของเขา

ความคิดมากมายนับไม่ถ้วนส่งทั่วร่าง เกิดเป็นความสั่นสะเทือนทางกายเขา ตกถึงในคอหอย กลายเป็นการหายใจถี่กระชั้น ผสานเข้าในจิตวิญญาณ กอปรรวมเป็นความคิดสงสัยว่าตนหยิบของผิด

เขาจึงค้นดูตามสัญชาตญาณ พบว่า…

“เฮ้อ เฟิงเฟิงน้อยไม่ต้องดูแล้ว ข้ายืนยันได้ว่าเจ้าไม่ได้หยิบผิด รสชาติบริสุทธิ์ยิ่ง”

นายกองขยิบตา กล่าวชมด้วยน้ำเสียงที่สามารถทำให้คนโมโหคลั่งตาย

สังหารกายเนื้อ ทำลายจิตใจ

ประโยคของนายกองขยายสี่คำนี้ได้ดีเยี่ยม

และเมื่อประโยคนี้ถึงหูชายหนุ่มแซ่เฟิง กายเขาพลันสั่นรุนแรงถึงขีดสุด หมื่นความคิดปะทุออกมา

เพียงชั่วขณะความโกรธเกรี้ยว ความเสียใจ ความร้อนรน ความขมขื่น ความริษยาและความอัดอั้นล้วนถมเต็มสมองและทรวงอก

ปวดหัวราวถูกทิ่มแทง หลอดเลือดในสมองปูดขึ้น แรงกดดันเพิ่มขึ้นถึงขีดสุด อุณหภูมิเพิ่มสูง

หน้าอกราวกับมีรูโบ๋กลืนกินทุกสิ่ง

เขาสีหน้าซีดเผือดแล้วแดงแจ๋ในพริบตา จากนั้นกลายเป็นสีเขียว สุดท้ายใบหน้ามีไอสีดำหมุนวน

ยากจินตนาการว่าข้างในปั่นป่วนเช่นไรถึงทำให้คนคนหนึ่งเกิดสีสันหลากหลายบนหน้าได้ในชั่วลมปราณ

กระทั่งพริบตาต่อมา ชายหนุ่มแซ่เฟิงพ่นเลือดสดคำใหญ่ จากนั้นในปากส่งเสียงน่าเวทนาหาใดเปรียบ คล้ายสามารถหวีดคำรามฟ้าถล่มดินทลาย!

ความแค้นอัดแน่นเทียมฟ้า ความบ้าคลั่งสะเทือนโลกา

“ข้าจะสังหารเจ้า!!!”

เสียงหวีดคำรามสะท้านฟ้าสะเทือนดิน ชายหนุ่มแซ่เฟิงเสียสติ พลังระเบิดบ้าคลั่ง โลกมายาทั้งสามที่ถูกผนึกถึงกับมีเค้าลางว่าจะถูกปลดปล่อย

เงาร่างเขายกพลังมหาศาลพุ่งไปหาเอ้อร์หนิวทันใด

เผชิญหน้าชายหนุ่มแซ่เฟิงที่เสียสติ ประกายเย็นฉายวาบในตาสวี่ชิง มือขวากำหมัด ก้าวออกไปฉวยจังหวะซัดหมัดรุนแรง

หมัดจักรพรรดิอมตะพลันระเบิดพลัง ยังมีเงากระบี่จักรพรรดิฉายวาบ ฟันไปยังชายหนุ่มแซ่เฟิงเต็มแรง

ขณะเดียวกัน ด้านนายกองแค่นเสียงเย็น พริบตาเดียวบนศีรษะถึงกับมีเถาวัลย์สีเขียวสายหนึ่งงอกออกมาอย่างรวดเร็ว เพียงครู่ก็ยาวหลายจั้ง สะบัดทะลวงความว่างเปล่า หวดไปที่อีกฝ่ายอย่างแรง

พริบตาต่อมา หมัดของสวี่ชิงตกถึงตัวชายหนุ่มแซ่เฟิง ขณะเกิดเสียงสนั่นกึกก้อง สวี่ชิงแค่นเสียงในคอพลางถอยออกมา แต่อีกฝ่ายกำลังพุ่งเข้ามาโดยไม่กลัวเจ็บตัว

ทว่ากระบี่จักรพรรดิฉายวาบ แสงกระบี่เคลื่อนผ่าน เลือดสดพุ่งจากตัวชายหนุ่มแซ่เฟิง แขนครึ่งท่อนของเขาถูกตัดฉับพลัน เลือดเนื้อสภาพดูไม่ออก พร้อมกันนั้นเถาวัลย์เหนือศีรษะนายกองม้วนพลังน่าหวาดกลัวมาหวดตรงหน้าเขา

หวดครั้งเดียว แปดทิศสะเทือนเลื่อนลั่น

ชายหนุ่มแซ่เฟิงกระอักเลือดสดอีกครั้ง ร่างกายพลันม้วนกลับ

“เพิ่งกลืนลงไป ยังควบคุมไม่ค่อยถนัด แสดงพลังได้ยาก” นายกองกระแอม ยิ้มกล่าวคำ

ทำหน้าอย่างเจ้าก็ไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ

ขณะเดียวกัน ด้านหลานเหยากับเยวี่ยตง แม้พวกนางตื่นตะลึงกับการกระทำของเอ้อร์หนิวก่อนหน้านี้ แต่อย่างไรก็ไม่ใช่คนธรรมดา บัดนี้ข่มความตกใจ เห็นโอกาสอันหาได้ยาก ชั่วลมปราณจิตสังหารปรากฏ ต่างคนพุ่งออกไป

ในเมื่อระหว่างชายหนุ่มแซ่เฟิงมาถึงขั้นนี้ ไม่ว่าอย่างไรนางสองคนก็ต้องสังหารเขาให้ตาย

บัดนี้นกยูงแปดสีถูกล้อมด้วยสายลมแปดสี สายฝนแปดสีรวมตัว จากนั้นเมฆแปดสีปรากฏ มุ่งตรงไปหาชายหนุ่มแซ่เฟิง

หอกยาวเย็นเยือกของเยวี่ยตงก็เป็นเช่นนั้น พลังดุจผ่าไผ่ม้วนพายุน้ำค้างแข็งน่าสะพรึงกลัวถล่มโจมตี

เจอการจู่โจมเช่นนี้ ความเป็นความตายระเบิดทั่วร่างชายหนุ่มแซ่เฟิง พลันทำให้จิตใจที่ได้รับผลกระทบจากนายกองจนป่วนปั่นพังทลายกอปรรวมกันอีกครั้ง