บทที่ 54 เธอเป็นคู่หมั้นของคุณ

ว่าที่คู่หมั้นฝ่ายชายและว่าที่คู่หมั้นฝ่ายหญิงออกมาในเวลาเดียวกัน มีคนเข้ามาโอบล้อมไม่น้อย ในนั้นรวมไปถึงเพื่อนมหาวิทยาลัยที่หลีเย่ว์เชิญมาเป็นพิเศษ

ในนั้นมีสองคน ยังเป็นรูมเมทของเซิ่งอันหรานในเวลานั้น

หลีเย่ว์คว้าแขนเฉียวเจ๋อไว้เงียบๆ เหมือนประกาศศักดา

“ก่อนหน้านี้อาเจ๋อยังบอกว่า เธอไม่ยอมมา ให้ฉันไม่ต้องเรียกเธอแล้ว ฉันยังบอกเขาใจแคบอยู่เลย ตอนนั้นเธอกับฉันสนิทกันขนาดนั้น ทำไมจะไม่มาอวยพรในงานหมั้นของพวกเราถูกไหม?”

เซิ่งอันหรานยิ้มแค่เปลือกนอกมองไปที่เธอ“แน่นอนอยู่แล้ว”

เฉียวเจ๋อกลับขมวดคิ้ว พยายามดึงมือตัวเองออกจากมือหลีเย่ว์

“พอแล้ว ยังต้องไปทักทายแขกคนอื่นอีก ไปเถอะ”

“รีบทำไม? ยังไม่ถึงเวลาเลย” หลีเย่ว์ดึงเขาไว้ จงใจถามเสียงดัง

“อันหราน ทำไมไม่เห็นเธอพาแฟนหนุ่มมาด้วย?”

“แฟนหนุ่ม? ใครเหรอ?”

เสียงคำถามดังมาจากทางด้านหลังหลีเย่ว์ ในเวลาเดียวกันก็มีร่างหนึ่งเดินออกมา ชุดราตรีชาเนลสุดหรูทั้งชุด ทรงผมดูก็รู้ว่าผ่านการจัดทรงมาอย่างประณีต ม้วนอยู่ด้านหลัง สร้อยเพชรที่คอส่องแสงประกาย สะดุดตาสุดๆ เหมือนชีวิตนี้กลัวคนอื่นไม่รู้สไตล์การแต่งตัวที่ดูแพงของเธอ ไม่ใช่เซิ่งอันเหยาแล้วจะเป็นใครไปได้

เซิ่งอันหรานถึงเพิ่งคิดได้ ตระกูลเฉียวมีสัมพันธ์อันดีกับตระกูลเซิ่งมาโดยตลอด งานเลี้ยงฉลองการหมั้นของเฉียวเจ๋อ เป็นธรรมดาที่เซิ่งอันเหยาจะเป็นตัวแทนของพ่อมาเข้าร่วมงาน

“อันเหยา เธอไม่รู้เหรอ?” หลีเย่ว์ทำหน้าแปลกใจ “เรื่องน้องสาวมีแฟนหนุ่มทำไมเธอถึงไม่รู้? หล่อนไม่ได้บอกพวกเธอหรือ?”

เซิ่งอันเหยาถือแก้วเหล้า ใบหน้าดูถูก“น้องสาวฉันคนนี้ชอบฉายเดี่ยว ไม่ยอมกลับบ้าน เรื่องมีความรักแบบนี้ จะบอกฉันได้ยังไง”

“หากเป็นคนอื่นไม่บอกก็ไม่เป็นไร แต่นั่นเป็นอวี้หนานเฉิงนะ” หลีเย่ว์เลิกคิ้ว ทำเสียงโอเวอร์ “ประธานหนุ่มของเซิ่งถังกรุป เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมยังไม่บอกพวกเธอล่ะ?”

คำพูดนี้ออกไป รอบๆ เกิดเสียงซุบซิบขึ้น

ใครๆ ก็รู้ว่าประธานหนุ่มอวี้หนานเฉิงของเซิ่งถังกรุปไม่สนใจผู้หญิง จะมีความสัมพันธ์กับเซิ่งอันหรานได้ยังไง?

เซิ่งอันหรานจับกระเป๋าถือไว้แน่น สีหน้าลำบากใจเล็กน้อย

ตอนที่เจอหลีเย่ว์กับเฉียวเจ๋อข้างนอก ตอนนั้นเพราะความรีบร้อนแต่งเรื่องนี้ขึ้น โชคดีที่เวลานั้นอวี้หนานเฉิงให้ความร่วมมือ แต่เธอคิดไม่ถึงว่าหลีเย่ว์จะเอาเรื่องนี้ออกมาพูด โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนเซิ่งอันเหยาอยู่ในงาน

เป็นอย่างที่คิด เซิ่งอันเหยาได้ยินก็แสดงความเยาะเย้ยออกมา

“ฉันถือว่าเป็นเรื่องตลกที่สุดที่ฉันเคยได้ยินในช่วงนี้ เซิ่งอันหราน ไม่พูดไม่ได้ว่าเธอประเมินตัวเองสูงเกินไป เธอเรียนไม่จบมหาวิทยาลัย ไปอยู่ต่างประเทศ5ปีกว่าเพิ่งจะกลับมา ทำไม? กลับมาก็มาจับผู้ชายมีเงินคนหนึ่งเป็นที่พึ่งพิงเหรอ? ก็ไม่ดูกระจกว่าตัวเองหน้าตาเป็นยังไง เอาแต่คิดอยากเป็นแม่ของลูกชาย อวี้หนานเฉิง คงไม่รู้ 2 วันก่อนฉันเพิ่งได้ยินข่าวว่า

อวี้หนานเฉิงได้กำหนดวันแต่งกับเกาหย่าเหวินแล้ว”

คำพูดนี้ออกมา เสียงวิจารณ์รอบๆ ยิ่งดังขึ้น มีพูดถึงความสัมพันธ์คลุมเครือของเกาหย่าเหวินกับอวี้หนานเฉิงหลายปีมานี้ มีพูดถึงลูกชายของอวี้หนานเฉิงแท้จริงเกาหย่าเหวินเป็นคนคลอด ยังมีพูดเซิ่งอันหรานทะนงตัวไม่ประมาณตัวเอง พูดกันไปต่างๆ นานา

“ยังไงก็ตามเธอเป็นน้องสาวของฉัน อย่ามาทำฉันขายหน้าที่นี้เลย หากคุณพ่อรู้ว่าเธอร้อนใจอยากเป็นแม่เลี้ยงให้คนอื่น ไม่ถามความคิดคนอื่นว่าเห็นด้วยไหม ก็ทำท่าโอ้อวดเป็นแฟนคนอื่นข้างนอก กลัวว่าคงจะโมโหสุดๆ”

เซิ่งอันเหยาเสียงแข็ง ท่าทีโหดร้าย ไม่เห็นเธอเป็นน้องสาวแม้แต่นิดเดียว

แขกรอบๆ ที่มาหลายปีมานี้รู้จักแต่เพียงเซิ่งอันเหยา น้อยคนมากที่จะมีคนเคยเห็นเซิ่งอันหราน เลยนึกว่าเป็นความแค้นของมีเงินรวย เซิ่งอันหรานเกรงว่าจะเป็นลูกสาวนอกสมรสของคุณท่านกับผู้หญิงข้างนอกนั้น ดังนั้นไม่มีใครพูดแทนเธอ

“ไม่เคยได้ยินคุณเซิ่งมีพี่น้อง? นี่เป็นใครกันแน่?”

“ใครจะไปรู้? ตระกูลเซิ่งมีเงินมีอำนาจ คุณท่านจะมีลูกนอกสมรส1-2คนคงก็ไม่แปลก”

“…”