ตอนที่ 114
บทที่ 114 อย่าเอ่ยชื่อเขากับหม่าม้าอีก
October 22, 2026
ตอนเย็นกลับมาถึงบ้าน เซิ่งอันหรานใส่ผ้ากันเปื้อนคาดเอวกำลังต้มบะหมี่อยู่ในครัวให้เซิ่งเสี่ยวซิง
เซิ่งเสี่ยวซิงวิ่งเข้ามา ยิ้มตาหยีและถาม“หม่าม้า วันนี้อารมณ์ไม่ดีเหรอ?”
“มีอะไร?ถามทำไม?”
“ถามเรื่อยเปื่อย!”เซิ่งเสี่ยวซิงสูดจมูก“หม่าม้าได้รับดอกไม้แล้วใช่ไหม!หนูได้กลิ่นดอกไม้บนตัวหม่าม้า”
ได้ฟัง ชั่วพริบตาเดียวเซิ่งอันหรานก็ขมวดคิ้วขึ้น
เซิ่งเสี่ยวซิงไม่ได้สังเกตเห็น ยังถามด้วยสีหน้ารอคอย“ลุงอวี้ส่งให้ใช่ไหม คือกลิ่นหอมของดอกกุหลาบ หอมจังเลย!”
เพิ่งจะพูดจบ
“ปัง”เสียงดังขึ้น เซิ่งอันหรานทิ้งมีดลงบนเขียง พูดอย่างอารมณ์ไม่ดี
“อย่าเอ่ยชื่อเขากับหม่าม้าอีก”
เซิ่งเสี่ยวซิงก็ตัวสั่น รู้สึกว่าเสียวสันหลัง เงยหน้าขึ้นก็มองเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของเซิ่งอันหราน หัวใจดวงน้อยเต้นรัว วิ่งออกไปด้วยสีหน้าหงอยเหงาเศร้าซึม
นี้เกิดเรื่องอะไรขึ้น?ไม่ใช่ส่งดอกไม้แล้วจะรบชนะทุกครั้งเหรอ?
เสียงสับซี่โครงหมูในห้องครัวดังขึ้นไม่หยุด เซิ่งเสี่ยวซิงอยู่ในห้อง แอบต่อสายโทรศัพท์ออกไป
“คุณปู่ เหมือนกับหม่าม้าโกรธมากขึ้นกว่าเดิมนะคะ!ไม่ถูก ก่อนหน้านี้หม่าม้าเพียงแค่ไม่มีความสุข ครั้งนี้หม่าม้าโกรธแล้วจริงๆนะ!”
“……”
“พวกเราคิดหาวิธีอื่นกัน”
ห้องอาหารบ้านเก่าตระกูลอวี้ ชายชราวางสายโทรศัพท์ สีหน้ากลัดกลุ้ม
ไม่มีเหตุผล ผู้หญิงรับดอกไม้ก็ควรจะดีใจมากไหม?ทำไมยังยิ่งโกรธล่ะ?
เวลาที่กินข้าวเย็น อารมณ์ของเซิ่งอันหรานแทบจะเย็นลงเพราะสับซี่โครงหมู คีบซี่โครงหมูใส่ในจานของเซิ่งเสี่ยวซิง
“กินเยอะหน่อย ตอนกลางวันหม่าม้าไม่อยู่บ้าน ลูกก็นำซี่โครงหมูใส่ในไมโครเวฟอุ่นให้ร้อน อย่ากินขนมขบเคี้ยวเยอะ”
“หม่าม้า หนูอยู่บ้านทุกวันเบื่อมาก”
เซิ่งเสี่ยวซิงกัดซี่โครงหมู พูดแบบลวกๆ“ไม่งั้นหม่าม้าสมัครชั้นเรียนที่น่าสนใจให้เถอะ”
“ชั้นเรียนที่น่าสนใจ?”เซิ่งอันหรานชะงักเล็กน้อย“ลูกอยากเรียนอะไร?”
“ว่ายน้ำค่ะ”เซิ่งเสี่ยวซิงวิ่งกลับไปที่ห้อง และวิ่งกลับมา นำโฆษณาการลงทะเบียนว่ายน้ำฤดูร้อนบนแท็บเล็ตให้เซิ่งอันหรานดู
“หนูหาเรียบร้อยแล้ว วันจันทร์ถึงวันศุกร์เด็กไปด้วยตัวเอง วันสุดสัปดาห์หม่าม้าก็สามารถไปเป็นเพื่อนหนูได้แล้ว”
“หม่าม้าว่ายน้ำไม่เป็น”เซิ่งอันหรานขมวดคิ้ว “หม่าม้าไปทำไม?”
“พอดีเลย หนูถามแล้ว เขาบอกว่าวันสุดสัปดาห์มีสอนผู้ใหญ่ฟรี หม่าม้าก็สามารถเรียนด้วยกัน”
“ลูกไปถามเมื่อไหร่?”เซิ่งอันหรานสีหน้าสงสัย
“เพิ่งจะโทรศัพท์ไปถาม”
เซิ่งเสี่ยวซิงสีหน้าไร้เดียงสา“หม่าม้าไม่ใช่เป็นห่วงหนูว่าอยู่บ้านจะไม่กินข้าวเหรอ เรียนว่ายน้ำตอนเช้าส่งไปเรียน ตอนเที่ยงก็ยังควบคุมเรื่องกินข้าวนะ!”
“ยังควบคุมเรื่องกินข้าว?”เซิ่งอันหรานเปิดดูโฆษณา พูดรำพัน“เงื่อนไขดีขนาดนี้ น่าจะราคาไม่ถูกเถอะ”
“หนูถามแล้ว วันแรกลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์”
“งั้นก็คือ…”เซิ่งอันหรานคิดราคาเงียบๆ ผ่อนคลายลง“งั้นก็ดี พรุ่งนี้จะพาลูกไปลงทะเบียน”
เซิ่งเสี่ยวซิงกะพริบตา
“หม่าม้าใจดีที่สุดเลย งั้นวันสุดสัปดาห์หม่าม้าก็ไปสระว่ายน้ำด้วยกันกับหนูนะคะ”
“ไม่มีปัญหา”
——