บทที่ 14

รูปถ่ายของแคธี่และไซริลยังคงแขวนไว้สูงบนกำแพง แต่ชายที่ยืนเคียงข้างแคธี่กลับไม่ใช่ไซริล

นี่เป็นความอัปยศอดสูของตระกูลมูนีย์!

"คุณแม็กซ์เวล คุณติดค้างคำอธิบายกับผม!" ดาเร็นพูดด้วยใบหน้าที่หม่นหมอง

แม็กซ์เวลก็โกรธเกรี้ยวเช่นกัน เขาไม่คาดคิดว่าแคธี่จะสร้างความวุ่นวายเช่นนี้ในพิธีหมั้น

"แคธี่ นี่คืองานหมั้นของเธอ เธอพาคนแบบนี้เข้ามาทำไม?"

แคธี่จับแขนของคาลวินไว้แน่น เมื่อเผชิญหน้ากับกลุ่มคนใหญ่โตในเมืองเฮย์ดอน เธอก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเธอมาที่นี่แล้ว เธอจึงไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเชื่อใจคาลวิน

"เขาเป็นแฟนฉัน!" เธอพูด "คุณเป็นคนบังคับให้ฉันหมั้นหมายกับตระกูลมูนีย์ มันไม่ใช่ความประสงค์ของฉัน"

"กล้าดียังไง!" แม็กซ์เวลโกรธมาก เขามองไปที่คาลวินแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า "หนุ่มคนนี้เป็นแฟนของเธอเหรอ? ฉันอยากดูว่าเขามีความกล้าที่จะเป็นแฟนของเธอหรือเปล่า"

เขามองไปที่คาลวินและพูดอย่างเย็นชา "ไปซะพ่อหนุ่ม! ไม่อย่างนั้นฉันสาบานว่าในวันพรุ่งนี้แกจะถูกโยนลงทะเลเพื่อเป็นอาหารของฉลาม!"

ดาเร็นพูดอย่างช้าๆ เช่นกันว่า "นี่ พ่อหนุ่ม! ผมขอแนะนำให้คุณนำคำชี้แนะของคุณแม็กซ์เวลไปตรึกตรองดู พี่เขยของเขาเป็นหัวหน้าขององค์กรพยัคฆ์และเสือดาว ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่กลุ่มอำนาจผิดกฎหมายอันดับต้นๆ ในเมืองเฮย์ดอน การทำให้ชายคนหนึ่งตายอย่างลับๆ ในเมืองเฮย์ดอนเป็นเรื่องที่ง่ายดายสำหรับเขา"

แม้แต่ดาเร็นก็ยังกลัวโจน ไวท์ พี่เขยของแม็กซ์เวล นับประสาอะไรกับชายหนุ่มสักคนหนึ่ง

"คุณขู่ผมเหรอ?" คาลวินส่ายหัว "แต่ว่าผมมักจะสู้แบบตรงๆ แทนที่จะข่มขู่ผู้อื่น"

ในขณะที่พูด คาลวินก็หยิบขวดเหล้าขึ้นมาแล้ว และขว้างมันใส่หน้าแม็กซ์เวลจากระยะหลายสิบเมตร

"แครก..." ขวดแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยบนใบหน้าของแม็กซ์เวล จากนั้นเหล้าและเลือดก็ไหลมารวมกัน

แม็กซ์เวลตะลึง จากนั้นเขาก็รู้สึกตัวและพูดอย่างดุร้ายทันทีว่า "บัดซบ เร็วเข้า ซ้อมไอ้สารเลวคนนี้ให้ตายไปเลย!"

กลุ่มบอดี้การ์ดที่แข็งแกร่งสวมแว่นดำรีบพุ่งไปหาคาลวินพร้อมกระบองไฟฟ้า

แต่พวกเขาทั้งหมดก็ล้มลงบนพื้นทันที

ไม่มีใครเห็นอย่างชัดเจนว่าคาลวินลงมืออย่างไร

เมื่อพวกเขารู้สึกตัว บอดี้การ์ดเหล่านี้ที่แขนหักหรือขาหักก็ยืนอย่างมั่นคงไม่ได้อีกต่อไป

ในห้องโถงนั้น ทุกคนต่างกลั้นหายใจ

ด้วยภูมิหลังของพวกนอกกฏหมาย บอดี้การ์ดของแม็กซ์เวลจึงเป็นบอดี้การ์ดชั้นยอดเช่นกัน และพวกเขาทุกคนก็เลี้ยงชีพด้วยการสังหาร

อย่างไรก็ตาม ชายหนุ่มคนนี้ล้มพวกเขาได้ในทันที

แม้แต่คนโง่ก็ยังรู้สึกได้ว่าชายหนุ่มที่แคธี่พามานั้นแข็งแกร่งมาก

คาลวินเลี่ยงฝูงชนและเดินเข้าไปหาแม็กซ์เวลทีละก้าว...

ในเวลานี้ใบหน้าของแม็กซ์เวลถอดสี เขาไม่คาดคิดเลยว่าคาลวินจะเก่งในการต่อสู้จนสามารถล้มผู้ชายที่แข็งแกร่งที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีได้มากกว่าหนึ่งโหลด้วยตัวคนเดียว

แม้แต่กองกำลังพิเศษจากกองทัพที่ยอดเยี่ยมก็ทำแบบนั้นไม่ได้

"แกจะทำอะไร?" แม็กซ์เวลก้าวถอยหลังด้วยความกลัว

"ฮ่า ดูเหมือนว่าคุณจะชอบเอาของฟาดหัวคนใช่ไหม?" คาลวินแสยะยิ้ม

"ย้อนไปตอนนั้น คุณขว้างแจกันใส่หัวพี่ชายของคุณ วันนี้ผมจะให้คุณได้ลิ้มรสบ้าง!" คาลวินจับแม็กซ์เวลและกดเขาลงบนโต๊ะ ข้างๆ เขามีกล่องใบหนึ่งที่เต็มไปด้วยเหล้า

"แครง..." ดวงตาของคาลวินดุร้าย เขาหยิบขวดเหล้าขึ้นมาขวดหนึ่งและฟาดมันลงบนหัวของแม็กซ์เวลโดยตรง

"โอ๊ย!" แม็กซ์เวลกรีดร้องและเกือบจะเป็นลมด้วยความเจ็บปวด

"ไอ้สารเลว แกกล้าดียังไง!" แม็กซ์เวลยังก่นด่าไม่จบ...

"ปัง..." ขวดเหล้าอีกขวดแตกกระจายอยู่บนหัวของเขา