บทที่ 972 แดนศักดิ์สิทธิ์บ่อเกิดกาลกิณี

บทที่ 972 แดนศักดิ์สิทธิ์บ่อเกิดกาลกิณี

อุกกาบาตจกลงมาจากฟากฟ้า

มุ่งสู่ทะเลต้องห้าม

แสงสว่างตระการตาที่บังเกิดในระหว่างกระบวนการ สามารถมองเห็นได้จากทวีปปักษาสวรรค์ทักษิณและมณฑลรับเสด็จราชัน ทุกคนเงยหน้าขึ้นมองต่างตกตะลึง

ช่วงเวลานี้ แม้แดนศักดิ์สิทธิ์จะอุบัติลงมาอย่างต่อเนื่อง แต่ทว่านี่เป็นครั้งแรก…ที่ปรากฏในเขตแดนแห่งนี้

ส่งผลให้เกิดความกังวลเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่ทราบเกี่ยวกับแดนศักดิ์สิทธิ์ และความตึงเครียดที่อธิบายไม่ได้ในหมู่กองกำลังและสำนักต่างๆ อย่างมิอาจหลีกเลี่ยง

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การมาถึงของแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ แผ่พลังสะกดน่าสะพรึงกลัว ราวพายุคลื่นดารา ประดุจคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำขุนเขา โหมกระหน่ำฟากฟ้า ความรู้สึกกดดันพลันแผ่ซ่านตามมาไร้จุดสิ้นสุด

เสียงกึกก้องกัมปนาท ยังคงดังก้องสะท้อนอย่างต่อเนื่อง

ราวเสียงคำรามแห่งห้วงเวหา สะท้านสะเทือนจิตวิญญาณ

สิ่งที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด คือน่านน้ำที่อยู่ใกล้กับแดนต้องห้ามมรณะ

เมื่อมองออกไป ผืนน้ำทะเลในรัศมีหลายหมื่นลี้พลันยุบตัวลง ก่อเกิดเป็นกระแสวนขนาดยักษ์ คลื่นที่ยกตัวขึ้นแปรเปลี่ยนเป็นคลื่นยักษ์ ซักกระหน่ำไปทุกทิศทาง ในขณะเดียวกัน ยังสามารถมองเห็นก้นทะเลอันเลือนรางได้ลางๆ จากส่วนที่ยุบตัวลง

ส่วนคลื่นยักษ์จากการโหมซัดนั้น กินพื้นที่บริเวณกว้างใหญ่ไพศาล แม้กระทั่งเกาะแก่งบางแห่งยังถูกกลืนกินจมหายไปในพริบตา

โชคดีที่มันเกิดขึ้นไม่นานนัก เกาะแก่งเหล่านั้นรับการแจ้งเตือนมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้ และเตรียมการรับมือไว้บ้างแล้ว

มิเช่นนั้น คงกลายเป็นมหันตภัยร้ายแรงอย่างแน่นอน

จากจุดนี้จึงเห็นได้ว่า พลังดึงดูดที่เกิดขึ้นจากการมาถึงของแดนศักดิ์สิทธิ์ น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง

อสูรทะเลนับไม่ถ้วน ล้วนสัมผัสถึงแรงสั่นสะเทือนโดยสัญชาตญาณ ต่างหลีกเลี่ยงและถอยห่างจากน่านน้ำแห่งนี้ จนกระทั่ง…ในห้วงเวลาที่ฟ้าดินแปรเปลี่ยนสี แดนศักดิ์สิทธิ์ที่ตกลงมาราวอุกกาบาต ค่อยๆ ชะลอความเร็วในการเคลื่อนที่ลง

สุดท้ายสิ่งที่ปรากฏขึ้นเหนือทะเลต้องห้าม กลับกลายเป็นภูเขาน้ำแข็งสีน้ำเงินขนาดยักษ์

ความสูงของภูเขาลูกนี้ สูงตระหว่านราวจะขันแข่งกับฟากฟ้า

ความกว้างใหญ่ของภูเขาลูกนี้ เทียบเคียงได้กับมณฑลรับเสด็จราชันทั้งมลฑล

ยิ่งใหญ่น่าตื่นตะลึง!

มันมิได้ตกลงบนผิวน้ำทะเล แต่กลับลอยคว้างอยู่กลางอากาศเหนือผิวน้ำนับพันจั้ง เมื่อมองจากระยะไกล ประดุจเกาะยักษ์ลอยฟ้า

ส่วนบริเวณใต้ภูเขาน้ำแข็งโดยตรง คือบริเวณที่สวี่ชิงสังหารผู้บำเพ็ญมหาขั้นเตรียมสู่เทวะทั้งสองคนก่อนหน้านี้ ทั้งยังเป็นจุดที่ค่ายกลส่งสัญญาณออกมา ยิ่งไปกว่านั้น…มันยังอยู่เหนือแดนต้องห้ามมรณะอีกด้วย

แดนต้องห้ามมรณะ ในฐานะที่เป็นเขตต้องห้ามทางทะเลระหว่างมณฑลรับเสด็จราชันและทวีปปักษาสวรรค์ทักษิณ ที่นั่นปกคลุมไปด้วยความมืดมิดใต้มหาสมุทรตลอดทั้งปี เป็นเวลาหลายปีนับไม่ถ้วน นอกจากบางครั้งที่เจ้าแดนต้องห้ามมรณะจะลืมตาตื่น ก่อให้เกิดคลื่นลมปั่นป่วนแล้ว ช่วงเวลาอื่นๆ ก็ยังคงสงบ

กระทั่งเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในปีนั้น ภายในเผยให้เห็นประตูยักษ์โบราณ และเจ้าแห่งแดนต้องห้ามมรณะก็ดับสูญ แดนต้องห้ามมรณะทั้งแดนคล้ายสูญสิ้นชีวิตชีวา ไร้ซึ่งความผันผวนใดๆ อีกต่อไป

เรื่องราวภายในโดยละเอียด น้อยคนนักที่จะล่วงรู้

และในวันนี้ แดนศักดิ์สิทธิ์ที่เลือกสถานที่แห่งนี้ในการจุติ เห็นได้ชัดว่ามีนัยสำคัญซ่อนเร้นอยู่

ในขณะนี้ จิตเทพจากมณฑลรับเสด็จราชันและทวีปปักษาสวรรค์ทักษิณ รวมถึงภายในทะเลต้องห้าม ต่างจับจ้องไปยังแดนศักดิ์สิทธิ์ภูเขาน้ำแข็งสีน้ำเงินขนาดยักษ์แห่งนี้ ในเวลานั้น ภูเขาทั้งลูก…ก็พลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

เสียงลั่นดังเปรี้ยงราวอสนีบาต

รอยตกร้าวสายแล้วสายเล่า ปรากฏขึ้นบนชั้นน้ำแข็งของตัวภูเขา และแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็ว เพียงแค่หนึ่งชั่วก้านธูป ก็แผ่กระจายไปทั่วทั้งภูเขา

ในเสี้ยววินาทีถัดมา ชั้นน้ำแข็งแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ ระเบิดออกไปรอบทิศ เผยให้เห็นภูเขาสีขาวโพลนที่อยู่ภายใน

เมื่อแผ่นน้ำแข็งสีน้ำเงินร่วงหล่นลงสู่ท้องทะเล และละลายอย่างรวดเร็ว อุณหภูมิโดยรอบก็พลันลดต่ำลงฮวบฮาบ ที่ผิวน้ำทะเลใต้แดนศักดิ์สิทธิ์ ยังปรากฏชั้นทรายน้ำแข็งฃขึ้นมาลางๆ

และภูเขาสีขาวลูกนั้น ในเวลานี้กลับระเบิดพลังแห่งชีวิตอันเข้มข้นออกมา มองเห็นผืนหญ้าเขียวขจีพลิ้วไหว มองเห็นต้นไม้น้อยใหญ่ผุดขึ้นจากพื้นดิน ทั้งยังมีพลังวิญญาณอันเข้มข้นเติบโตขึ้นภายใน สัตว์มงคลก็ดูเหมือนจะตื่นจากการหลับใหล พากันโบยบินไปมาทุกทิศทาง

ไม่นานแดนศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นดั่งแดนสวรรค์…

ปรากฏขึ้นท่ามกลางฟ้าดิน

อีกทั้งยังปรากฏเงาร่างสูงตระหง่านร้อยจั้ง ก้าวเท้าออกจากแดนสวรรค์นั้นด้วยก้าวเดียว

รูปลักษณ์ภายนอกของเงาร่างนี้ หากเทียบกับผู้บำเพ็ญมหาขั้นเตรียมสู่เทวะสองคนที่สวี่ชิงสังหาร ดูแล้ว นอกเหนือจากลักษณะใบหน้าแล้ว สิ่งอื่นดูราวกับมิใช่เผ่าพันธุ์เดียวกัน

ใบหน้าและเค้าโครงคล้ายมนุษย์ ทว่าศีรษะกลับไร้เส้นผม

ผิวกายที่เผยออกมาเป็นสีหยก ทั่วสรรพางค์ดูประหนึ่งหล่อหลอมจากหยกขาว แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์

ส่วนวัย มิอาจหยั่งคะเน ทว่ากลิ่นอายโบราณกาลและความผันผวนแห่งกาลเวลาที่แผ่ซ่านจากร่างนั้น กลับเด่นชัดยิ่ง

และสิ่งที่น่าตื่นตะลึงยิ่งกว่า คือคลื่นความผันผวนพลังบำเพ็ญที่แผ่พุ่งจากทั่วร่าง

พลังบำเพ็ญนี้ เกินเลยความเข้าใจของผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่ เป็นความน่าสะพรึงกลัวที่พวกเขาไม่เคยพานพบมาก่อนในชีวิต มีเพียงจิตเทพของผู้แข็งแกร่งแท้จริงเท่านั้น จึงรับรู้ได้อย่างกระจ่างแจ้ง

นี่คือ…เจ้าเหนือหัว!

ฟ้าดินผันแปรสีสัน มหาสมุทรปั่นป่วนพลิกคว่ำ กฎเกณฑ์ฑ์ต่างแซ่ซ้องยินดี พรั่งพรูมาจากทุกทิศทางโดยพลัน

แม้กระทั่งวิถีสวรรค์ ในห้วงเวลานี้ดูราวกับยอมศิโรราบต่อผู้บำเพ็ญนี้

เพราะนี่คือเจ้าเหนือหัวขั้นสูงสุด!

มิต้องอาศัยบารมี มิต้องพึ่งพากำลังภายนอกใดๆ นี่คือเจ้าเหนือหัวขั้นสูงสุดตัวจริงในระบบบำเพ็ญเซียนอันสมบูรณ์แบบอย่างแท้จริง เทียบได้กับระดับสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ!

เขาก้าวเท้าออกจากแดนสวรรค์ ก้าวเท้าเข้าสู่ทะเลต้องห้าม เหยียบย่างเข้าสู่…แดนต้องห้ามมรณะ!

ทั่วทั้งแดนต้องห้ามมรณะ ในชั่วพริบตาพลันกึกก้องด้วยเสียงคำราม เสียงร่ำไห้โหยหวนนับมิถ้วน ดังกระหึ่มจากภายใน โลหิตสีดำทมิฬกลับไหลทะลักจากแดนต้องห้ามมรณะ กลายเป็นส่วนหนึ่งของน้ำทะเล

โลหิตนี้ ไหลรินนานเจ็ดราตรี

เสียงร่ำไห้ โหยหวนนานเจ็ดทิวา

ภายใต้สายตาจับจ้องจากทุกสารทิศ ในราตรีที่แปด…ผู้บำเพ็ญหยกขาวเจ้าเหนือหัวขั้นสูงสุดผู้นั้น ก็ก้าวเท้าออกจากแดนต้องห้ามมรณะ บนบ่ากลับแบก บานประตูหินโบราณ!

ประตูบานนี้ คือประตูบานที่เปิดออกภายในแดนต้องห้ามมรณะเมื่อกาลก่อน

เมื่อครั้งอดีต มือเปื้อนโลหิตเลือนรางที่ยื่นออกมาจากประตูบานนี้ เคยกุดชีวิตเจ้าแดนต้องห้ามมรณะครั้งหนึ่ง

และในวันนี้ ประตูพิศวงบานนี้ กลับถูกผู้บำเพ็ญหยกขาวนำกลับคืนสู่เขาเซียนเพียงก้าวเดียว

จากนั้น หมู่ผู้บำเพ็ญแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์จำนวนมาก พรั่งพรูออกมาดั่งห่าฝน

แดนศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ ช่างพิสดารยิ่งนัก

ที่น่าแปลกใจคือ รูปลักษณ์ของคนในชนเผ่า กลับแตกต่างหลากหลายยิ่งนัก บางส่วนคล้ายคลึงกับสองคนที่สวี่ชิงสังหารไปก่อนหน้า ขณะที่บางส่วนกลับมีรูปร่างราวกับถูกปะติดปะต่อเข้าด้วยกัน

มีทั้งร่างมนุษย์ ร่างสัตว์ และรูปร่างประหลาดพิสดารนานา ปรากฏดาษดื่น

เมื่อปรากฏกายขึ้นในเวลานี้ ทั้งหมดต่างพุ่งทะยานเข้าสู่แดนต้องห้ามมรณะ

พฤติกรรมแปลกประหลาดเช่นนี้ ทำให้มณฑลรับเสด็จราชันและทวีปปักษาสวรรค์ทักษิณที่จับตาเฝ้ามองที่แห่งนี้อยู่แต่เดิม ต่างรู้สึกแคลงใจในที ขณะเดียวกันก็เพิ่มระดับความสนใจมากยิ่งขึ้น

ทั้งยังยกระดับการเฝ้าระวังขึ้นสู่จุดสูงสุด เขตปกครองผนึกสมุทรถึงขั้นระดมพลทหาร จัดวางกำลังพลประจัญบานในมณฑลรับเสด็จราชัน

ทว่าสิ่งที่น่าพิศวงคือหนึ่งเดือนให้หลัง แดนศักดิ์สิทธิ์เขาเซียนแห่งนี้ กลับมิได้เคลื่อนไหวใดๆ อีก ผู้บำเพ็ญภายในดูราวกับมุ่งเน้นความสนใจไปที่แดนต้องห้ามมรณะแต่เพียงอย่างเดียว

ดำเนินการรวบรวมทรัพยากรนานาชนิดภายในแดนต้องห้ามมรณะต่อไป

น้ำทะเล ไอพลังประหลาด พืชพรรณภายในแดนต้องห้ามมรณะ แม้กระทั่งสิ่งประหลาดและสิ่งมีชีวิตประเภทเทพ ก็ล้วนอยู่ในขอบเขตการรวบรวมของพวกเขา

สวี่ชิงผู้คุ้นเคยกับอำนาจเทพแห่งเสียงในทะเลต้องห้าม และกำลังตามหาราชรถวิหคทอง ก็ได้รับรู้เรื่องราวเหล่านี้จากข่าวสารที่ส่งต่อกันมาจากหลายฝ่าย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหวงเหยียน ผู้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเผ่ามนุษย์อย่างยิ่งในช่วงนี้ อีกทั้งยังล่วงรู้เรื่องราวโบราณมากมาย จึงทราบข้อมูลมากกว่าผู้ใด

“สวี่ชิง แดนศักดิ์สิทธิ์ที่อุบัติลงม่ ณ หน้าประตูบ้านเจ้านี้ มีการค้นพบข้อมูลจากตำราโบราณของเผ่ามนุษย์ ข้าต้องบอกเลยว่า เผ่ามนุษย์ของพวกเจ้าเชี่ยวชาญในการบันทึกประวัติศาสตร์ยิ่งนัก”

“เผ่าพันธุ์นี้มีนามว่า เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายอุบัติ ในยุคสมัยจักรพรรดิโบราณเสวียนโยว แม้จะมิอาจนับว่าเป็นเผ่าพันธุ์ใหญ่โตกระไร ทว่าด้วยความชั่วร้ายและความสัตว์ประหลาด อีกทั้งในอดีต จักรพรรดิแห่งเผ่าพันธุ์นี้ เคยสวามิภักดิ์ต่อจักรพรรดิโบราณเสวียนโยวมาเนิ่นนาน สร้างคุณูปการมิน้อย จึงดำรงเผ่าพันธุ์ต่อไปได้ อีกทั้งยังเจริญรุ่งเรืองในระดับหนึ่ง”

“และเหตุที่เผ่าพันธุ์นี้ชั่วร้าย ก็เนื่องด้วยพรสวรรค์แห่งเผ่าพันธุ์ของพวกเขา เมื่อแรกกำเนิด อ่อนแออย่างยิ่ง ในกระบวนการเติบโตจำต้องช่วงชิงอวัยวะและร่างของเผ่าพันธุ์อื่น เพื่อทดแทนตนเองอย่างต่อเนื่อง จนกลายเป็นส่วนหนึ่งของตน”

“ประหนึ่งปูเสฉวน ที่ใช้เปลือกของเหยื่อเป็นเปลือกหอยของตน”