บทที่ 248 ราคาเดียว 20ล้าน

คำพูดของกู้เทียนเอินไม่ได้พูดเหลวไหล ถ้าหากไม่ใช่สืบเจอหลักฐานที่แน่ชัด เขาพูดคำพูดแบบนี้ไม่ออก

"ถ้าเป็นการปกป้องอันหรานล่ะก็ ฉันขอคืนคำพูดเมื่อกี้ แต่ทั้งหมดนี้คือ นายตรวจสอบเจออะไร ฉันต้องรู้ก่อน"

กู้เทียนเอินหัวเราะเบาๆ

"เทียบระดับข้อมูลเดียวกัน ตอนที่ผมทำสายงานนี้โดยทั่วไปขายเรื่องละแสน คุณมองผมถมึงทึงขนาดนี้ แม้แต่ชาแก้วหนึ่งก็ไม่เลี้ยง คิดจะจับเสือมือเปล่า?"

อวี้หนานเฉิงประเมินเขาครู่หนึ่ง หลังชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสีย เก็บความเกลียดชังบนหน้าที่แสดงออกชัดเจน

"ว่างไหม? ไปดื่มชาสักแก้ว"

แต่เดิมคนทำธุรกิจรู้จักปรับตัวเป็นที่สุด เวลาไหนก็เหมือนกัน

ในร้านชาโบราณกลางเมืองร้านหนึ่ง มีกลิ่นหอมๆ ห้องพิเศษมีม่านไม้ไผ่กั้นไว้ ระหว่างห้องพิเศษกับห้องพิเศษเว้นระยะห่างที่เหมาะสม หลีกเลี่ยงการรบกวนห้องข้างๆ

กู้เทียนเอินใช้คำพูดรวบรัด เล่าเหตุการณ์ที่ตัวเองสืบได้ออกไป

"ที่ผมรู้มีแค่นี้ ถ้าคุณรู้สึกว่าพวกนี้ไม่มีผลกระทบกับอันหรานเลยล่ะก็ ก็แจ้งความใช้เส้นสายตระกูลอวี้ของพวกคุณ จับผมขังสัก

8 วัน 10วัน"

ในมืออวี้หนานเฉิงหมุนแก้วชาสวยงามเล่น มองเครื่องหน้ากู้เทียนเอิน แบบใช้ความคิด

"แม้ที่นายพูดจะเป็นความจริง ฉันจะยืนยันได้ไง ว่านายไม่มีเป้าหมายอื่นกับอันหราน?"

"นายยืนยันไม่ได้" กู้เทียนเอินทำท่ากล้าหาญ "เพราะเดิมผมก็มีเป้าหมายอื่นกับอันหราน คุณอย่าลืม ตอนนี้เธอโสด ผมมีสิทธิ์จะจีบเธอ"

อวี้หนานเฉิงหน้าขรึมอย่างเห็นได้ชัด

"นายไม่กลัวอะไรจริงๆ"

กู้เทียนเอินยกกาน้ำชาลายกล้วยไม้อย่างเบื่อหน่าย พูดปัดว่า

"คำขู่คุณไม่มีผลอะไรกับผม เทียบกับคิดเรื่องเป้าหมายที่ผมเข้าใกล้อันหรานคืออะไร คุณหาวิธีแย่งตำแหน่งประธานตัวเองกลับมาก่อนดีกว่า หลีกเลี่ยงการอกสั่นขวัญแขวนตลอดทั้งวัน"

"เรื่องนี้นายไม่ต้องห่วง"

อวี้หนานเฉิงเหล่มองเขาครู่หนึ่ง "นายตรวจสอบเรื่องตระกูลอวี้เราละเอียดขนาดนั้น ฉันอดไม่ได้ที่จะสงสัยนาย จุดนี้นายมีอะไรอธิบายไหม?"

"อธิบายยากเหรอ? ตระกูลอวี้ครอบครัว ธุรกิจใหญ่โต มีญาติห่างๆ ที่ยากจนไม่กี่คน มีอะไรน่าแปลกกัน?"

"ญาติ?" อวี้หนานเฉิงมองกู้เทียนเอินอย่างสงสัย

"ไม่เหมือนเหรอ?" กู้เทียนเอินแบมือออกอย่างเปิดเผย ให้อวี้หนานเฉิงดูอย่างละเอียด "ผมรู้สึกว่าเราเหมือนกันเล็กน้อย บอกว่าเป็นน้องชายแท้ๆ ก็มีคนเชื่อ"

อวี้หนานเฉิงมองเขาอย่างเย็นชา "ใช่เหรอ? ทำไมฉันมองไม่ออก?"

มุกแป้กชนใบหน้าภูเขาน้ำแข็ง กู้เทียนเอินรู้สึกตัวเองทำตัวไม่ถูก ยิ้มละอาย สูดจมูก "พูดเล่นเท่านั้น ตระกูลอวี้ครอบครัวขนาดใหญ่แบบนี้ ผมกล้าเอื้อมที่ไหน"

"อ้อมมาค่อนวัน นายยังไม่ได้บอกเป้าหมายนายกับฉัน"

"คนดีไม่พูดลับหลัง ในเมื่อคุณถาม ผมหลายครั้งอย่างจริงใจแบบนี้ งั้นผมก็ไม่ปิดบัง"

กู้เทียนเอินพิงเก้าอี้ไม้แบบโบราณด้านหลังอย่างเกียจคร้าน

"ผมคนนี้ไม่มีงานอดิเรกอื่น คุณสืบในจินหลิงก็คงรู้ ผมชอบเงิน ตอนนี้อันหรานเป็นผู้สืบทอดคนเดียวของตระกูลเซิ่ง ถึงตอนนี้จะลำบากก็ดีกว่าคนจน และเธอกับคุณก็มีผลประโยชน์ไม่น้อย ดังนั้น......ก็ง่ายแค่นี้"

"ว่ามา นายต้องการเท่าไหร่"

กู้เทียนเอินยื่นสองนิ้วซ้ายมือ

"2ล้าน ไม่มาก" อวี้หนานเฉิงมองเขาอย่างเย็นชา

กู้เทียนเอินกลับหัวเราะออกมา

"ในสายตาประธานอวี้ ความปลอดภัยของอันหรานมีค่าแค่2ล้านเหรอ? อีกทั้งผมยังขายข้อมูลคู่แข่งเยอะขนาดนี้ให้ ราคาเดียว 20ล้าน"