บทที่72 คนตายถึงจะรักษาความลับได้

"ไม่ใช่ เซิ่งอันหรานเป็นคุณหนูตระกูลเซิ่ง เธอจะยอมเป็นแม่อุ้มบุญให้คนอื่นได้ยังไง"

เกาหย่าเหวินขมวดคิ้ว เหมือนเจอความหวังสุดท้าย

"ยิ่งไปกว่านั้นหากตอนนั้นเซิ่งอันหรานเป็นผู้หญิงอุ้มท้องคนนั้น งั้นตอนนั้นเธอคลอดลูกมากี่คน ทำไมข้างตัวยังมี1คน?"

กู้เผยเซินดันแว่น เปิดเอกสารชุดหนึ่งอย่างไม่รีบร้อน

"ตามที่เหล่าหลู่บอก 6ปีก่อนพวกเขาจับคนจากไนต์คลับมาผิด จบเรื่องถึงเพิ่งรู้ ต่อมาพ่อบ้านเหล่าหลู่ก็แอบสังเกตเซิ่งอันหรานมาตลอด จนกระทั่งเห็นเธอไปผ่าตัดที่โรงพยาบาล ถึงให้คนไปขวางเธอไว้ คิดว่าผิดพลาดแล้วผิดพลาดเลย ยังบังคับให้เธอเซ็นสัญญาหนึ่งฉบับ คลอดออกมาคนแรกเป็นเด็กผู้ชายคนหนึ่ง เหล่าหลู่อุ้มไปแล้ว ต่อมาเขาเพิ่งรู้จากทางโรงพยาบาลยังมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง แต่ถูกเซิ่งอันหรานพาไปแล้ว ด้านหนึ่งรู้สึกผิด อีกด้านก็ไม่กล้าพูด เหล่าหลู่ก็ไม่ได้ไปหาเซิ่งอันหรานอีก และหลังจากนั้นอีกไม่นานก็ลาออกกลับบ้านเกิด"

"เพราะฉะนั้น…"เกาหย่าเหวินจับมุมโต๊ะแต่งหน้า สีหน้าอ่อนลงเล็กน้อย

"หนานเฉิงไม่รู้เรื่องผู้หญิงที่อุ้มท้องผิดคน"

"จากที่ดูเป็นแบบนั้น คนที่รู้เรื่องนั้นตอนนี้เหลือแค่เหล่าหลู่คนเดียว ลูกน้องในตอนนั้นไม่รู้ไปเมืองไหนมีชีวิตหรือตายไปแล้ว"

"เรื่องนี้ห้ามให้หนานเฉิงรู้เด็ดขาด"

เกาหย่าเหวินแอบรู้สึก หากอวี้หนานเฉิงรู้ว่าเซิ่งอันหรานเป็นแม่แท้ๆ ของอวี้จิ่งซีล่ะก็ เธอก็จะไม่มีวันได้แต่งกับเขาแล้ว

เธอจะไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น

"งั้นก็เป็นเรื่องของคุณแล้ว"กู้เผยเซินเก็บเอกสารเรียบร้อยแล้วลุกขึ้น "งานของผมจบที่ตรงนี้แล้ว เงินงวดสุดท้ายรีบโอนให้ผม"

"นักสืบที่หนึ่งในจิงหลิน ให้ความสำคัญกับเงินขนาดนี้ ฉันจะให้นายน้อยหรือไง?"เกาหย่าเหวินมองเขาครู่หนึ่ง ท่าทางดูถูกนิดๆ

กู้เผยเซินกลับทำหน้านิ่ง พูดอย่างไม่ลังเล"แน่นอนผมให้ความสำคัญ ผมรู้สึกว่าเงิน สิ่งของนี้คู่ควรให้คนให้ความสำคัญ เพราะบนโลกนี้มีเพียงเงินที่จะไม่หลอกคุณ"

เป็นครั้งแรกที่เกาหย่าเหวินได้ยินคนพูดว่ารักไงได้เบิกบานใจแบบนี้ หัวเราะออกมา ทำหน้าไม่เห็นด้วย สั่งผู้จัดการข้างๆ

"เจี๋ยเซิน โอนเงินให้เขา"

เจี๋ยเซินโอนเงิน เกาหย่าเหวินมองกองข้อมูลในมือ ฉีกเป็นชิ้นๆ โยนลงถังขยะอย่างไม่พอใจ "พวกนี้เป็นแค่ฉบับคัดลอก ฉบับจริงล่ะ? สัญญาตอนนั้นล่ะ?"

"เหล่าหลู่ไม่ใช่คนโง่ ตอนหลังผมพิสูจน์ไม่ได้ว่าเป็นคนของอวี้หนานเฉิง เขาก็เอากลับไปไม่ให้ผมดู พวกนี้ผมยังต้องแอบถ่ายไว้ ยิ่งไปกว่านั้นผมมีหน้าที่แค่สืบความจริง ไม่ได้มีหน้าที่ช่วยคุณเก็บรวบรวมเอกสารจริง เพราะเรื่องนี้แล้วจะหักเงินผมไม่ได้ ในสัญญาระบุไว้แล้ว"

เงิน เงิน เงิน กู้เผยเซินคนนี้พูดแต่เรื่องเงิน เกาหย่าเหวินฟังจนปวดหัว จู่ๆ คิดอะไรได้ หันไปพูดกับเขาช้าๆ "นายรักเงินขนาดนี้ ถ้าฉันให้นายไปทำเรื่องหนึ่ง หลังงานสำเร็จ ฉันให้นาย5ล้านเป็นไง?"

"5 ล้าน?"กู้เผยเซินมองเธออย่างประเมิน "เรื่องอะไร?"

"ฉันต้องการให้ความจริงเรื่องนี้ ไม่มีคนรู้ไปตลอดกาล"

นัยน์ตาเกาหย่าเหวินประกายความโหดเหี้ยม

"เรื่องฆ่าคนวางเพลิง ให้เงินมากเท่าไหร่ผมก็ไม่ทำ"กู้เผยเซินปฏิเสธ "ผมทำงานด้านเทคโนโลยี เรื่องแบบนี้คุณควรไปหาพวกนอกกฎหมาย"

เกาหย่าเหวินกลับพูดว่า

"ใครให้นายฆ่าคน ฉันแค่ให้นายคิดวิธีทำลายเอกสารตัวจริงทั้งหมดในมือเหล่าหลู่ นี่ก็ทำไม่ได้?"

กู้เผยเซินได้ยินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

มีความยากอยู่จริงๆ แต่ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้

"6ล้าน"

วางแผนอยู่ครู่หนึ่ง เขาเงยหน้ามองเกาหย่าเหวิน "เรื่องนี้มีความเสี่ยง ทำไม่ดีจะผิดกฎหมายบุกรุกพื้นที่ส่วนตัวได้"

"ได้"เกาหย่าเหวินตกลงอย่างง่ายดาย "ตกลงตามนี้"

หลังกู้เผยเซินไป เจี๋ยเซินล็อกประตูห้องแต่งหน้าจากด้านใน ถามว่า"เรื่องนี้เธอให้เขาไปทำไม่ดีเท่าไหร่ ดูฝีมือเขาก็ไม่เท่าไหร่ อย่าก่อเรื่องอีกเลย"

"ก็อยากก่อเรื่องขึ้นมา"