บทที่ 270 เธอกำลังเดิมพัน

“ดังนั้นพวกเธอนี้ถือว่าคืนดีกันแล้ว”

วิดีโอในสายโทรศัพท์นั้น ถานซูจิ้งสีหน้าดูไม่เลว ดวงตาหมุนติ้วไปมา สีหน้าเหมือนรอฟังเรื่องซุบซิบ

หลังจากคืนนั้น อวี้หนานเฉิงก็ย้ายมาอยู่ในห้องของเซิ่งอันหรานด้วยจิตใจที่ซื่อสัตย์ แน่นแฟ้นสนิทกันเป็นอย่างยิ่งมากกว่าเวลาที่เป็นแฟนกัน

เพราะตอนนี้ไม่แคร์บริษัทแล้ว อวี้หนานเฉิงมีเวลามากกว่าเมื่อก่อน ทุกวันก็ไปรับส่งเธอทำงาน

แต่เซิ่งอันหรานในใจรู้สึกมีปมปัญหา ตัวเองไม่สามารถกำจัดออกไปได้ จำเป็นต้องหาคนระบายความในใจ รู้ว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่สามารถระบายความในใจได้ ก็มีแค่ถานซูจิ้ง

“ความจริงฉันคิดว่าแบบนี้ก็ดีมาก เธอดูเธอกับอวี้หนานเฉิงอยู่ด้วยกัน ไม่จำเป็นต้องคิดอะไรมากมาย ลูกสาวเป็นลูกของเธอ ลูกชายก็เป็นลูกของเขา ไม่มีเรื่องยุ่งยากอะไร”

“ไม่ใช่”เซิ่งอันหรานสีหน้ายุ่งเหยิง“ฉันมักจะคิดว่าฉันกำลังหลอกเขา”

การใช้ชีวิตที่ผ่านมา อวี้หนานเฉิงปฏิบัติเกี่ยวกับตัวเอง เธอสามารถดูออก นั่นคือรักเดียวใจเดียว เพียงแค่อยากให้เธอมีความสุข และยังรักและปกป้องเซิ่งเสี่ยวซิง

แต่ถ้าหากไม่ใช่ได้ยินเซิ่งเสี่ยวซิงพูดว่าเขากำลังตรวจสอบเรื่องของผู้หญิงที่ตั้งท้องแทน เธอคืนนั้นก็คงไม่ใจร้อนแบบนี้ คืนนั้นที่ใจร้อนสำหรับเธอคือ เพียงแค่พายุที่โหมกระหน่ำ เธอหาฉากกำบังความปลอดภัยสุดท้ายให้กับตัวเอง

เมื่ออวี้หนานเฉิงค้นพบว่าผู้หญิงในปีนั้นก็คือเธอ เธอก็สามารถเสแสร้งว่าไม่รู้เรื่องราว ในเมื่อเธอเป็นแฟนของอวี้หนานเฉิงแล้ว เวลานั้น อวี้หนานเฉิงคงไม่เป็นฝ่ายเอ่ยเรื่องปีนั้นต่อหน้าเธอ

เธอกำลังเดิมพัน เดิมพันว่าอวี้หนานเฉิงแคร์เธอ ไม่มีทางจะทำให้เกิดความเจ็บปวดที่ควบคุมไม่ได้

“เธอคิดมากไปแล้ว”

ในวิดีโอ ถานซูจิ้งสูดจมูก“ความจริงฉันมองจากในมุมคนนอก ก่อนที่เรื่องราวจะเกิดขึ้น เธอควรสารภาพกับเขา ถ้าหากเธอไม่วางใจก็ส่งซิงซิงน้อยมาที่กู้เจ๋อก่อน เด็กอยู่กับกู้เจ๋อ อวี้หนานเฉิงไม่สามารถใช้อำนาจแย่งไปได้เถอะ?”

“เธอให้ฉันคิดก่อน”

เซิ่งอันหรานขมวดคิ้วแน่น ถึงแม้ว่าจะสารภาพกับอวี้หนานเฉิง ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่ดีที่สุด

“พอแล้ว เธอนี้คือว่างเหรอ?ฉันได้ยินว่าเธอได้รับเซิ่งซื่อกรุปที่มีแต่เรื่องยุ่งๆใช่ไหม?ของเก่าสามารถนั้นเหมาะสมกับเธอ?”

พูดถึงเรื่องนี้ เซิ่งอันหรานก็ตอบสนองกลับมา“เหมาะสมกับฉันไหมฉันก็ไม่รู้ เธอคือไม่รู้ ประชุมคณะกรรมการผู้บริหารสองครั้ง คนมาไม่ถึงครึ่ง ฉันไม่พูดกับเธอแล้ว อีกเดี๋ยวต้องประชุม ครั้งนี้ฉันขอให้พวกเขาทุกคนเข้าร่วม”

หลังจากที่วางสายวิดีโอ เซิ่งอันหรานพิงบนเก้าอี้ บีบจมูก รู้สึกถึงสมองของตัวเองเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม

ช่องโหว่ทางการเงินของเซิ่งซื่อกรุปไม่ใหญ่เท่ากับข่าวลือภายนอก เพียงแค่การหยุดพักชั่วคราวในห่วงโซ่เงินทุนเท่านั้นเอง เธอเป็นฝ่ายเข้าร่วมเงินทุนหมุนเวียน แบ่งปันหุ้นปรับโครงสร้างองค์กร นำเงินประกันของเซิ่งชิงซานทั้งหมดยัดเข้าไป ตอนนี้ยังเป็นผู้ถือหุ้นสามสิบหกเปอร์เซ็นต์รายใหญ่ที่สุดของหุ้นบริษัท

ถึงแม้ว่ายังแตกต่างจากหุ้นของอวี๋ซู่ซินกับเซิ่งอันเหยา แต่ปัจจุบันเซิ่งอันเหยาตายไปแล้ว หุ้นของเธอเป็นของอวี๋ซู่ซิน อวี๋ซู่ซินก็หายสาบสูญไป พูดตามเหตุผลก็สามารถมีแค่เธอที่จะได้ตำแหน่งประธานคณะกรรมการบริหารชั่วคราว

แต่คณะกรรมการบริหารไม่ยอมรับเธอ คณะกรรมการบวกกับอวี๋ซู่ซินที่หายสาบสูญทั้งหมดมีสิบเจ็ดคนในจำนวนนั้นก็มีหลานชายกับหลานสาว

ของบ้านพี่ชายของอวี๋ซู่ซิน คนที่ชอบเผชิญหน้ากับเธอมากที่สุดคือลูกสาวของพี่ชายคนที่สามของอวี๋ซู่ซิน อวี๋เหมิงลูกพี่ลูกน้องของเซิ่งอัน

เหยา

ครั้งนี้เธอตั้งใจที่จะเปลี่ยนหัวหน้าแผนกการเงินทั้งสามคน ไม่ต้องคิด ก็คงต้องเผชิญหน้ากับลมที่มีกลิ่นคาวเลือดคลุ้งแน่นอน

ในที่ประชุม เซิ่งอันหรานเพิ่งจะนำความคิดของตัวเองพูดออกไป อวี๋เหมิงก็ตบโต๊ะขึ้นมา

“เธอหมายความว่าอะไร?แผนกการเงินมีปัญหาอะไร เธอคิดจะเปลี่ยนก็เปลี่ยน เธอวางแผนจะเปลี่ยนทั้งบริษัทเป็นคนของเธอถึงจะพอใจ?เธออย่าลืม ตอนนี้เธอแค่อยู่ในตำแหน่งประธานคณะกรรมการบริหารชั่วคราว ประธานบริษัทตัวจริงก็ยังเป็นอาหญิงฉัน”

ลูกสาวคนโต ไม่เข้าใจการเงินแม้แต่น้อย นอกจากแสดงอาการโกรธและไม่ชอบหน้าเธอก็ยังเหลือแค่หน้าตาสวย แต่คนแบบนี้รับมือยากที่สุด