ตอนที่ 151
บทที่ 152 ให้พวกเขาเข้ามาเถอะ
October 22, 2026
รปภ.เหลือบมองพวกเขาอย่างเย็นชา ไม่ตอบสนอง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเฉยเมย และกระบองไฟฟ้าในมือของเขาถูกกำแน่น พร้อมที่จะดำเนินการทุกเมื่อ
เทียนจุนไครู้สึกหนาวที่หลังเมื่อเห็นกระบองไฟฟ้า เมื่อนึกถึงความรู้สึกของการถูกไฟฟ้าดูด หัวใจของเขาก็ค้างอยู่
ในลานบ้าน ข้าง ๆ ฉินจุนมีหญิงสาวสวยคนหนึ่งยืนอยู่ด้วยรูปร่างที่สง่างาม รูปลักษณ์ที่โดดเด่น ชุดเซ็กซี่และใจกว้าง และคำพูดที่อ่อนโยนและน่ารื่นรมย์
“คุณฉินคะ ฉันชื่อซ่งฟู่หรง ประธานเขาเป็นเลขา เรียกฉันว่าเสี่ยวซ่งหรือซ่งฟู่หรงก็ได้ค่ะ ฉันจะพาคุณไปดูรอบ ๆ ค่ะ”
“ที่นี่มีห้องทั้งหมดสองร้อยห้อง และยักษ์ใหญ่ในประเทศโดยเฉลี่ยก็ไม่พอใจด้วย คุณสามารถเชิญญาติและเพื่อนมาอยู่ด้วยกันได้ ไม่มีปัญหา”
“สนามหญ้าได้รับการทำความสะอาดทุกวัน และภูมิทัศน์สีเขียวก็ได้รับการซ่อมแซมอย่างสม่ำเสมอ คุณไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้”
ซ่งฟู่หรงผู้นี้พูดจาฉะฉาน และแนะนำคฤหาสน์ชิงเหมยนี้อย่างระมัดระวัง มันหรูหรามากจริง ๆ แม้แต่ตระกูลฉินซึ่งเฟื่องฟูในสมัยนั้นก็ไม่เคยอาศัยอยู่ในสถานที่ที่หรูหราเช่นนี้
แน่นอนว่าคฤหาสน์หลังใหญ่ที่เขาอยู่คนเดียวนั้นค่อนข้างสิ้นเปลือง หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็โทรหาครอบครัวของหลินหลิน ครอบครัวของเย่หวันเอ๋อ และครอบครัวของป้ารอง
เมื่อเขาเดินไปที่สวนด้านหลัง ฉินจุนขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่ามีดอกเบญจมาศคอสมอสมากมายในสวน
ซ่งฟู่หรงตกใจ และรีบถาม
“คุณฉิน มีอะไรผิดปกติรึเปล่าคะ?”
ฉินจุนกล่าวว่า “แม่ของฉันแพ้ดอกเบญจมาศคอสมอสตอนที่เธอยังมีชีวิตอยู่ เธอจึงไม่เคยปลูกดอกเบญจมาศคอสมอสที่บ้าน ผมเลยไม่อยากปลูกมันอีกต่อไป”
ซ่งฟู่หรงพยักหน้าอย่างรวดเร็ว “ได้ค่ะคุณฉิน ฉันจะขอให้ใครสักคนจัดการให้”
หลังจากที่ซ่งฟู่หรงพูดจบ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น เธอรับสาย และถามหลังจากฟังไปสองสามวินาที
“คุณฉินคะ มีคนไม่กี่คนที่อยากจะเข้ามาที่ประตู เขาเป็นนายน้อยของอสังหาริมทรัพย์จากตระกูลเทียน และเพื่อนอีกสองสามคน ครอบครัวของพวกเขาได้ทำสัญญาหลายโครงการด้วย”
ฉินจุนขมวดคิ้ว ทำไมคนเหล่านี้ยังติดตามมาที่นี่? แต่เนื่องจากพวกเขาอยู่ที่นี่ ให้พวกเขาเข้ามา ที่สำคัญให้หลินหลินดูว่าคฤหาสน์นี้ชอบหรือไม่
“ให้พวกมันเข้ามา”
“ค่ะ คุณฉินเชิญดูก่อนได้เลย เดี๋ยวดิฉันจะจัดการให้ค่ะ”
เพราะเป็นแขกผู้มีเกียรติที่นายของเธอกำชับเป็นการส่วนตัว ซ่งฟู่หรงไม่กล้าที่จะละเลยนายน้อยของตระกูลเทียน แต่คุณควรเตือนเขาอย่างดี และไม่รบกวนการมาเยี่ยมเยียนของคุณฉิน
ซ่งฟู่หรงเดินไปที่ประตู และพูดกับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยว่า “ให้พวกเขาเข้ามา”
ทันทีที่เทียนจุนไคและคนอื่น ๆ เข้ามา พวกเขาก็รีบเดินไปหาซ่งฟู่หรง “คุณคือเลขาซ่ง? ฉันเทียนจงไค และเทียนต้าหนิวอบริษัทสังหาริมทรัพย์ตระกูลเทียนคือพ่อของฉัน!”
ซ่งฟู่หรงมักจะติดตามเหอเนี่ยนอิงทางทีวี และพวกเขาได้เห็นเลขานุการสาวสวยคนนี้ในทีวี
แม้ว่าซ่งฟู่หรงจะยังเด็กและสวย แต่พวกเขาไม่กล้าดูถูกใด ๆ แม้ว่าพวกเขาจะอายุไม่ต่างกันมาก แต่สถานะทางสังคมของพวกเขาก็แตกต่างกันมาก
เธอเป็นเลขาของเหอเนี่ยนอิง และเธอไม่สนใจแม้แต่อสังหาริมทรัพย์ของครอบครัวเทียน
“วันนี้มีแขกผู้มีเกียรติอยู่ที่นี่ พวกคุณห้ามเข้าไปที่นั่งเล่นหลัก หากอยากร่วมชมด้วย ไปดูที่สวนพื้นที่สีเขียวก็ได้ค่ะ”
เทียนจุนไค ผงะและรีบถาม “เลขาซ่ง ฉันคิดว่าคุณอาจทำผิดพลาด คนที่เข้ามายังเด็ก ผมสั้นและสวมชุดสีดำใช่มั้ย?”
ซ่งฟู่หรงขมวดคิ้ว “ใช่แล้วค่ะ”
เทียนจุนไคตบต้นขาของเขา “เลขาซ่ง คุณดูผิดคน! นั่นไม่ใช่แขกวีไอพีของคุณเลย นั่นคือเพื่อนของเรา เมื่ออยู่ในรีสอร์ทหลงเฟิง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนสารภาพผิดคน และคิดว่าเขาเป็นแขกวีไอพี เด็กนั้นจะโกหกและแสร้งทำเป็นวีไอพีต่อไป!”
ใบหน้าของซ่งฟู่หรงทรุดลงทันที เธอขมวดคิ้ว
“ทำไมฉันต้องเชื่อคุณคะ?”