บทที่ 446 วิธีจีบแบบนี้เก่าไปหน่อยนะ

อวี้จิ่งซีมองเด็กน้อยน่ารักที่ไม่ถึงหน้าอกตัวเองตรงหน้า มีความรู้สึกเคยรู้จักแปลกๆ น้ำเสียงเย็นชาก็อดไม่ได้ที่จะอ่อนโยนลง อธิบายว่า

"น้องสาวอย่าเพิ่งโกรธ ผมก็แค่ชอบกระเป๋าใบนี้มาก อยากมอบให้คนอื่น ดังนั้นถึงอยากซื้อไว้"

"ใครเป็นน้องสาวนาย อย่านับญาติมั่วๆ"ซูฮวนเป็นคนหยิ่ง เดิมก็ไม่ชอบการกระทำแย่งของ ของคนอื่น เดิมนึกว่าผู้หญิงคนนั้นไม่มีทางซื้อกระเป๋าใบละล้าน แต่ว่าใครจะไปคิดกลางทางมีเด็กหนุ่มคนนี้มาหยุดไว้

คำพูดนี้ออกไปแล้ว ของก็ไม่ให้ไม่ได้ ดังนั้นกดอารมณ์ไว้ "โอนเงินเถอะ เงินสดพวกเรายกไม่ไหว"

อวี้จิ่งซียังไม่ได้พูดอะไร อวี๋เหมิงเดินขึ้นมาจากด้านหลังเขา พูดเสียงแหลมว่า

"เอ๊ะ พวกเธอสองคนเป็นนักต้มตุ๋น รังแกจิ่งซีที่อายุน้อยของเรา ไม่รู้เรื่องใช่ไหม กระเป๋าใบนี้ฉันคืนให้ไม่เอาแล้ว"

ซูฮวนมองบนใส่อวี๋เหมิง ใบหน้าหยิ่งที่มีแต่เกิดประทับอยู่บนหน้า

"คุณป้า คุณไม่มีเงินก็คือไม่มีเงิน อย่าพูดเลยถามราคาแล้วไม่เอา น่าขายหน้าจริงๆ"

"เด็กคนนี้นี่ ถูกอบรมสั่งสอนมาไหม! "

"ใครว่าไม่มีการอบรมสั่งสอน?"กู้อันดึงซูฮวนมาด้านหลังตัวเอง "น้องสาวฉันพูดความจริง คุณป้าคนนี้ คุณนึกว่าทั่วจินหลิงมีแต่บ้านคุณที่มีเงินเหรอ อยากได้ของในมือพวกเรายังทำท่าทีแบบนี้ บ้านพวกคุณเปิดห้างเหรอ?"

พูดถึงตรงนี้ จู่ๆ อวี๋เหมิงก็ได้ใจ "ความจริงคือ......"

"พี่สาวให้เลขบัญชีกับผมเถอะ" จู่ๆ อวี้จิ่งซีเอ่ยแทรกเสียงหยุดคำพูดส่วนหลังของอวี๋เหมิงไป เขามองกู้อัน พูดด้วยสีหน้าปกติ

"ผมโอนเงินให้พี่"

กู้อันมองบนใส่อวี๋เหมิง ด้านหนึ่งให้อวี้จิ่งซีดูเลขบัญชี ด้านหนึ่งพูดว่า "น้องชาย พี่เลี้ยงน้องขวางโลกไปหน่อย เปลี่ยนเสียแต่เนิ่นๆ เถอะ"

"ใครเป็นพี่เลี้ยง พูดอะไรกัน? นังชั้นต่ำ"

" คุณป้าอวี๋" อวี้จิ่งซีทำหน้านิ่งกวาดมองอวี๋เหมิง "พูดจาต่อหน้าเด็กควรระวังหน่อย ผมคิดว่าคุณคงไม่หวังให้ผมกลับไปบอกพ่อ เรื่องของคุณ"

กู้อันดูรู้แล้ว ผู้หญิงหยิ่งคนนี้ถ้าเดาไม่ผิดเป็นแม่เลี้ยงของเด็กคนนี้ และดูท่าทีของเด็กคนนี้เห็นชัดว่าไม่ชอบการตีสนิทของผู้หญิงคนนี้

เสียงดัง"ติ่ง" มือถือของกู้อันมีข้อความเงินเข้าเด้งออกมา

"ได้รับแล้ว"กู้อันเอาถุงกระเป๋าให้อวี้จิ่งซี "น้องชายรับกระเป๋านี้ไว้ พวกเราไปแล้ว"

อวี้จิ่งซีพยักหน้า เห็นกู้อันเดินไปสองก้าว จู่ๆ ถามว่า

"พี่สาว พวกเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า?"

กู้อันกลับหยุดเท้า หันหน้ายิ้มช้าๆ "น้องชาย วิธีจีบแบบนี้เก่าไปหน่อยนะ"

พูดจบก็พาซูฮวนออกไปอย่างไม่หันกลับมามอง

อวี้จิ่งซียืนอยู่กับที่ ใบหน้าอ่อนเยาว์มีความสงสัยที่ไม่เหมาะกับอายุ

เขารู้สึกคุ้นตากับสองคนนี้จริงๆ

มีเสียงอวี๋เหมิงที่อยู่ด้านข้างดังขึ้นมาขัดความคิดเขา

"จิ่งซี ลำบากเธอแท้ๆ เป็นเด็กเป็นเล็กยังซื้อของแพงขนาดนี้ให้ป้า อีกเดี๋ยวหนึ่งล้านป้าคืนให้เธอ ไม่งั้นหากพ่อเธอลูก จะรู้สึกว่าป้าโตขนาดนี้ยังไม่รู้ความ มาเอามาให้ป้าถือ"

"ไม่ต้อง"อวี้จิ่งซีมองเธออย่างหน้าไร้ความรู้สึก "ไม่ใช่ให้คุณ ผมซื้อให้หม่าม้าของผม"

รอยยิ้มบนใบหน้าอวี๋เหมิงแทบค้างไปในทันที มองเด็กหนุ่มที่อ่อนกว่าตัวเองเกือบครึ่งตรงหน้านิ่งๆ ถุงช็อปปิ้งหายไปตรงหน้า

มีเสียงเย็นชาดังจากด้านหลัง

"คุณป้าอวี๋ ผมเดินเที่ยวเสร็จแล้ว ดังนั้นขอกลับก่อน"

“……”

เซิ่งอันหรานเพิ่งกลับจากโรงพยาบาลได้ยินเด็กทั้งสามคนเล่นเกมอยู่ในห้องรับแขก

บนคอมยังเสียบเกมswitchเวอร์ชันใหม่ กู้อันกับซูฮวนทั้งสองจับคอนโซลตีกันอย่างสนุก เซิ่งเสี่ยวซิงทำหน้าเศร้า กอดแขนนั่งอยู่บนโซฟาด้านหลังทั้งสองคน ทำหน้าเหมือนรูปปั้น