บทที่ 441 ข่าวลือล้วนเป็นเชื้อเพลิง

“ฉันเถียงเรื่องอะไรอยู่ เธอใส่ร้ายฉัน เราสองคนเพิ่งคุยกันเรื่องอะไร เราแค่พูดถึงความแตกต่างในที่ทำงานไม่ใช่เหรอ ?หมอคนนี้มาจากไหน มาใส่ร้ายฉันขนาดนี้ ต่อหน้าประธานอวี้และนายน้อยอวี้ คุณก็พูดความผิดของฉันออกมาไม่ได้หรอก คุณมีหลักฐานเหรอ ?”

ผู้หญิงคนนี้ไม่มีอะไรมากไปกว่าพูดไร้สาระ และก็ยังบิดเบือนข้อเท็จจริงอยู่ดี

สีหน้าของเซิ่งอันหรานตึงเครียด

มีคนแบบนี้อยู่ข้างกายอวี้จิ่นซี ถ้าไม่รีบไล่ออกไป ไม่ช้าก็เร็วจะต้องเกิดเรื่อง

“หมอเซิ่ง ?”

ทันใดนั้นเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นมาทางประตู ทำลายบรรยากาศที่อึดอัดในตอนนี้

ผู้ดูแลหญิงสองคนของเซิ่งถังกรุปมีปฏิกิริยาเร็วกว่าเซิ่งอันหราน หนึ่งในนั้นเมื่อเห็นคน เธอก็พูดด้วยความประหลาดใจ

“ทนายเฉียว ?”

คนที่มาก็คือเฉียวเซิน ท่าทางของเซิ่งอันหรานนิ่ง หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อยก็รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

ตำแหน่งของเฉียวเซินในเซิ่งถังกรุปดูเหมือนจะไม่ธรรมดา หลังจากที่เขาเข้ามาและพูดกับเซิ่งอันหรานสักพัก ผู้รับผิดชอบหญิงสองคนที่อยู่ข้างๆก็ขอโทษตามลำดับ ทำให้ในตอนนี้พวกเธอสูญเสียท่าทางที่เย่อหยิ่งไปเลย

“พวกคุณทั้งสองมาจากสำนักงานเลขาธิการ ผมพูดอะไรไม่ได้ แต่ถ้ายังมีครั้งหน้าล่ะก็ การไล่พนักงานที่ไม่เกี่ยวข้องออกไปสองคนก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสำหรับผม”

นอกห้องตรวจร่างกาย เฉียวเซินตำหนิผู้หญิงสองคนอย่างเย็นชา

เซิ่งอันหรานหยุดงานในมือลง ในใจของเธอเต้นตุ้มๆต่อมๆ

หลังจากผู้หญิงทั้งสองจากไป เฉียวเซินก็เข้ามา พูดปลอบใจ

“คงไม่ได้ทำให้ตกใจหรอกนะ ?”

เซิ่งอันหรานส่ายศีรษะ เธอลังเลครู่หนึ่ง และพูดอย่างกล้าหาญว่า “คุณรู้นานแล้วเหรอว่าฉันไม่ใช่ฟ่านหลิงซวง ?”

ใบหน้าของเฉียวเซินมีรอยยิ้มปรากฏอยู่ครึ่งหนึ่ง

“ถ้าผมไม่รู้ด้วยแม้แต่คู่นัดบอดของผมเป็นคนแบบไหน ผมคงจะลาออกจากงานทนายความแล้ว”

“แล้วทำไมคุณถึงไม่เปิดเผยให้เร็วกว่านี้ ?”

เซิ่งอันหรานรู้สึกว่าใบหน้าของเธอร้อนเป็นไฟ เธอเคยทำเรื่องโง่ๆตั้งมากมายในการนัดบอดครั้งที่แล้ว ไม่คิดเลยว่าคนนี้จะรู้อยู่แล้ว น่าทึ่งจริงๆ

เฉียวเซินยิ้มเล็กน้อย “ถ้าถูกเปิดเผยแล้ว การนัดบอดครั้งนี้ก็จะจบลง แต่ผมยังไม่ได้เห็นเสี่ยวซวงเลย จึงยังไม่อยากที่จะจบ”

“คุณรู้จักเธอมานานแล้วเหรอ ?”

“ตอนยังเด็กมาก เราเป็นเพื่อนบ้านกัน แต่เสี่ยวซวงแก่กว่าผมสองปี ดังนั้นตอนนี้น่าจะจำผมไม่ค่อยได้แล้ว”

เซิ่งอันหรานเงยหน้าขึ้น และมองเฉียวเซินเป็นเวลานาน

พระเจ้าความรักแบบคบเด็กเหรอเนี่ย ?

ใช้เวลาตั้งนานกว่าจะรู้ว่าตัวเองถูกจับได้แล้วถูกโต้กลับ ฟ่านหลิงซวงให้เธอเป็นกำบัง แต่เธอไม่รู้ว่าเฉียวเซินนั้นเล่นหมากรุกที่สูงกว่าและเปลี่ยนเธอเป็นที่กำบังของเขา ด้วยวิธีนี้เธอยังคงติดต่อฟ่านหลิงซวงได้อย่างเปิดเผยและตรงไปตรงมา แต่ความแตกต่างก็คือเฉียวเซินมีความชอบธรรมมากกว่า

เมื่อเหตุการณ์มันเกิดขึ้นแล้ว ที่ผิดก็คือฟ่านหลิงซวง

เมื่อถึงเวลาเที่ยงตรง การตรวจร่างกายหยุดชั่วคราว หมอและพยาบาลที่ตรวจร่างกายไปที่ห้องอาหารเซิ่งถังกรุปเพื่อทานข้าว

เซิ่งอันหรานเพิ่งเก็บของเสร็จ และเมื่อออกมาเธอก็เห็นเฉียวเซินรออยู่ที่ประตู หัวใจของเธอก็จมดิ่งลง เธอก็พยายามอยากมากในการมาตรวจร่างกายเพื่อหลีกเลี่ยงฟ่านหลิงซวง แต่ทำไมต้องมีเฉียวเซินเพิ่มมาอีก ?

แต่เมื่อมองท่าทางของเฉียวเซินแล้ว แต่แท้จริงแล้วเขากำลังพึ่งเธอ เขาไม่คิดจะปล่อยเธอไป จนกว่าจะทลายภูน้ำแข็งของฟ่านหลิงซวงได้

“ตอนนี้หมอเซิ่งน่าจะไม่ยุ่งแล้ว งั้นมาทานข้าวด้วยกันเถอะ”

“ไม่ล่ะ ฉันไปทานที่โรงอาหารดีกว่า ทานเสร็จแล้วยังต้องเริ่มตรวจตอนบ่ายอีก วันนี้เวลาค่อนข้างเร่ง”

“ก็ได้ เฉียวเซินพยักหน้า ที่โรงอาหารก็ค่อนข้างสะดวก งั้นก็ไปทานที่โรงอาหารกันเถอะ”