บทที่ 6 ผู้สัมภาษณ์เป็นเขาได้อย่างไรกัน!

“เอ๊ะ จะเป็นอย่างนั้นได้อย่างไร ฉันได้ยินมาว่าท่านประธานอวี้มีลูกชายแต่ไม่มีภรรยา แถมหน้าตาของเขาก็ยังดูหล่อเหลาอีกต่างหาก ที่เขามารับหน้าที่เป็นผู้สัมภาษณ์ คงไม่ใช่เพราะว่าเขาต้องการเลือกแม่ให้ลูกชายของเขาหรอกนะ? !”

“แต่ก็อาจจะเป็นไปได้! แต่ก็ได้ยินมาว่าเขามีปัญหาในเรื่องอย่างว่า…ไม่อย่างนั้นเวลาผ่านไปตั้งนานแล้วทำไมเขาถึงไม่มีผู้หญิงที่มาอยู่ข้างกายเป็นตัวเป็นตนสักทีล่ะ ？ข่าวอื้อฉาวเรื่องผู้หญิงก็มีออกตั้งมากมาย หรือเป็นเพราะว่าผู้หญิงพวกนั้นรู้สึกรังเกียจเขาในเรื่องอย่างว่า ? !"

หลังจากที่ผู้หญิงเหล่านั้นพูดพล่ามกันไปต่างๆนานา แม้ว่าจะไม่แน่ในแต่สุดท้ายแล้วพวกเธอก็ยังคงเลือกที่จะเดินหน้าต่อไป

ตราบใดที่สามารถแต่งงานเข้ามาในครอบครัวที่ร่ำรวยได้ การที่จะมาเป็นแม่เลี้ยงแล้วยังไงล่ะ! ไม่มีความสามารถเรื่องอย่างว่าแล้วยังไง!

เมื่อเห็นลักษณะท่าทางการโต้เถียงของผู้หญิงเหล่านั้น เซิ่งอันหรานก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาไปมา พร้อมกับหัวเราะเยาะเหอะๆออกมา

โดยทั่วไปชายคนที่มีลูกแล้ว อายุก็คงจะราวๆ 30 ปีกว่าๆ แน่นอนว่าสภาพก็คงจะลงพุง อีกทั้งยังเป็นคนมีเงินมีทองอีกต่างหาก ถึงกับจะต้องมาสัมภาษณ์เลือกแม่ให้กับลูกของตัวเองเชียวหรือ?

น่าจะมาเลือกบ้านเล็กบ้านน้อยให้กับตัวเองล่ะซิไม่ว่า ?

จากความรู้สึกลึกๆที่อยู่ข้างใน เซิ่งอันหรานรู้สึกรังเกียจเจ้านายในอนาคตคนนี้อยู่ไม่น้อย

“เซิ่งอันหราน!”

“ทางนี้!” เซิ่งอันหรานฝ่าฝูงชนออกมา เมื่อได้ยินคนเรียกชื่อของเธอ

เซิ่งอันหรานสูดหายใจเข้าลึก ๆ จากนั้นเธอก็ผลักประตูเข้าไป

ตอนนี้มีคณะกรรมการผู้ให้สัมภาษณ์ทั้งหมดห้าท่านกำลังนั่งอยู่บนเวที ผู้ให้สัมภาษณ์ทางด้านขวากำลังพูดอะไรบางอย่างกับชายคนนั้นด้วยบุคลิกท่าทางที่น่าเกรงขาม

เซิ่งอันหรานรู้สึกตกตะลึงเป็นอย่างมาก? !

นี่... นี่ นี่ นี่ ไม่ใช่ผู้ชายคนที่อยู่ในลิฟต์คนนั้นหรอกเหรอ?

เมื่อมองไปเห็นกลุ่มคนที่มีลักษณะท่าทางอันน่าเกรงขามที่อยู่รอบตัวของเธอ เซิ่งอันหรานก็แทบจะหยุดอย่างกะทันหัน

จะทำอย่างไรดีล่ะ ทำอย่างไรดี?

เธอรู้สึกสงสัยว่าผู้ชายคนนี้ทำไมถึงได้ดูสูงกว่าคนอื่น ๆ หรือเขาจะเป็นผู้จัดการ? ผู้อำนวยการ? หรือว่าจะเป็น……