บทที่ 7

ในโลกศิลปะการต่อสู้ ศิษย์ต่างอาจารย์ไม่อาจถามเกี่ยวกับประสบการณ์การฝึกฝน แต่ทิโมธีอดไม่ได้ที่จะถามเกี่ยวกับเรื่องนี้

การบ่มเพาะในศิลปะการต่อสู้คือสิ่งที่เขาแสวงหามาตลอดชีวิต คงน่าเสียดายหากเขาไปไม่ถึงอาณาจักรบรรพกาลในบั้นปลายของชีวิต

เมื่อได้ยินเช่นนี้ คาลวินก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง อาณาจักรบรรพกาลงั้นหรือ

อาณาจักรบรรพกาลเป็นระดับต่ำสุดในโลกเซียนอมตะ ปรมาจารย์คนใดในระดับกลั่นพลังปราณก็สามารถสังหารกลุ่มปรมาจารย์ในอาณาจักรบรรพกาลได้ คาลวินสามารถสอนคนธรรมดาให้ก้าวเข้าสู่อาณาจักรบรรพกาลได้อย่างง่ายดาย

คาลวินลืมตาขึ้นมองไปที่ทิโมธีและพูดเสียงเบา "น้ำในแม่น้ำนับพันสะท้อนเงาจันทร์ดวงเดียวกัน ขณะไร้เมฆบนท้องฟ้าจะเห็นภาพกระจ่างชัด หากคุณเข้าใจความหมายของมัน บางทีคุณอาจเข้าถึงอาณาจักรบรรพกาลในชีวิตนี้"

น้ำในแม่น้ำนับพันสะท้อนเงาจันทร์ดวงเดียวกัน…. ทิโมธีพึมพำสองประโยคนี้ในใจ ทันใดนั้นร่างของเขาสั่น และเขารู้สึกว่าการบ่มเพาะของเขาซึ่งไม่พัฒนามาเนิ่นนาน เริ่มมีสัญญาณจาง ๆ ของความก้าวหน้า

เขาพูดอย่างเคร่งขรึมด้วยแววตาปีติยินดี "ขอบคุณสำหรับคำแนะนำของท่าน หากผมสามารถก้าวเข้าสู่อาณาจักรบรรพกาลได้ ผมจะพยายามตอบแทนความเมตตาของท่านอย่างเต็มที่"

คำพูดเรียบง่ายของคาลวินมีค่าสำหรับทิโมธี ทิโมธีตัดสินใจที่จะฝึกฝนตนเองตั้งแต่เย็นวันนี้

ลีออนซึ่งอยู่ตอนหน้าของรถฟังการสนทนาระหว่างทั้งสองไปด้วย คำพูดสบาย ๆ ของคาลวินสามารถเอาชนะปรมาจารย์อย่างทิโมธีได้ ทันใดนั้นลีออนยิ่งรู้สึกว่าคาลวินช่างลึกลับ

ลีออนคิดในใจว่านี่อาจเป็นโอกาสอันดีที่จะได้ใช้เวลากับปรมาจารย์เช่นเขา ขณะนั้นรถก็มาถึงประตูชุมชนแล้ว

หลังจากตรึกตรองอยู่ครู่หนึ่งลีออนก็มองคาลวินและพูดว่า "นายท่าน ผมเห็นว่าท่านไม่มีพาหนะในการเดินทาง ผมซื้อรถแอสตันมาร์ตินคันนี้มาเมื่อไม่กี่วันก่อน มันยังใหม่อยู่ หากท่านไม่รังเกียจ โปรดรับไปเพื่อแทนคำขอโทษสำหรับความผิดในวันนี้!”

แอสตันมาร์ตินของลีออนมีราคาอย่างน้อยสองสามล้านดอลลาร์ แต่ลีออนพูดโดยไม่ลังเล

เพื่อเอาใจทิโมธีเขามอบวิลล่าวิวทะเลทั้งเซ็ตให้อีกฝ่ายมาแล้ว คาลวินอยู่ในระดับสูงกว่าทิโมธีด้วยซ้ำ ดังนั้นลีออนยิ่งกว่าเต็มใจจะจ่าย

"ดี" คาลวินคิดว่าคงสะดวกกว่าถ้ามีรถ ดังนั้นเขาจึงยอมรับมัน

ในห้องของอิซาเบลล่าบนชั้นหกเด็กสาวเปลี่ยนเป็นชุดนอนผ้าไหมสีเขียว อากาศยามค่ำคืนเย็นเล็กน้อย ผิวนอกร่มผ้าของเธอซีดเพราะความเย็น

แต่เธอไม่ใส่ใจกับมัน เธอเอาแต่เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างโดยหวังว่าจะเห็นคาลวินกลับมา

แม้ว่าคาลวินจะต่อสู้ได้เก่งกาจ แต่ผู้มีอิทธิพลอย่างลีออนไม่สามารถสยบได้ด้วยการต่อสู้เพียงอย่างเดียว

อิซาเบลลานั่งรออยู่ข้างหน้าต่างนานกว่าครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเธอก็ทนความง่วงไม่ไหวและผล็อยหลับไป และเธอฝันเห็นคาลวินถูกลีออนทุบตีและทารุณ...

เธอไม่เห็นเมื่อคาลวินลงจากรถและเดินเข้าไปในอาคาร

ตลอดทั้งคืนคาลวินจดจ่อกับการบ่มเพาะพลัง

เมื่อถึงหกโมงเช้าเขารู้สึกหิวเล็กน้อยจึงหยิบกุญแจออกไปซื้ออาหารเช้าใกล้ชุมชน

ปรมาจารย์ในระดับสถาปนาฐานรากสามารถอยู่ได้โดยปราศจากอาหาร ส่วนคาลวินอยู่ในอาณาจักรบรรพกาลเท่านั้น ดังนั้นเขาจึงยังต้องดื่มกิน

ขณะนั้นเป็นเวลาหกโมงเช้า แผงลอยทุกประเภทตั้งบนถนนขายอาหารแล้ว กลิ่นหอมของอาหารอบอวลไปทั่ว

คาลวินคิดถึงมันเล็กน้อย เขาไม่ได้กลิ่นแบบนี้มานานแล้ว

คาลวินกวาดตามองแผงขายอาหารทั้งหมด และทันใดนั้นก็โฟกัสไปที่คน ๆ หนึ่ง

"หืม"

แคธี่! เมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคย คาลวินค่อนข้างแปลกใจ

หญิงสาวมีผมยาวดำสนิทและใบหน้าที่บริสุทธิ์ปราศจากการแต่งแต้ม ใบหน้าของเธอสมบูรณ์แบบ

เธอรูปร่างสูง สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวปิดบังรูปร่างงามสมบูรณ์แบบและกางเกงยีนส์ขาสั้นที่เผยให้เห็นเรียวขาขาวสุดเซ็กซี่