ตอนที่ 458
บทที่ 459 การเจรจาที่รั่วไหล
October 22, 2026
เมื่อเฉียวเซินกลับมา ก็เป็นเวลาเริ่มงานในตอนบ่ายหลังจากผ่านไปแล้วหนึ่งชั่วโมง ดวงตาของโจวหลานเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจและสงสารเมื่อส่งเขาเข้าไปในห้องทำงาน
“ทนายเฉียว อีกครู่หนึ่งประธานเซิ่งจะอารมณ์เสีย คุณอดทนหน่อยนะ วันนี้เขาอารมณ์ไม่ค่อยดี” โจวหลานพูดเตือนเฉียวเซิน“เขาเจอปัญหาอะไรบางอย่างทางอารมณ์”
สีหน้าของเฉียวเซินเรียบเฉย “อืม”
ปากของเขาตอบรับ แต่ท่าทางที่สงบเมื่อเข้าไปในห้องทำงานแล้วทำให้โจวหลานรู้สึกไม่เข้าใจ
“ประธานอวี้ คุณเรียกผมเหรอครับ ?”
อวี้หนานเฉิงระงับความโกรธของเขา หลังจากเขาดุผู้จัดการไปสามสี่แผนกสาม ความโกรธของเขาก็ยังไม่ลดลง
“ช่วงนี้ฝ่ายกฎหมายว่างมากเหรอ ? ตอนนี้มันบ่ายสามสิบห้าแล้ว หรือว่าช่วงนี้ทนายเฉียวรับงานอะไรข้างนอก ?”
“เมื่อคืนประธานอวี้เพิ่งให้ผมเตรียมคดีความ ผมศึกษามันทั้งคืน คดีนี้มันไม่ยากเลย ผมจึงออกไปหาข้อมูลที่จำเป็น”
“แค่หาข้อมูล ?”
“ไม่อย่างนั้นประธานอวี้คิดว่าในเวลางานผมจะสามารถไปทำอะไรได้ครับ ?”
อวี้หนานเฉิงยืดเอว และพูดเข้าประเด็น
“มีคนเห็นคุณที่โรงพยาบาลตอนเที่ยงครึ่ง”
เฉียวเซินตกตะลึง ขมวดคิ้วและพูดว่า เวลาเที่ยงครึ่งคือเวลาพักผ่อนของพนักงาน ผมไปส่งอาหารให้แฟนของผม บ่ายโมงครึ่งก็ออกจากโรงพยาบาล ไปหาข้อมูลที่สำนักอุตสาหกรรมและการพาณิชย์ เรื่องนี้ต้องขอลาบริษัทด้วยเหรอครับ ?
หลังจากพูดจบ เขาก็หยุดครู่หนึ่ง “ประธานอวี้ เรื่องเล็กแค่นี้ก็มีคนมาบอกคุณ ผมว่าแบบนี้มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คุณลองให้ฝ่ายบุคคลพิจารณาเอาออกดู”
เมื่อได้ยินเฉียวเซินพูดว่า แฟน มันน่าหดหู่ใจมาก หลังจากฟังครึ่งหลังแล้ว สีหน้าของอวี้หนานเฉิงก็แทบดูไม่ได้ เขาโพล่งออกมาว่า
“แฟนคุณ เธอตอบตกลงคุณแล้ว ?”
เฉียวเซินประหลาดใจ “เธอ ? ประธานอวี้รู้จักเธอ ?”
อวี้หนานเฉิงตกตะลึงครู่หนึ่ง
เมื่อต้องเจรจากับใครสักคน มันเป็นครั้งแรกในชีวิตของเขาที่จะพลิกไพ่เหนือกว่าของเขาในตอนแรก นี่ไม่ใช่สัญญาณว่าเขาสามารถชนะ และตอนนี้เขาก็รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย
แต่เฉียวซินกลับจิบชาอย่างไม่กังวล
“ประธานอวี้ จะพูดไปวันนี้ตอนที่อยู่โรงพยาบาลผมเห็นคนคนหนึ่ง เหมือนประธานอวี้มาก คนที่พูดไร้สาระต่อหน้าคุณก็คือคนที่ไปกับคุณที่โรงพยาบาล คือผู้ช่วยหลานใช่ไหมครับ ?”
หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็เหลือบมองโจวหลานซึ่งอยู่ข้างๆ เขา
แววตาของโจวหลานแข็งทื่อ และโบกมือซ้ำไปซ้ำมา “ไม่ใช่ผมนะ ในตอนนั้นผมรออยู่ที่ลานจอดรถ”
หลังจากสิ้นเสียง สายตาของอวี้หนานเฉิงก็เป็นมีดคคม
“ดังนั้น ประธานอวี้ไปโรงพยาบาลจริงเหรอครับ ? เฉียวเซินยิ้มแล้วมองตรงไปยังอวี้หนานเฉิง“
เรื่องนี้ถูกแพร่ออกไปแล้ว จะซ่อนไว้ก็ไม่มีประโยชน์
อวี้นหนานเฉิงยอมรับอย่างไม่เห็นแก่ตัว “ใช่ ผมไปที่โรงพยาบาล และฉันเห็นคุณส่งอาหารให้เซิ่งอันหราน ดังนั้นผมจึงโทรเรียกคุณกลับมาก็เพราะเรื่องนี้”
“ดังนั้นเมื่อคืนก็เป็นเพราะว่าคุณเห็นผมกับหมอเซิ่งอยู่ด้วยกัน ?”
คำพูดเหล่านี้ทำให้อวี้หนานเฉิงเกือบเซและตกลงจากเก้าอี้ แทบจะไม่สามารถรักษาความสงบได้ และเขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง
“ดูเหมือนว่าจะเป็นความจริง” เฉียวเซินพยักหน้ากับตัวเอง เปลี่ยนเรื่องและถาม “ประธานอวี้เรียกผมมาที่นี่วันนี้เพื่อเจรจาเพื่อให้ผมเลิกกับหมอเซิ่ง?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ อวี้หนานเฉิงก็ขมวดคิ้วลึก และหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็พึมพำ
“คุณคิดมากไปแล้ว”
“ถ้างั้นคุณ ?”
“ผมแค่อยากถามว่าคุณจริงใจกับเธอไหม เธอมีลูกสามคนซึ่งหนึ่งในนั้นถูกรับเลี้ยง เรื่องของอารมณ์ มันไม่เหมาะกับคุณที่จะเปลี่ยนอารมณ์มากเกินไป”
？