ตอนที่ 358
บทที่ 359 ใครเป็นเมียน้อย ?
October 22, 2026
เช้าวันรุ่งขึ้น อวี้หนานเฉิงให้โจวฟังส่งเรื่องทุกอย่างให้สถานีตำรวจจัดการ และพอดีกับที่โจวฟังก็จับหญิงปลอมชูป๋ายได้ในบาร์แห้งหนึ่งในจินหลิงพอดี
“เดิมทีเธอต้องการหนึ แต่พวกเราให้คนเฝ้าไว้ทุกประตู จึงสามารถจับเธอมาและส่งไปที่สถานีตำรวจข้อหาหลอกลวง หลังจากตรวจสอบประวัติแล้ว ผู้หญิงคนนี้มีชื่อว่าเกาชุ่ย เป็นลูกพี่ลูกน้องหญิงของเกาหย่าเหวิน”
โจวฟังรายงานเรื่องราวทั้งหมดให้อวี้หนานเฉิงทางโทรศัพท์ “แต่เกาหย่าเหวินหนีไปแล้ว ในวิลล่าที่เธอ
อาศัยอยู่ก็ไม่มีคน และของมีค่าทั้งหมดก็ถูกเอาไปด้วย”
“ให้ตำรวจถามผู้หญิงคนนั้น เธอหนีไปไหนแล้ว”
“บอกแล้วครับ แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่ยอมพูดอะไรเลย ดูเหมือนว่าจะต้องใช้เวลาสักพักหนึ่ง”
“ถ้างั้นก็ค่อยๆจี้เธอ ดูว่าเธอมีความอดทน หรือว่าฉันมี”
คำพูดของอวี้หนานเฉิงเย็นชา ที่ปกคลุมไปด้วยความหนาวเย็น แม้แต่โจวฟังที่อยู่ในสายก็ยังรู้สึกหนาวสั่น
——
หลังจากที่น้าสะใภ้ของเซิ่งอันหรานและคนตระกูลอวี้ทานอาหารเย็นด้วยกันอีกครั้ง งานแต่งของทั้งสองคนก็ถูกกำหนดอีกครั้ง
โดยกำหนดไว้ในต้นเดือนแปดหลังฤดูใบไม้ผลิ
เนื่องจากขั้นตอนการหย่าร้างของเซิ่งอันหรานและกู้เจ๋อยังไม่เสร็จสิ้น อีกทั้งเซิ่งอันหรานยังเป็นชาวต่างชาติ ดังนั้นแม้ว่าเธอจะหย่ากับกู้เจ๋อแล้ว แต่ก็ต้องใช้เวลามากกว่าหนึ่งเดือนในการตรวจสอบและอนุมัติการขอแต่งงานในจีน ดังนั้นทั้งสองตระกูลจึงคุยกันว่า ให้จัดงานแต่งงานก่อน
เรื่องทุกอย่างล้วนเป็นน้าสะใภ้และคุณท่านคุยกันสองคน อวี้เฟิ่งหยาในฐานะที่เป็นแม่ของอวี้หนานเฉิงก็นั่งฟังอยู่ข้างๆ เมื่อได้ยินว่าเซิ่งอันหรานเคยแต่งงานมาแล้วเธอก็ตกตะลึง
“อะไรนะ ? อันหรานเคยแต่งงานแล้ว ?”
คุณท่านโบกมือปัดเบาๆ “เรื่องนี้ไม่สำคัญ”
หลังจากพูดจบก็หันไปปรึกษากับน้าสะใภ้ของเซิ่งอันหรานต่อ “ที่ผมหมายถึงก็คืองานแต่งงานจะจัดขึ้นที่จินหลิงด้วยสไตล์จีน ถ้าลูกๆของพวกเขาชอบสไตล์ตะวันตก ถ้างั้นก็ให้พวกเขาไปต่างประเทศเพื่อทำจัดแบบตะวันตกอีกครั้ง จัดพิธีแบบตะวันตกในประเทศจีนไม่เพียงแต่ไม่เหมาะสม ยังไม่สวยอีกด้วย”
“ฉันก็หมายความว่าแบบนี้ ตอนนี้คนหนุ่มสาวชอบที่จะไปบาหลี ตาฮิติ เมื่อถึงตอนนั้นก็ลองถมความเห็นของพวกเขาดู”
“ถามอันหรานก็พอแล้ว เรื่องนี้ให้อันหรานตัดสินใจ สีหน้าของทุกท่านจริงจัง สิ่งสำคัญคือขั้นตอนการหย่าร้างของอันหรานจะเสร็จสมบูรณ์เมื่อไหร่”
เมื่อสิ้นเสียง อวี้เฟิ่งหยาที่อยู่ด้านข้างเพิ่งปลอบโยนคำว่า‘หย่าร้าง’ไป เพียงชั่วครู่สีหน้าที่ปลอบตัวเองของอวี้เฟิ่งหยาก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง และเธออุทานออกมาด้วยความไม่เชื่อ
“อะไรนะ ? อันหรานยังไม่ได้หย่า ?”
คำพูดถูกขัดจังหวะ คุณปู่ยกมือโบกปัดเบาๆ “เธอจะตกใจใหญ่อะไรกัน ? เรื่องนี้มันไม่สำคัญ”
อวี้เฟิ่งหยาแทบจะไม่เชื่อ “ไม่......สำคัญ ? ”
เป็นเพราะตัวเองตามกระแสปัจจุบันไม่ทันหรือยังไงกัน ? ตอนนี้ตระกูลอวี้เปิดกว้างขนาดนี้เลยเหรอ ?
บางทีอาจเป็นเพราะสงสัยว่าอวี้เฟิ่งหยาจะตกใจเรื่องการพูดคุยเรื่องแต่งงาน คุณท่านจึงให้เธอไปดูห้องวิวาห์
“บ้านที่หนานเฉิงอาศัยอยู่คนเดียวก่อนหน้านี้จะถูกใช้เป็นบ้านใหม่ คุณเรียนรู้ทางด้านนี้ไม่ใช่เหรอ จะได้ช่วยให้ลูกชายและลูกสะใภ้ของคุณช่วยไปดูวิธีการตกแต่งหน่อยสิ”
ความสงสัยของอวี้เฟิ่งหยาถูกกดทับหายไปอย่างกะทันหัน หลังจากเอาแผ่นผนังบ้านมาจากพ่อบ้านเหล่าโจวแล้ว เธอก็ไปวิลล่าของอวี้หนานเฉิงเพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องการตกแต่ง
“ฉันร่างรูปแบบการตกแต่งมาสองสามแบบ อันหราน คุณดูว่าคุณชอบแบบไหน ？”
อวี้เฟิ่งหยาได้แสดงแผนภาพรูปแบบต่างๆให้เซิ่งอันหรานดู “นี่คือภาพวาดการตกแต่งบางส่วนที่ฉันหามาจากบนอินเทอร์เน็ต คุณดูรูปแบบโดยรวมก็พอแล้ว หลังจากเลือกแล้วฉันจะออกแบบใหม่ตามเลย์เอาต์ของบ้านพวกคุณ”
“คุณป้าตัดสินใจเลยก็ได้ค่ะ”
เซิ่งอันหรานแตะที่จมูกของเขาและมองไปที่รูปแบบต่างๆที่ตระการตา เธอไม่มีความคิดอะไรเลยจริงๆ “ฉันไม่ค่อยเข้าใจในด้านนี้ คุณทำทางด้านนี้ ฉันว่าคุณจัดการเลยค่ะ”
“ถ้างั้นก็ได้ ” อวี้เฟิ่งหยาไม่ได้บังคับเธอ เธอเลือกรูปแบบการออกแบบออกมาสองอัน “คุณดูสิว่าสองอันนี้เป็นอย่างไรบ้าง ?”
“ค่ะ”