ตอนที่ 274
บทที่ 274 ฉันไม่หวังให้เธอต้องสูญเสียอะไร
October 22, 2026
จู่ๆกู้เทียนเอินสารภาพออกมาทำให้เซิ่งอันหรานไม่ทันเตรียมตัว
เธอชะงักไปเล็กน้อย เม้มปากไม่พูดจานานมาก “ความจริงนายบอกฉันช้ากว่านี้ก็ได้”
กู้เทียนเอินชะงักไปเล็กน้อย มองเห็นเซิ่งอันหรานเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เขา รอยยิ้มอบอุ่นเหมือนปกติ และยังเป็นห่วงเหมือนปกติ
“คุณรู้นานแล้ว?”เขาถาม
เซิ่งอันหรานส่ายหน้า“รู้แต่ไม่ได้ละเอียดเหมือนที่นายพูด รู้แค่ว่าความทรงจำนายน่าจะกลับมาแล้ว”
“งั้นคุณทำไมยัง…”
“เพราะอะไรยังเสแสร้งไม่รู้อะไรใช่ไหม?”
เซิ่งอันหรานถอนหายใจ“เพราะว่าถึงยังไงฉันก็ขับรถชนนายจนได้รับบาดเจ็บ ตอนนั้นเวลาที่ฉันส่งนายไปที่โรงพยาบาล เสื้อผ้านายที่ขาดรุ่งริ่ง ฉันยังสงสัยว่านายเป็นพวกคนเร่ร่อน และนายตัวเองยังอยากจะไป ถือโอกาสไปแล้ว ในเมื่อไม่ไป น่าจะมีความยากลำบากอะไรเถอะ”
กู้เทียนเอินในใจรู้สึกซาบซึ้ง สีหน้าเหมือนจะร้องไห้ ถึงยังไงถูกคนมองว่าเป็นคนเร่ร่อนก็ยังรู้สึกรับไม่ได้“พี่ ผมไม่ใช่คนเร่ร่อน”
“รู้แล้ว”เซิ่งอันหรานกะพริบตา“นายเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยการรักษาความปลอดภัยสาธารณะ พูดให้เร็วกว่านี้หน่อย ฉันเตรียมใจล่วงหน้าแล้วว่าจะเลี้ยงดูนายตลอดชีวิต”
กู้เทียนเอินในใจแน่นขึ้นมา นานมากจับมือของเธอไว้
“พี่คุณเป็นคนดีจริงๆ”
“ฉันเป็นคนดีแน่นอน ไม่ต้องให้นายมาเตือนสติฉัน”
“หรือคุณไม่ต้องอยู่กับอวี้หนานเฉิงแล้ว ตระกูลพวกเขาวุ่นวายเกินไป ผมอยู่กับคุณเถอะ ผมเลี้ยงดูคุณกับซิงซิงน้อยตลอดชีวิตดีไหม?”
“นาย?”เซิ่งอันหรานกลอกตามองบนใส่เขา ดึงมือของตัวเองกลับมา ตบไหล่ของเขา
“นักศึกษาปีสามของมหาวิทยาลัยการรักษาความปลอดภัยสาธารณะ นายพูดออกมาได้ยังไง?”
“ใครพูดว่าผมต้องการเงินจากครอบครัว ผมหาเงินด้วยตัวเอง”
“หาเงินด้วยตัวเอง?งั้นนายยังขี้เกียจอยู่บ้านฉันกินของฉันใช้ของฉัน?”เซิ่งอันหรานขมวดคิ้ว กอดแขนและพูดบ่น
กู้เทียนเอินรีบพูดใหม่“คือไม่มีเงิน ผมก็คือ…”
“พอแล้ว นายอยากจะอยู่ที่นี่ก็อยู่ ไม่มีใครให้นายย้ายไป”
เซิ่งอันหรานหัวเราะ“ยังจะกินบะหมี่ไหม?ในหม้อยังมี”
กู้เทียนเอินจึงผ่อนคลายลง ยิ้มและพูด
“กิน”
ถึงแม้จะพูดเรื่องที่ปิดบังอยู่ในใจออกมา จะผ่อนคลายได้ยังไง เขาก็ไม่รู้ว่าหลอกคนอื่นจนเคยชินแล้ว แล้วทำไมอยู่ต่อหน้าเซิ่งอันหรานพูดโกหกก็เหมือนกำลังทำความผิดล่ะ?
——
หลังจากเรื่องราวของเซิ่งอันหรานถูกแฉออกมา ข่าวอีไป๋กรุปเจตนาร้ายกับชิงเหมิงก็เป็นการค้นหายอดนิยมในสองวันต่อมา การค้นหายอดนิยมนี้ไม่ใช่เซิ่งอันหรานจัดการ แต่มาจากความเสถียรของการค้นหาสุดฮอตที่พาดหัวข่าวมาทั้งสัปดาห์ ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าใครเป็นคนทำ
และยิ่งเรื่องนี้ก่อความวุ่นวายขึ้นมาใหญ่โต กู้เจ๋อไม่แม้แต่จะติดต่อกลับมาตั้งแต่แรก ถ้าหากไม่ช่วยก็ไม่ใช่นิสัยของเขา
ได้รับแจ้งข่าวจากเฉียวอันกรุปวันนั้น เธอตั้งใจโทรศัพท์หากู้เจ๋อเพื่อแสดงคำขอบคุณ
“ใบสั่งสินค้าก่อนหน้านี้ เฉียวอันกรุปให้ชิงเหมิงแล้ว ขอบคุณมากนะกู้เจ๋อ”
เสียงของกู้เจ๋อดังออกมาจากในสายโทรศัพท์ มีความพูดเล่นมาก
“ใบสั่งสินค้านี้เดิมทีก็ควรจะเป็นของเธอ เพียงแต่ระหว่างนั้นเกิดเรื่องเล็กน้อยเท่านั้นเอง ฉันช่วยเธอแก้ไขเรื่องราวให้มากมาย เมื่อไหร่กันที่เรื่องเล็กน้อยแบบนี้ทำให้เธอต้องโทรมาขอบคุณฉันแล้ว?”
“เรื่องใหญ่หรือเรื่องเล็กก็ต้องขอบคุณ”เซิ่งอันหรานท่าทางจริงจัง“เพียงแต่ปิดบังคุณไม่ได้จริงๆ ฉันโทรศัพท์มาหาคุณ แน่นอนว่าจะต้องมีเรื่องอื่นคุยกับคุณ”