บทที่ 110 นายมาด้วยได้ยังไง?

จู้หลินหลินแสดงอาการซึมเศร้าบนใบหน้าของเธอ

ประธานของซวนหยวนกรุป นำข่าวนี้มาทำอะไร?

ตอนนี้มันกำลังแพร่กระจายออกไปภายนอก โดยบอกว่าในไม่ช้า จู้หลินหลินจะแต่งงานกับครอบครัวที่ร่ำรวย และกลายเป็นเจ้านายของซวนหยวนกรุป

แต่เธอเท่านั้นที่รู้ เธอไม่เคยเห็นประธานที่อยู่เบื้องหลัง จะไปเป็นภรรยาของประธานได้ที่ไหน เธอไม่รู้จักด้วยซ้ำ?

ในเวลานี้ จิตวิญญาณแห่งการดื่มของจู้หลินหลินส่วนใหญ่มีสติสัมปชัญญะ และคำพูดของหวังหยุนก็ไม่มีเหตุผลโดยสิ้นเชิง

สิ่งที่ทำให้ตระกูลฉีขุ่นเคืองไม่เคยผ่าน แม้ว่านายน้อยจินจะช่วยเป็นครั้งสุดท้าย แต่ตระกูลฉีก็ไม่ยอมปล่อยมันไป อย่างไรก็ตาม มันเป็นหนึ่งในสามตระกูลหลักในตงไห่ แม้แต่ตระกูลจู้ในปัจจุบัน จู้หลินหลินก็ต่อต้านพลังอันทรงพลังที่ไม่สามารถเอาชนะได้

ยิ่งไปกว่านั้น จินซานหลงได้ช่วยแม่ของเธอไว้ และพระคุณแบบนี้ก็ยังไม่ได้ตอบแทน

“แม่คะกลับไปก่อน อีกหน่อยหนูจะไปกินข้าวกับจินซานหลง”

การแสดงออกของหวังหยุนผ่อนคลายลงเล็กน้อย และเธอก็มองฉินจุนอย่างเย็นชา และถอนหายใจ

“อย่าเป็นหมาวัดมองเครื่องบินล่ะ นายไม่เหมือนเดิมแล้ว ไม่ต้องห่วงหลินหลินของเรา!”

หลังจากพูดจบ หวังหยุนก็ออกจากบ้านตระกูลฉิน

จู้หลินหลินถอนหายใจ และขอโทษ

“พี่เสี่ยวจุน ฉันขอโทษ …”

ฉินจุนยิ้ม และแตะศีรษะของจู้หลินหลิน

“ไม่เป็นอะไรหรอก ทุกคนเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน ไม่ต้องกังวล เธอไม่จำเป็นต้องทำในสิ่งที่เธอไม่อยากทำกับฉัน ไม่มีใครบังคับเธอได้”

จู้หลินหลินผงะไปครู่หนึ่ง รู้สึกถึงสัมผัสในใจของเธอ

ถ้าพี่เสี่ยวจุนยังคงเป็นนายน้อย เขาจะเข้าใจคำพูดเหล่านี้อย่างแน่นอน และจะปกป้องเธออย่างแน่นอน

ตอนนี้พี่เสี่ยวจุนเป็นเพียงคนธรรมดา และมีบางสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถโต้แย้งได้

“พี่เสี่ยวจุน จินซานหลงอยากให้ฉันไปกินข้าวกับเขา ฉันไม่อยากเจอเขาคนเดียว ไปกับฉันได้มั้ย?”

ฉินจุนพยักหน้า

“ตกลง”

ทั้งสองเดินออกจากบ้านของตระกูลฉิน และไปที่บาร์

ที่นี่เป็นบาร์ที่เงียบสงบ ดื่มแต่เพลง นักร้องประจำ ดนตรีค่อนข้างผ่อนคลาย บรรยากาศโรแมนติกมาก และเหมาะมากสำหรับคู่รักที่จะออกเดท

จินซานหลงจองตำแหน่งที่เงียบสงบข้างหน้าต่างด้านใน รอให้จู้หลินหลินมาถึง

ไม่กี่นาทีต่อมา จู้หลินหลินและฉินจุนก็เดินเคียงข้างกัน และใบหน้าของจินซานหลงดูไม่ดีขึ้นมาทันใด

“ทำไมคุณถึงมาที่นี่ด้วยล่ะ?”

ครั้งล่าสุดที่ไปอวยพรวันเกิดให้ชายชรา ฉินจุนหักหน้า และทำให้เขาอารมณ์เสียมาก เรื่องนี้ยังไม่คลี่คลาย

ตอนนี้เขากำลังคบกับจู้หลินหลิน เด็กคนนี้กำลังมาร่วมสนุก!

จู้หลินหลินกล่าวว่า “เดิมทีฉันเชิญพี่เสี่ยวจุนมาทานอาหารด้วยกัน ถ้าคุณไม่ต้องการ เราไปกันเถอะ”

“อย่า!” จินซานหลงหมดหนทาง ทุกครั้งที่เธอพยายามหลีกเลี่ยงจู้หลินหลิน เธออดไม่ได้ที่จะโทรหาหวังหยุนในครั้งนี้ ลืมไปเถอะ แค่เอาก้างขวางคอมาด้วย

“อืม นั่งด้วยกันสิ”

หลังจากนั่งลง จินซานหลงก็เปิด Glenfiddich อายุสามสิบปี รินแก้วให้จู้หลินหลินก่อน แล้วจึงรินแก้วด้วยตัวเอง

เมื่อมองไปที่ฉินจุน เขาพูดว่า “คุณไม่จำเป็นต้องดื่ม ถ้าจะดื่ม คุณสามารถสั่งเบียร์ได้”

ไวน์นี้ค่อนข้างแพง ให้เด็กคนนี้ดื่มจะเสียเปล่า?

จู้หลินหลินกล่าวว่า “ไม่ต้องแล้ว ฉันดื่มกับพี่เสี่ยวจุนแก้วเดียวก็พอล่ะ”

หลังจากนั้น จู้หลินหลินก็ผลักแก้วไวน์ระหว่างพวกเขาโดยตรง หมายความว่าทั้งสองใช้แก้วไวน์ร่วมกัน

จินซานหลงได้ลิ้มรสนิด ๆ หน่อย ๆ ผู้หญิงเหม็นใกล้กับผู้ชายคนอื่น ๆ จริง ๆ แล้วใช้แก้วเดียวกัน?

ถ้าจินซานหลงรู้ว่าทั้งสองเพิ่งจูบกันภายในไม่กี่นาที เขาจะบ้าไปแล้ว

กับฉินจุนทำให้จินซานหลงไม่สามารถระดมบรรยากาศได้ ไม่ว่าจะเป็นการสั่งไวน์หรือสั่งเพลง ดูเหมือนว่าจะเป็นกำลังใจให้ทั้งสองคนเสมอ ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่สบายใจจริง ๆ