บทที่ 971 สะอาดหมดจด

บทที่ 971 สะอาดหมดจด

ความรอบรู้ เป็นแนวคิดที่มีเฉพาะในหมู่เทพเจ้าเท่านั้น

องค์ท่านลึกลับ คาดเดาไม่ได้

แม้แต่ในใจของผู้บำเพ็ญจำนวนมาก สองคำนี้สื่อถึงความกลัวอยู่ด้วย

เพราะเมื่อเป็นผู้รอบรู้ ไม่ว่าอดีตหรืออนาคต แม้แต่โชคชะตาก็จะถูกควบคุม ไม่อาจหลุดพ้น และยากที่จะเปลี่ยนแปลง

และมันยังเป็นคำที่เกี่ยวข้องกับขอบเขตในระดับหนึ่งด้วย

ก่อนที่จะเข้าใจถึงอำนาจเทพเจ้าแห่งเสียง ความเข้าใจของสวี่ชิงเกี่ยวกับความรอบรู้ แม้จะเหนือกว่าผู้บำเพ็ญ แต่เมื่อเทียบกับเทพเจ้าแล้ว ก็เหมือนนักปราชญ์กับเด็กที่เพิ่งหัดเรียนรู้

จนกระทั่งวินาทีนี้ เขาควบคุมอำนาจเทพเจ้านี้ได้อย่างแท้จริงด้วยบรรลุด้วยตนเอง จึงต่างไปจากเดิม

อำนาจเทพเจ้าแห่งเสียง เป็นส่วนสำคัญของความรอบรู้

ควบคุมทุกสรรพเสียง

ขณะเดียวกัน นี่ก็เป็นหนึ่งในกุญแจสำคัญที่ไขประตูแห่งความรอบรู้

เมื่อเทียบกับการควบคุมอำนาจเทพเจ้านี้ กระบวนการในระหว่างนั้นมีความหมายต่อสวี่ชิงยิ่งกว่า

สิ่งนี้นำมาซึ่งแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อน

นี่คืออำนาจเทพเจ้า

อำนาจเทพเจ้ามีชีวิตและไม่มีชีวิต องค์ท่านเปรียบเสมือนกับสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่ล่องลอยไปมา

เมื่อเจ้าพยายามรับรู้ องค์ท่านก็มีชีวิต มีปฏิกิริยาตอบโต้ และจะรุกรานตัวตนทั้งหมดของเจ้า

แต่เมื่อเจ้าไม่รับรู้แต่ยังรับรู้ได้ องค์ท่านก็ปราศจากชีวิตเช่นกัน

คำกล่าวนี้ ขัดแย้งกันอยู่บ้าง

หากเข้าใจ ก็คือเข้าใจ

ไม่เข้าใจ ทำอย่างไรก็ไม่มีทางเข้าใจ

สวี่ชิงพึมพำ

และสิ่งที่มาถึงพร้อมอำนาจเทพเจ้า คือข้อมูลระดับความรอบรู้แห่งเทพที่ล่องลอยนับไม่ถ้วน

ข้อมูลเหล่านี้แพร่หลายไปทั่วโลกยุคบรรพกาล บางข้อมูลมีประโยชน์ บางข้อมูลก็ไม่มีระเบียบและขัดแย้งกันเอง แต่อย่างไรก็ตาม ข้อมูลที่ไหลบ่าเข้ามาเหล่านี้มีบทบาทสำคัญในการบอกกล่าวข่าวสาร

บอกกล่าวผู้ที่มีคุณสมบัติในการใช้อำนาจเทพเจ้านี้ว่าจะใช้มันอย่างไร

ข้อมูลเหล่านี้ไม่ได้มีอยู่ตามธรรมชาติ แต่เป็นเจตจำนงที่สับสนวุ่นวายจากทะเลแห่งจิตสำนึกของทุกคนที่มีคุณสมบัติเข้าถึงอำนาจเทพเจ้านี้หลังจากยุคแรกเริ่ม

กระจัดกระจายออกไปตามสัญชาตญาณ

การทำความเข้าใจและควบคุมข้อมูลเหล่านี้ เป็นกระบวนการอันยาวนาน

และการมีคุณสมบัติที่จะใช้มันจนเชี่ยวชาญถึงแก่นแท้ จนกลายเป็นหนึ่งเดียวที่มีอำนาจเทพเจ้า กีดกันเทพเจ้าองค์อื่นจากคุณสมบัติการใช้งานอำนาจเทพเจ้านั้น

คือการเลื่อนขั้นอำนาจเทพเจ้าของเหล่าเทพเจ้า ในระดับหนึ่ง มันก็เป็นหัวใจสำคัญที่สุดในระบบเทพเจ้าด้วย

“สิ่งมีชีวิตประเภทเทพอาจมองว่าเป็นกระบวนการสะสมพลังต้นกำเนิดเทพ เมื่อพลังต้นกำเนิดเทพเข้มข้นถึงระดับหนึ่ง ไฟเทวะจะถูกจุดขึ้นและกลายเป็นเทพเจ้า”

“ในเวลานี้ ด้วยการสั่งสมและความเข้าใจก่อนหน้านี้ ด้วยความรอบรู้แห่งเทพ หากสามารถเข้าใจอำนาจเทพเจ้าได้ในความมืดมน ก็แปลว่ามีคุณสมบัติที่จะใช้งานมัน”

“การฝึกฝนและเข้าใจแก่นแท้ของอำนาจเทพเจ้าคือเป้าหมายของระดับเพลิงเทวะ กระบวนการนั้นยากลำบากและอันตราย แต่เมื่อทำได้…ก็จะกลายเป็นแท่นเทวะ”

“เทพเจ้าทั้งสามแห่งนภาคิมหันต์ อาศัยการเลื่อนขั้นของแผ่นดินเทวะ กลายเป็นเทพสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ มองย้อนกลับไปตอนนี้ จุดสำคัญของพลังเลื่อนขั้นนี้ คือการช่วยให้เหล่าองค์ท่านเข้าใจแก่นแท้ของอำนาจเทพเจ้า”

“ตอนนี้ที่เส้นทางสู่แท่นเทวะได้เปิดออก นั่นหมายความว่าเหล่าองค์ท่านเข้าใกล้การบรรลุมากแล้ว และเกือบจะเข้าใจและเชี่ยวชาญในอำนาจเทพเจ้าของตนอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว”

“ส่วนจักรพรรดินี…ด้วยระดับเจ้าเหนือหัวขั้นสูงสุดครึ่งขั้น ประกอบกับดวงชะตาเผ่าพันธุ์ หนึ่งขั้นสู่แท่นเทวะ หมายความว่าองค์ท่านในเวลานั้น ได้ก้าวข้ามขั้นใช้งาน ไปสู่ขั้นควบคุมได้โดยตรง”

“การก้าวสู่แท่นเทวะในขั้นเดียวเป็นเรื่องยากมาก ต่อให้มีพรสวรรค์อันไร้ผู้ใดเทียบเทียม พลังบำเพ็ญระดับเจ้าเหนือหัว ก็เป็นเพียงพื้นฐานในการบรรลุขั้นนี้เท่านั้น ตอนนี้ลองย้อนมองกลับไป จักรพรรดินีน่าจะเริ่มศึกษาอำนาจเทพเจ้ามานานแล้ว…บางที ดวงตะวันแสงอรุณก็อาจจะถือกำเนิดขึ้นด้วยเหตุนี้”

“ดังนั้น องค์ท่านจึงสามารถก้าวสู่แท่นเทวะได้ในขั้นเดียว”

“และเทพแท้จริงที่อยู่ถัดจากระดับแท่นเทวะ ซึ่งอยู่ในระดับเดียวกับเซียนคิมหันต์…จึงเป็นผู้เดียวที่ครอบครองอำนาจเทพเจ้า จึงมีคำว่า ‘แท้จริง’ อยู่ในชื่อด้วย”

สวี่ชิงบรรลุในใจ

ความกระจ่างเหล่านี้เป็นสิ่งที่เขาได้รับจากความรอบรู้แห่งเทพ อาจจะถูกต้อง แต่ก็มีความเป็นไปได้ที่จะมีข้อผิดพลาดอยู่

แต่จะเป็นอย่างไรนั้น เขาต้องไปพิสูจน์ต่อไปในอนาคต

แต่มีสิ่งหนึ่งที่เขาเคยแน่ใจ ตอนนี้ยิ่งแน่ชัดขึ้น

“สิ่งมีชีวิตประเภทเทพ เปรียบเสมือนมหาขั้นเตรียมสู่เทวะของผู้บำเพ็ญ”

“ระดับที่แตกต่างกันของไฟเทวะ เปรียบเสมือนระดับเจ้าเหนือหัวที่ต่างกันของผู้บำเพ็ญ”

“ส่วนแท่นเทวะ มีเพียงระดับเตรียมสู่มหาจักรพรรดิเซียนเท่านั้นที่สามารถต่อสู้ได้”

“และเทพแท้จริง นั่นคือคู่ต่อสู้ของเซียนคิมหันต์”

“เหนือจากเทพแท้จริง เหนือจากเซียนคิมหันต์ นั่นคือทิศทางที่ทั้งสองระบบกำลังแสวงหา แต่น่าเสียดาย…เหนือเทพแท้จริงมีเส้นทางที่เรียกว่านายแห่งเทพอยู่”

“และเหนือเซียนคิมหันต์ ดูเหมือนจะไม่มีผู้บุกเบิก เส้นทางทั้งหมดต้องสำรวจด้วยตัวเอง ทิศทางจะแตกต่างกันไปตามพลังรากฐานที่แตกต่างกัน”

“เหตุผลที่เซียนคิมหันต์หายตัวไปในตอนนั้น คือการออกเดินทางไปแสวงหาเส้นทางการเลื่อนขั้นของตนเอง”

“ด้วยเหตุนี้เอง ท้องฟ้าจึงเต็มไปด้วยเทพเจ้า”

สวี่ชิงสูดหายใจลึกๆ ลืมตาขึ้น และจ้องมองไปที่หยกดำเบื้องหน้า

หยกดำนี้มีรอยแตกมากขึ้นในขณะนี้ และในที่สุดก็กลายเป็นผุยผงและสลายไปอย่างเงียบงัน

“น่าเสียดายที่อำนาจเทพเจ้าแห่งเสียงที่ข้ารู้แจ้งนั้น มีเทพเจ้าที่ครอบครองอำนาจเทพเจ้านี้มากเกินไป…นี่คืออำนาจเทพเจ้าที่กว้างขวางยิ่งนัก”

“และอำนาจเทพเจ้าเดียวกันนี้ ยิ่งมีผู้มีคุณสมบัติในการใช้งานมากเท่าไหร่ พลังก็ยิ่งถูกกระจายออกไป”

“แต่ในทางกลับกัน อำนาจเทพเจ้าอันไพศาลนี้ หากมีผู้เดียวที่ครอบครอง พลังของมันก็จะน่ากลัวอย่างยิ่ง”

สวี่ชิงครุ่นคิด ดวงตาที่เปิดขึ้นค่อยๆ ปิดลง ความคิดทั้งปวงจมจ่ออยู่กับอำนาจเทพเจ้าที่ห้าในกองดิน

พลังต้นกำเนิดเทพในร่างกายของเขาพลุ่งพล่าน กลายเป็นค้อน และเคาะลงไปอีกครั้ง

เสียงเหมือนระฆังดังก้องอยู่ในสมองของสวี่ชิง ทว่าเสียงนี้ไม่ได้ส่งออกไปภายนอกร่างกาย

สิ่งที่ส่งออกไปมีเพียงคลื่นโปร่งใสที่ไม่สามารถรับรู้ได้

แผ่กระจายไปทั่วทิศทางโดยมีร่างกายของสวี่ชิงเป็นศูนย์กลาง ชั่วพริบตาก็แพร่กระจายออกจากซากเจดีย์ แพร่กระจายออกจากร่องลึกสมุทร ไปสู่ทะเลต้องห้ามอันกว้างใหญ่

ในพริบตาเดียว ก็ไปไกลถึงร้อยลี้

เสียงนับไม่ถ้วนในระยะร้อยลี้ ปรากฏขึ้นในความรอบรู้แห่งเทพของสวี่ชิงในชั่วพริบตานี้

มีเสียงน้ำไหล มีเสียงคำรามของสัตว์ร้าย มีเสียงหางปลาแกว่งไกว มีเสียงทรายเคลื่อนที่ไปตามกระแสน้ำวน…แม้แต่ทะเลต้องห้ามเอง ก็ส่งเสียงคล้ายเสียงหายใจออกมา

แปลกประหลาดและยาวนาน…

ทุกสิ่งทุกอย่างปรากฏขึ้นในความรอบรู้แห่งเทพของสวี่ชิง เขารู้สึกว่าตราบใดที่เขาต้องการ เสียงทั้งหมดนี้ก็จะถูกเขาใช้งาน

ดังนั้นในชั่วพริบตาต่อมา สรรพเสียงในระยะร้อยลี้ก็เงียบลงฉับพลัน

เสียงทั้งหมดถูกสวี่ชิงกำจัดออกไปและส่งออกไปไกลหลายในชั่วความคิดเดียว

อาศัยเสียงของพวกมัน ทำให้ระลอกคลื่นนั้นแพร่กระจายต่อไป

ห้าร้อยลี้ หนึ่งพันลี้…

วนเวียนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

สวี่ชิงเหมือนเด็กที่เพิ่งได้ของเล่น พยายามเล่นของเล่นนี้ในรูปแบบต่างๆ ไม่หยุดพัก และพยายามทดสอบขีดจำกัดของตัวเองไปด้วย

เวลาผ่านไปเช่นนี้

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว ระลอกคลื่นที่แผ่ออกมาจากสวี่ชิงก็แพร่กระจายไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดภายใต้การผลักดันครั้งแล้วครั้งเล่านี้

จนเกินขอบเขตการรับรู้ทางวิญญาณของสวี่ชิงก่อนหน้านี้ไปนานแล้ว

ในช่วงเวลานี้ อสูรทะเลนับไม่ถ้วน สิ่งมีชีวิตประเภทเทพจำนวนมากที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ทะเล แม้แต่เรือบางลำบนผิวน้ำ ก็ปรากฏในใจของสวี่ชิง ทว่าพวกมันไม่รู้สึกผิดสังเกตเลยแม้แต่น้อยโดยไม่มีข้อยกเว้น

สวี่ชิงไม่ได้สนใจพวกเขาแม้สักเสี้ยว

ยังคงแผ่ขยายคลื่นต่อไป

จนกระทั่งภาพหนึ่งปรากฏขึ้นในความรอบรู้แห่งเทพของสวี่ชิง