ตอนที่ 463
บทที่ 464 ฉันถึงข้างล่างตึกแล้ว
October 22, 2026
ทำไมเส้าซือคิดไม่ถึง แฟนคลับที่บ้าคลั่งของตัวเอง ตัวเองคาดไม่ถึงว่าแม้แต่ช็อกโกแลตก็เทียบไม่ได้
สามเกมชนะสองครั้ง ครั้งแรกเซิ่งเสี่ยวซิงชนะอย่างง่ายดาย
แต่เส้าซือดูออก เห็นได้ชัดเจนว่าหลินมู่เหยียนตั้งใจแกล้งยอมแพ้
บางคนอาจจะไม่รู้ แต่เขากลับเข้าใจหลินมู่เหยียนชัดเจน นอกจากเวลาทำงาน น้อยมากที่หลินมู่เหยียนจะเดินทาง งานอดิเรกคือสะสมวัตถุ
โบราณ หลังนั้นก็คือเล่นเกม เรื่องที่สามารถทำได้ในบ้านก็เป็นงานอดิเรกของเขา และเทียบได้กับผู้เล่นมืออาชีพ
ชนะเด็กอายุสิบปีไม่ใช่เรื่องยาก
สุดท้ายเซิ่งเสี่ยวซิงแพ้สองเกมถัดไปตามที่คาดไว้ เธอทิ้งก้านควบคุมเกมในมือและถอนหายใจ “ทำไมคุณถึงเล่นเก่งขนาดนี้?”
“มีโอกาสฉันจะสอนเธอ”
หลินมู่เหยียนสีหน้ามีรอยยิ้ม ใบหน้าที่ไม่แสดงอารมณ์ตอนนี้ปรากฏความอ่อนโยนและอดทนเล็กน้อย “เพียงแต่ตอนนี้เธอต้องเคารพกติกา นำเขามาให้ฉันยืมสิบนาที?”
“ก็ได้”เซิ่งเสี่ยวซิงพยักหน้า เดินเข้าไปในห้องของกู้อันอย่างเชื่อฟัง
เสียงพูดของเธอกับอวี้อีอีดังออกมาจากในห้อง แทบจะชื่นชมการเล่นเกมของหลินมู่เหยียน อวี้อีอีไม่ใส่ใจ อยากจะออกไปแน่ใจว่าฝีมือใครเหนือกว่ากัน แต่ถูกคนขัดขวางไว้
“ฉันแพ้แล้วดังนั้นต้องนำพี่เส้าซือให้เขายืมสิบนาที ตอนนี้พี่ไม่ต้องออกไปชั่วคราว”
“ให้เขายืมสิบนาที?”เสียงของอวี้อีอีประหลาดใจ ยังมีความอบอุ่น“ฉากนี้ คิดว่าคงงดงามแน่นอน”
“ฉากอะไร?”เซิ่งเสี่ยวซิงไม่เข้าใจ
“เธอยังเด็กไม่เข้าใจ นี้เป็นเรื่องของความรู้สึก ไม่เหมือนกับความคิดของเธอ เธอยังไม่ถึงวัยที่จะมีความคิดนี้”
อวี้อีอีโบกมือ ท่าทางไม่ยินยอมที่จะอธิบายให้เด็กฟัง พูดพลางยังแลกเปลี่ยนสายตากับกู้อัน ทั้งสองคนเรียนอยู่ต่างประเทศ อายุต่างกันไม่มาก ความคิดเปิดกว้าง ก็หัวเราะออกมา
ห้องของกู้อันเก็บเสียงไม่ค่อยดี เสียงหัวเราะยังดังอยู่ในหูของเส้าซือ เขาก็ใบหน้าแดงแล้ว
“คุณอยากทำอะไร?”
ได้ยินประโยคนี้ คิ้วของหลินมู่เหยียนค่อยๆยกขึ้น
“ฉันแทบจะไม่ได้ทำอะไร”
“คุณมาที่นี่ทำไม?ผมกำลังถ่ายรายการ”
“นายถ่ายรายการกับฉันเข้ามาเรื่องนี้ไม่ขัดแย้งกัน นายควรจะอธิบายกับฉันหน่อย ทำไมครึ่งเดือนนี้หลบหน้าฉัน?”
ได้ฟัง เส้าซือขมวดคิ้ว หันกลับไปบอกช่างกล้องในมุมทันที
“อย่าถ่าย ช่วงเมื่อกี้ตัดออกให้ผมเดี๋ยวนี้”
ช่างกล้องก็ชะงักไปทันที โผล่ศีรษะออกมาจากมุมห้องอย่างลังเล มองไปทางหลินมู่เหยียน
หลินมู่เหยียนเป็นนักลงทุนรายใหญ่ที่สุดในรายการนี้ ถ่ายหรือไม่ถ่ายยังเป็นเรื่องของเขา
ช่างกล้องไตร่ตรองด้วยตัวเอง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ล่วงเกินใคร แต่การกระทำนี้กลับทำให้เส้าซือโกรธ เขายืนขึ้นจากบนโซฟา
“คำพูดของผมไม่มีความหมายใช่ไหม?รายการนี้ผมไม่ถ่ายแล้ว”
พูดจบ เขาถอดไมโครโฟนที่ติดอยู่บนตัวแล้วออกไป
ผู้กำกับรีบออกมาจากในห้องวิ่งตามไป แต่ถูกสายตาของหลินมู่เหยียนควบคุมไว้
ทุกคนอยู่ที่เดิมไม่ขยับ หลินมู่เหยียนไล่ตามร่างของเส้าซือออกจากบ้านของเซิ่งอันหรานไป