บทที่ 358 แผนการสกัดกั้นของสวี่ชีอัน

บทที่ 358 แผนการสกัดกั้นของสวี่ชีอัน

เมื่อเดือนที่แล้ว…มณฑลซานหวงที่ตั้งอยู่ริมสุดของเมืองฉู่โจว การสอบสวนเป็นไปอย่างเข้มงวดมาก พวกเขากำลังตามหาใคร หรือพวกเขากำลังซุ่มดักจับใครอยู่?

สองสามวันมานี้ข้าได้ทำการเจาะลึกเข้าไปในแนวภูเขาและป่าลึก แต่ไม่ได้สังเกตว่าทางราชการได้กำหนดจุดตรวจไว้ด้วยหรือเปล่า

ไม่ว่าเขาจะตามหาใคร ต้องไม่ใช่ข้าแน่นอน…ข้าคิดมากไปแล้วใช่หรือไม่? ข้าไม่สามารถตัดความเป็นไปได้ที่เขาจะต้องการกำจัดข้าด้วยการเพิ่มชื่อข้าเข้าไปใน ‘บัญชีดำ’

อย่างไรก็ตาม การตามหาคนคนหนึ่งก็คือตามหา และการตามหาคนสองคนก็คือตามหาเช่นกัน

สวี่ชีอันใช้นิ้วเคาะโต๊ะ กำหนดเป้าหมายระยะสั้นไปพลางและคิดวิเคราะห์ไปพลาง

พรุ่งนี้ข้าจะออกเดินทางไปเขตซีโข่ว หากมีปัญหาที่นั่นจริงๆ เป็นไปได้มากว่าจุดเกิดเหตุของสังหารเลือดหมู่สามพันลี้เกิดขึ้นที่นั่น หากเป็นเช่นนี้อาจจะมีอันตราย ข้าควรพาพระมเหสีไปด้วยดีหรือไม่?

อืม เมื่อเข้าใกล้เขตซีโข่ว สามารถส่งนางไปที่ปลอดภัยที่อยู่ใกล้ๆ ได้ พระมเหสีเป็นหมากชั้นดี บางทีมันอาจจะช่วยชีวิตข้าได้ ข้าจะแพ้ไม่ได้

เมื่อเห็นสวี่ชีอันนั่งคิดอย่างเงียบๆ ไฉ่เอ๋อร์จึงนั่งเงียบๆ อย่างเชื่อฟัง

เมื่อเวลาผ่านไป สวี่ชีอันก็หลุดออกมาจากการคิดและสั่งว่า “ช่วยชงชาให้ข้าหน่อย”

ไฉ่เอ๋อร์ดีใจมากและตอบรับอย่างมีความสุข ซึ่งหมายความว่าสวี่อวิ๋นหลัวจะอยู่ที่นี่คืนนี้

แน่นอนว่าหลังจากที่นางชงชาให้ นางต้องฟังคำสั่งของสวี่อวิ๋นหลัวอีกครั้ง “เปลี่ยนผ้าปูที่นอนและผ้านวมให้ด้วย”

ร่างกายของไฉ่เอ๋อร์อ่อนแรงด้วยความตื่นเต้น มือและเท้าของนางก็เปลี่ยนผ้าปูที่นอนและผ้านวมอย่างรวดเร็ว

หลังจากดื่มชาไปหนึ่งกา ก็ดึกแล้ว สวี่ชีอันแช่เท้าของเขาภายใต้ดูแลของไฉ่เอ๋อร์ แล้วนอนลงบนเตียงยืดตัวอย่างสบาย

เมื่อเร็วๆ นี้ข้าได้พักค้างคืนในถิ่นทุรกันดารและมีประสบการณ์การนอนหลับที่แย่มากๆ ข้าไม่ได้ใช้เวลาพักผ่อนไปกับกับเตียงนุ่มๆ มาเป็นเวลานาน

“ใต้เท้าสวี่ ข้าอยู่ที่นี่เพื่อรับใช้ท่าน” ไฉ่เอ๋อร์นั่งอยู่บนขอบเตียงอย่างมีความสุข เปลื้องผ้าขณะที่นางพูด

“ไฉ่เอ๋อร์” สวี่ชีอันนอนอยู่บนเตียง มองไปที่นางและทันใดนั้นก็พูดว่า “เจ้าเคยรู้สึกหรือไม่ว่าเตียงของเจ้านุ่มเกินไป นอนแล้วไม่ค่อยสบายตัว”

“ที่ใต้เท้าสวี่พูดมาก็มีเหตุผล ข้าได้ยินมาว่าการนอนบนเบาะที่แข็งจะดีต่อร่างกาย เตียงที่นิ่มเกินไปจะทำให้คนเหนื่อยง่าย” ไฉ่เอ๋อร์พูดด้วยรอยยิ้ม คิดในใจว่าผู้ชายคนนี้วิเคราะห์เรื่องการนอนหลับด้วย ใต้เท้าสวี่เป็นคนที่โดดเด่นจริงๆ

สวี่ชีอันพยักหน้าและพูดด้วยท่าทางจริงจัง “ดังนั้นเพื่อประโยชน์ของร่างกายของเจ้า คืนนี้เจ้านอนบนเตียงของข้าเถอะ”

ไฉ่เอ๋อร์ “???”

…

เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าแจ่มใส สวี่ชีอันล้างเนื้อล้างตัวเสร็จท่ามกลางสายตาที่ขุ่นเคืองเล็กน้อยของไฉ่เอ๋อร์ เขาเบนหน้าออกจากหอหย่าอินโหลว

ตอนนี้เป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ อากาศก็อบอุ่น แต่ในตอนเที่ยงอากาศก็ยังร้อนอยู่บ้าง มิฉะนั้นคงเห็นลูกค้านั่งสั่นสะท้านท่ามกลางลมหนาวในขณะนี้

สวี่ชีอันเดินไปตามถนนอย่างสบายๆ กลับไปทางโรงเตี๊ยม

ทันใดนั้น ทหารชุดเกราะก็ปรากฏขึ้นด้านหน้า ผู้นำที่ไม่ได้สวมเกราะไม่ใช่ระดับนายพล แต่เป็นชายที่สวมชุดคลุมสีดำและสวมหน้ากาก

ดวงตาของเขาจ้องไปที่ชายชุดดำเพียงไม่กี่วินาที สวี่ชีอันค่อยๆ ละสายตาออกไปและเดินผ่านเขาไป

“เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้!”

เสียงของชายชุดดำและเสียงบังเหียนบนหลังม้าดังมาจากด้านหลัง

ต้องกระตือรือร้นขนาดนั้นเลย? สวี่ชีอันหันไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง สีหน้าของเขาแสดงความเคารพเล็กน้อยและกล่าวว่า “นายท่าน ท่านเรียกข้าหรือ?”

ชายชุดดำหันหัวม้ากลับมา มองลงไปที่สวี่ชีอันและถามว่า “เจ้ามาจากไหน มีเอกสารการเดินทางรึเปล่า?”

“มี”

สวี่ชีอันนำตัวตนปลอมของเขาออกมาอีกครั้ง

ชายชุดดำถามอีกครั้ง “เจ้าเคยเป็นทหารมาก่อนหรือเปล่า?”

สวี่ชีอันเลิกคิ้วและตอบด้วยท่าทีที่น่าพอใจ “ตัวข้านั้นมีพรสวรรค์อย่างมากในศิลปะการต่อสู้ อายุสิบเก้าปีก็ฝึกจนถึงจุดสูงสุดของการหลอมจิต แต่เป็นเรื่องยากมากที่จะฝึกการหลอมปราณ และประกอบกับข้าสนใจในหญิงสาว มันคือวัยที่จะสร้างครอบครัว นั่นก็…”

เขาแสดงท่าทางพอใจเล็กน้อย แต่ก็เสียใจ

ชายชุดดำจ้องมาที่ใบหน้าของเขาครู่หนึ่ง แต่ไม่พูดอะไร หันหัวม้ากลับไปและเดินหน้าต่อไปพร้อมกับกองทัพ

‘ฟู่…’

เมื่อมองดูด้านหลังของกองทัพที่เดินไกลออกไป สวี่ชีอันก็โล่งใจและถอนพลังของ ‘ดาบเดียวตัดฟ้าดิน’ ซึ่งทำให้กลิ่นอายของเขาถูกกดไว้

“หึๆ มีคำกล่าวไว้ว่า มีแต่คนไร้ประโยชน์ ที่ไม่รู้จักการใช้ทักษะไร้ประโยชน์นี้ ข้าแก้ไขการไม่สามารถซ่อนจุดอ่อนของทหารได้อย่างสมบูรณ์แบบ ข้อเสียคือพร้อมลุย แต่สุดท้ายการที่ออกแรงไม่ได้ ทำให้อึดอัดมาก…”

ผู้ชายทุกคนจะรู้ว่ามันเป็นเรื่องยากแค่ไหน

“ชายคนนี้สวมเสื้อผ้าแปลกๆ ควรจะมีบอกไว้ในข้อมูล สายลับของอ๋องสยบแดนเหนือ? สายลับของอ๋องสยบแดนเหนือปรากฏตัวในมณฑลซานหวง อืม…”

แน่นอนว่าพวกเขากำลังตามหาใครสักคน บางทีพวกเขากำลังตามหาข้า บางทีพวกเขากำลังตามหาคนอื่นอยู่

อันที่จริงหน่วยลาดตระเวนยามวิกาลก็เป็นสายลับเช่นกัน และพวกเขาก็เป็นสายลับของจักรพรรดิหยวนจิ่ง ดังนั้น หน่วยลาดตระเวนยามวิกาลจึงถูกจัดระเบียบและรับเงินเดือนของราชสำนัก ส่วนสายลับของอ๋องสยบแดนเหนือเป็น ‘กองกำลังส่วนตัว’ ของอ๋องสยบแดนเหนือ

พวกเขาออกไปทางเหนือ ไม่ใช่สิ่งที่คิดแน่นอน แต่ที่นี่ แม้ว่าราชสำนักจะแต่งตั้งคนของเขาให้ไปจัดการเรื่องต่างๆ แทนจักรพรรดิ แต่ก็ต้องปฏิบัติต่อคนอื่นอย่างสุภาพ

เพราะพวกเขาเป็นตัวแทนของอ๋องสยบแดนเหนือเท่านั้น

“ในฐานะที่เป็นคนสนิทของอ๋องสยบแดนเหนือ ข้าต้องรู้ข้อมูลวงในมากมาย ทำไมข้าต้องหลอกตัวเอง คดีนี้ต่างจากคดีอวิ๋นโจวกับคดีซังผอ ไม่จำเป็นต้องวิเคราะห์อย่างละเอียด มีเป้าหมายที่ชัดเจนมาก คือค้นหาความจริงของสังหารเลือดหมู่สามพันลี้

“และการสังหารเลือดหมู่ดังกล่าวไม่สามารถปกปิดได้ ซึ่งหมายความว่าข้าไม่ต้องค้นหาเบาะแสเหมือนในกรณีก่อนหน้านี้ เพียงแค่จับเขา ทรมานอีกฝ่ายก็พอแล้ว ถ้าอีกฝ่ายเป็นคนร้ายจริงๆ แล้วละก็ ก็ฆ่าให้ตายเสีย…”

เมื่อกลับมาถึงโรงเตี๊ยม แขกที่ตื่นแต่เช้าได้รับประทานอาหารเช้าที่ห้องโถงที่ชั้นหนึ่งแล้ว ส่วนแขกที่ไม่ต้องการลงไปชั้นล่าง ก็สั่งให้พนักงานนำอาหารเช้ามาที่ห้อง

โดยปกติแล้วไม่รวมถึงพระมเหสีขี้อายคนนี้ ก่อนที่สวี่ชีอันจะกลับมา นางจะไม่ยอมให้ใครเข้ามาในห้อง และนางก็ไม่ยอมออกไปไหน

หลังจากใช้เวลาอยู่ด้วยกันมาหลายวัน สวี่ชีอันสามารถยืนยันเรื่องนี้ได้

นางเป็นผู้หญิงที่อารมณ์ไม่มั่นคง คงเป็นผลมาจากประสบการณ์ตลอดครึ่งชีวิตของนาง

สวี่ชีอันสั่งให้พนักงานนำอาหารเช้าขึ้นไปชั้นบนหลังจากผ่านไปสิบห้านาที จากนั้นเดินตามไปทางบันได เมื่อเขามาถึงประตูห้องของพระมเหสี ใบหูของเขาก็ขยับ จับการหายใจเบาๆ ในห้องนั้น

ยังนอนอยู่…เขาใช้มือแตะประตูและใช้พลังปราณควบคุมกลอนประตู เพื่อเปิดประตูห้อง

บนเตียง พระมเหสีเอนกายลง นอนในท่าที่สง่างามด้วยใบหน้าที่สงบนิ่ง

ในเวลานี้ นางมีเพียงรูปลักษณ์ของพระมเหสีเท่านั้น

สวี่ชีอันเปิดหน้าต่างเพื่อให้อากาศบริสุทธิ์ไหลเข้ามาในห้อง เขานั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้งและทบทวนเรื่องนี้ในใจ

‘คดีสังหารเลือดหมู่สามพันลี้’

สถานที่เกิดเหตุ เขตซีโข่ว น่าสงสัย

ฆาตกร ไม่ทราบ

วัตถุประสงค์ ไม่ทราบ

โจมตีพระมเหสี

สถานที่เกิดเหตุ ทางทิศเหนือ

ฆาตกร คนป่าเถื่อนทางเหนือ ปีศาจทางเหนือ

วัตถุประสงค์ เพื่อสกัดไม่ให้อ๋องสยบแดนเหนือได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นระดับที่สอง ด้วยการใช้ตัวตนของพระมเหสี หรือหลิงยวิน

“ในตอนนี้ ทั้งสองกรณีไม่มีความเกี่ยวข้องกันมากเท่าไรนัก บางทีพวกคนป่าเถื่อนอาจรู้ว่าอ๋องสยบแดนเหนือกำลังจะได้รับการเลื่อนยศเป็นระดับที่สอง จึงถือโอกาสก่อกวนและดึงความสนใจ อ๋องสยบแดนเหนือไม่กล้าหนีไปจากฉู่โจวตามใจชอบ จึงแอบส่งคนไปซุ่มโจมตีลักพาตัวพระมเหสีไป

“อ๋องสยบแดนเหนือเป็นทหารทั่วไปของฉู่โจว ทรงครอบครองอำนาจทางทหารของฉู่โจวไว้ทั้งหมด เขาไม่สามารถกลับไปเมืองหลวงได้โดยไม่ได้รับหมายเรียก อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิหยวนจิ่งดูเหมือนจะเห็นด้วยกับการเลื่อนตำแหน่งของน้องชาย แม่เดียวกันให้อยู่ในระดับที่สอง ดังนั้นไม่ยากเลยที่เขาจะกลับไปเมืองหลวง จึงสามารถอธิบายแรงจูงใจของพวกคนป่าเถื่อนที่บุกรุกชายแดนได้

“สังหารเลือดหมู่สามพันลี้ก็เกิดขึ้นในเวลานี้เช่นกัน? อย่างไรก็ตาม ยอดฝีมือระดับสี่ทั้งสี่คน หัวหน้ากลุ่มกลับไม่รู้เรื่องนี้ สิ่งที่น่าสนใจยิ่งกว่าคือ ฉู่เซียงหลงซึ่งเป็นรองแม่ทัพ ก็ไม่รู้เรื่องนี้เช่นกัน

“อืม ไม่ได้ตัดสินว่าคนป่าเถื่อนเป็นคนลงมือ แต่ก็ไม่สามารถตัดทิ้งไปได้ โหรลึกลับก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย เขากำลังวางแผนอะไรอยู่กัน?”