ตอนที่ 453
บทที่ 454 อัตราความสำเร็จสูงถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์
October 22, 2026
ก่อนเลิกงาน โจวหลานเดินเข้าไปในห้องทำงานของอวี้หนานเฉิงพร้อมกองเอกสารที่ถ่ายออกมา
“ประธานอวี้ นี้ล้วนเป็นการระดมความคิดของแผนกต่างๆ สรุปการเขียนแผนคืนดีกับแฟนเก่าของทุกคนที่ใช้ประสบการณ์ตัวเองในช่วงวัยรุ่น หนึ่งในนั้นผมเลือกมาสามแผนการ อัตราความสำเร็จสูงถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์”
อวี้หนานเฉิงเปิดดูการวางแผนปึกใหญ่ พยักหน้าอย่างครุ่นคิด“งั้นก็ทำดำเนินการตามนี้ให้บรรลุ ของที่ต้องการ…”
“ผมจะเตรียมพร้อมไว้ให้ล่วงหน้า”โจวหลานรีบพูดตอบรับทันที
——
เซิ่งอันหรานเลิกงานตอนเย็น เวลาที่เดินเข้าไปในหมู่บ้านก็มองไปบริเวณรอบๆโดยไม่รู้ตัว ไม่เห็นรถของอวี้หนานเฉิง ในขณะที่ผ่อนคลาย ในใจก็รู้สึกว่างเปล่ากะทันหัน
เวลาที่กลับมาถึงบ้าน เด็กทั้งสามคนเหมือนปกติ ดูทีวี เล่นเกม
“ไม่มีใครอยากจะไปซูเปอร์มาร์เก็ตกับหม่าม้าเหรอ?ตอนเย็นพวกเธออยากกินอะไร?”
หน้าทีวี เซิ่งเสี่ยวซิงพูดขานรับ
“หม่าม้าหนูกินอะไรก็ได้ค่ะ”
ซูฮวนพยักหน้า“หนูก็ใช่”
ดังนั้นมีแค่คุณหนูใหญ่กู้อันที่เล่นเกมอยู่ในห้อง กินบะหมี่ก็ไม่เป็นไร สามารถกินให้มีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว เกมก็คือชีวิตของเธอ
เซิ่งอันหรานจนปัญญา เปิดตู้เย็นแน่ใจว่าไม่มีของอะไรที่สามารถทำได้ ก็ตัดสินใจไปซื้อของคนเดียว
“งั้นหม่าม้าไปคนเดียวแล้วนะ”
“ค่ะ หม่าม้าระมัดระวังด้วย”เสียงตอบรับอย่างรวดเร็ว แต่ก็แค่ตอบรับ สายตายังจับจ้องอยู่ที่ทีวี
เซิ่งอันหรานถอนลมหายใจ ไม่ง่ายที่จะเลิกงานเร็ว สาวน้อยทุกคนก็มีเรื่องของตัวเอง เหมือนไม่ต้องการตัวเอง ชีวิตคนพ่ายแพ้เกินไปแล้ว
เพิ่งจะเปิดประตู ร่างที่อยู่หน้าประตูทำให้ฝีเท้าของเธอหยุดลงทันที
“ทนายเฉียว?คุณมาที่นี่ได้ยังไง?”
เฉียวเซินกำลังจะเคาะประตู เห็นประตูเปิด ก็ชะงักไป ปล่อยมือลง“ผมมาคุยธุระกับคุณ สะดวกไหม?”
“อ้อ ไม่เป็นไร เพียงแต่ฉันกำลังออกไปซื้อของ ไม่งั้นคุณมานั่งรอในบ้านก่อน?”
“ไม่ต้องแล้ว ผมไปกับคุณก็ได้ เป็นซูเปอร์มาร์เก็ตฝั่งตรงข้ามหมู่บ้านพวกคุณไหม ?”
“ใช่”เซิ่งอันหรานยิ้มเล็กน้อย
กำลังจะพูด ด้านหลังของเซิ่งอันหรานก็มีศีรษะเล็กโผล่ออกมา
“หม่าม้า คุณลุงคนนี้เป็นใคร?”
ซูฮวนกวาดสายตามองผู้ชายตรงหน้า พูดตรงไปตรงมา“เป็นแฟนหม่าม้าคุณไหม?”
เพิ่งจะพูดจบ เซิ่งอันหรานกับเฉียวเซินทั้งสองคนก็สีหน้าเปลี่ยน โดยเฉพาะเซิ่งอันหราน ดึงซูฮวนที่อยู่ด้านหลังออกมา“พูดอะไรแบบนั้นล่ะ นี้คือเพื่อนของหม่าม้า เขาชื่อลุงเฉียว”
พูดจบ ก็พูดขอโทษเฉียวเซิน“ขอโทษด้วย คำพูดพล่อยๆของเด็กไม่ควรจะถือสา นี่คือลูกสาวของฉัน”
“หนูชื่อซูฮวน”ซูฮวนเงยหน้ามองเฉียวเซิน ท่าทางใจกว้างมาก
ในขณะเดียวกัน ศีรษะเล็กก็โผล่ออกมาจากด้านหลังของเซิ่งอันหรานอีก
“หนูชื่อเซิ่งเสี่ยวซิง”
เซิ่งอันหรานจับหน้าผาก“นี้คือลูกสาวคนที่สองของฉัน”
เฉียวเซินยิ้ม
“ลูกสาวสองคนของคุณน่ารักมาก”
“หม่าม้า ทำไมคุณให้คุณลุงมายืนหน้าประตูล่ะ?”ซูฮวนกะพริบตา
“ไม่ให้คุณลุงเข้ามานั่งในบ้านเหรอ?”
เด็กสองคนมีความคิดอะไร เซิ่งอันหรานมองครั้งเดียวก็รู้ เธอถือโอกาสเชิญเฉียวเซินเข้ามา
“งั้นทนายเฉียวคุณก็มานั่งในบ้านก่อนเถอะ ฉันไปซื้อกับข้าว คืนนี้กินข้าวเย็นด้วยกัน”
พูดจบ เธอมองดูในห้อง พูดตะโกน