บทที่ 154 รวบรวมบริษัท

เมื่อเสียงลดลง ใบหน้าของจู้หลินหลินก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

“คุณย่าคะ นี่มันหมายความว่ายังไง หนูไม่ค่อยเข้าใจ”

หญิงชรากล่าวว่า “มีอะไรที่จะไม่เข้าใจล่ะ ก่อนที่ฉันจะกลับมา ปู่ของเธอสุขภาพไม่ค่อยดี ไม่ค่อยได้ไปดูและจัดการเท่าไหร่ ทำพวกเราแตกระแหง ตอนนี้ฉันกลับมาแล้ว ตระกูลของเราต้องหล่อหลอมกัน ตระกูลจถึงจะมีการพัฒนา หลินหลิน ฉันพูดถูกมั้ย?”

“คุณย่าพูดถูกค่ะ” จู้หลินหลินไม่สามารถหักล้างได้เช่นกัน

“ตอนนี้ครอบครัวของเรามีสามบริษัท ได้แก่บริษัทผลิตภัณฑ์สุขภาพโอหยาง บริษัทยาจู้กรุป รวมทั้งบริษัทยาเหวินเหอ ทั้ง 3 บริษัทได้รับการพัฒนาแยกจากกัน และไม่มีข้อได้เปรียบ ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจรวมบริษัทเข้าด้วยกัน”

การแสดงออกของจู้หลินหลินเปลี่ยนไปเล็กน้อย

การรวบรวมบริษัท ไม่ดีสำหรับเธอ บริษัทยาเหวินเหอของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยความผันผวน และถังเสินหมายเลข 2 ได้เปิดตลาดต่างประเทศ และเงินทุนจะไหลเข้าในทันที ในเวลานี้การควบรวมกิจการกับบริษัทอื่น มันจะต้องไม่คุ้มค่าอย่างแน่นอน

“คุณย่าคะ ตอนนี้หนูพัฒนาขึ้นมากแล้ว ทำไมหนูต้องควบรวมกิจการด้วยคะ?”

ใบหน้าของหญิงชราเคร่งขรึมลง

“ทำไม พัฒนาได้ดีแล้ว จะลืมรากเหง้าของตัวเองเหรอ?”

“หากเธอไม่มีตลาดของบริษัทยาจู้กรุปวางไว้ให้เธอเป็นเวลาหลายปี เธอจะสามารถพึ่งพาถังเสินหมายเลข 2 จะลุกขึ้นได้รวดเร็วอย่างนี้เหรอ? พวกเขาทั้งหมดบอกว่าน้ำดื่มคิดถึงแหล่งที่มา อย่าลืมคนขุดบ่อด้วยล่ะ ทำไม ตอนนี้ปีกกล้าขาแข็งแล้ว ไม่คิดว่าจะต้องพึ่งพาตระกูลจู้ของพวกเราแล้ว?”

หญิงชราพูดอะไรบางอย่างที่โหดร้ายมาก ใบหน้าของจู้หลินหลินเปลี่ยนไปอย่างมาก และเธอก็รีบพูดขึ้นว่า “คุณย่าคะ แน่นอนว่าหนูไม่ได้หมายความอย่างนั้น”

หญิงชราบ่นอย่างเย็นชา “ไม่ใช่อย่างนั้น ไม่ต้องกังวล หากรวมบริษัทเข้าด้วยกัน มันจะไม่กระทบต่อผลประโยชน์ของเธอ ฉันจะจัดสรรหุ้นตามทุนของบริษัทปัจจุบัน”

“เมื่อคืนนี้ ฉันคำนวณข้ามคืน และหาวิธีการกระจายหุ้น หลินหลิน เธอลองดูสิ”

เมื่อพูดอย่างนั้น หญิงชราก็ทำสัญญา และมอบมันให้

จู้หลินหลินเหลือบมอง คิ้วของเธอขมวดคิ้วลึกและลึกลงเรื่อย ๆ

“คุณย่าคะ ขนาดผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพของโอหยางของคุณก็ใหญ่กว่าของเราเช่นกัน คุณมีหน้าที่ดูแลธุรกิจของคุณเอง เป็นเรื่องปกติที่คุณจะมีส่วนแบ่งมากกว่าของเรา แต่ว่า … ทำไมคุณถึงมีหุ้นมากกว่าหนู? ตอนนี้บริษัทจู้กรุปเป็นเปลือกเปล่า ขอโทษด้วยค่ะ หนูเกรงว่าจะไม่สามารถหาเงินทุนหมุนเวียนได้แม้แต่ล้านออกมาได้”

ไม่ว่าบริษัทไหนจะมีเงินทุนมากกว่า คุณย่าเป็นเจ้านายของบ้าน ไม่ต้องสงสัยเลย แต่คุณอาของบริษัทยาจู้กรุปกำลังจะตายในไม่ช้า ถ้าไม่ใช่เพราะจู้หลินหลินสงสารเขา เขาคงจะล้มละลายนานมาแล้ว เขามีคุณสมบัติอะไรที่จะได้ถือหุ้นมากมายขนาดนั้น?

ใบหน้าของหญิงชราทรุดลง และกล่าวว่า

“ถึงแม้ว่ายาของจู้กรุปจะทำได้ไม่ดีในตอนนี้ แต่อูฐที่ผอมบางนั้นก็ตัวใหญ่กว่าม้า บริษัทเล็ก ๆ ของเธอเพิ่งก่อตั้งได้ไม่กี่ปี เธอเปรียบเทียบกับชายร่างใหญ่ของเธอได้มั้ย นอกจากเงินทุน ผู้ติดต่อ ลูกค้า และแหล่งที่มาของอุปทาน ทั้งหมดนี้เป็นเงื่อนไขในการวัดความสำเร็จของบริษัท”

“ดังนั้นในการประเมินที่ครอบคลุม จูหมิงยังคงมีส่วนได้เสียมากกว่าเธอ”

จู้หลินหลินกัดริมฝีปากของเธอ แม้ว่าเธอจะไม่พอใจ แต่คุณย่าของเธอได้บอกไปแล้ว เธอก็ไม่กล้าที่จะพูดตอบ

“โอเคค่ะ เรื่องนี้ตัดสินใจแบบนี้กันแล้ว พรุ่งนี้ก็จัดการต่อ ๆ ได้เลยค่ะ”

หญิงชราเงยหน้าขึ้น เหลือบมองไปยังบ้านหลังเล็ก ๆ ของพวกเขา และพูดด้วยอารมณ์

“เมื่อฉันกลับมาตอนนี้ ฉันผ่านคฤหาสน์ชิงเหมย”

เมื่อพูดถึงคฤหาสน์ชิงเหมย ดวงตาของหญิงชราเต็มไปด้วยความอิจฉา

“นั่นคือที่ที่ครอบครัวใหญ่ควรอยู่ ฉันไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เราจะได้อยู่ในบ้านหลังนี้”

หญิงชราโอหยางเป็นคนที่เห็นคุณค่าของใบหน้าเป็นอย่างมาก และสถานะของใบหน้าครอบครัวก็เหมือนกับเลือดหล่อเลี้ยงเธอ