ตอนที่ 156
บทที่ 157 น่าอับอาย
October 22, 2026
หญิงชราพิงไม้ค้ำยัน และต้องเข้าแถวหลังฝูงชนอย่างตรงไปตรงมา
คนตรงหน้าเหล่านี้เข้าคิวรอพบคุณซุน เป็นหัวหน้าของธุรกิจขนาดเล็กหรือสมาชิกในครอบครัวขนาดเล็ก พวกเขามีทางเข้าบ้างแต่ไม่แข็งแรงนัก พวกเขาต้องการพบนายซันผ่านประตูหลัง และซื้อห้องดี ๆ ในทำเลทอง
หญิงชรายืนอยู่ตรงนี้เป็นเวลาครึ่งชั่วโมง แม้ว่าเธอจะยืนพิงไม้ค้ำ ร่างกายของเธอก็ค่อนข้างอึดอัด จู้หมิงถามอย่างรวดเร็ว
“แม่ครับ เราจะกลับกันมั้ย?”
หญิงชราส่ายหัว “ถ้ายังไม่เสร็จ ฉันรู้สึกอึดอัดใจจริง ๆ รอแบบนี้ไปก่อน”
หลังจากรอนานกว่าสามชั่วโมง หญิงชราเริ่มไม่มั่นคงแล้ว มีไม้ค้ำยัน และในที่สุดทุกคนที่อยู่ข้างหน้าก็เรียบร้อย และถึงคิวของเขาต่อไป
คราวนี้มีพนักงานขายมาบอกว่า
“ขอโทษนะคะ วันนี้คุณซุนเลิกงานแล้วค่ะ พรุ่งนี้กลับมาใหม่นะคะ”
หญิงชราแทบไม่หยุดทันที หลังจากยืนนิ่งอยู่สองสามชั่วโมง เธอก็รู้สึกโกรธในใจ
“อะไรนะ! ฉันรอสองสามชั่วโมง และมันก็ถึงตาฉันแล้ว จะเลิกงานแล้วเหรอ? คิดว่าโอหยางเยี่ยนเยี่ยนรังแกง่ายขนาดนั้นเหรอ?”
หญิงชรายกไม้ค้ำขึ้นด้วยรูปลักษณ์ที่ชั่วร้าย
พนักงานขายเหล่านั้นตกตะลึง พวกเขาไม่สนใจว่าคุณเป็นอะไร และครอบครัวของโอหยางเป็นอย่างไร เมื่อพวกเขาเห็นคนกล้าที่จะวิ่งหนีที่นี่ พวกเขาก็ตะโกนทันที
“รปภ. มานี่!”
รปภ.หลายคนยังเห็นหญิงชราที่มีปัญหา จึงรีบวิ่งไปดูว่าแก่แล้ว และไม่ได้ใช้กระบองไฟฟ้า หลายคนรุมกันกระชากไม้ค้ำยันออก คนหนึ่งคว้าหญิงชราไว้ข้างหลัง แล้วดันหญิงชราลงไปที่พื้น
“อุ๊ย!”
หญิงชราแก่แล้ว เธอจะทนต่อการจับกุมชายหนุ่มเหล่านี้ได้อย่างไร? เธอกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่าโดยไม่ต้องใช้ความพยายามมากนัก แขนหักไปข้างหลัง หญิงชราคุกเข่าลงกับพื้น ใบหน้าของเธอกดลงกับพื้น
จู้หมิงโกรธจัด “คุณกล้าที่แตะต้องแม่ของฉัน ฉันกำลังต่อสู้กับคุณ!”
แน่นอนว่าจู้หมิงคนที่ทั้งกินและเสเพลแบบนี้ไม่ใช่ศัตรูของ รปภ. หลังจากตีไปสามครั้ง พวกเขาถูกกดลงกับพื้นโดยตรง ทุกคนจับตาดูแม่และลูกชาย และพวกเขาอับอายอย่างยิ่ง
ในเวลานี้ ซุนเฉิงหยางเดินออกจากสำนักงาน และจู้หมิงตะโกนอย่างรวดเร็ว
“คุณซุน! คุณซุน!”
ซุนเฉิงหยางเดินไป และขมวดคิ้วเมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้า
“เกิดอะไรขึ้น?”
“ปล่อยพวกเขาก่อน”
ซุนเฉิงหยางยังจำได้ว่านี่คือจู้หมิง แต่เขาไม่ได้แสดงความกระตือรือร้นใด ๆ ความวุ่นวายในอสังหาริมทรัพย์เหอกรุปก็สมควรที่จะทำความสะอาดเช่นกัน
จู้หมิงช่วยพยุงหญิงชราลุกขึ้น ทั้งคู่อับอาย หญิงชราเวียนหัวด้วยความโกรธ เธอไม่เคยได้รับความอับอายขายหน้าเช่นนี้มาก่อนในชีวิต!
จู้หมิงกล่าวว่า “คุณซุน! นี่คือแม่ของผม ผู้นำของตระกูลจู้ของเรา วันนี้เธอมาเพื่อเซ็นสัญญากับคุณด้วยตนเอง!”
ซุนเฉิงหยางพูดพร้อมกับร้องตกใจ
“ไม่ได้บอกเหรอ ผมจะเซ็นสัญญาแค่กับคุณจู้หลินหลินเท่านั้น คุณไม่มีคุณสมบัติ”
หลังจากพูดแล้ว ซุนเฉิงหยางก็เดินออกไปโดยตรง
แม่และลูกชายอย่างจู้หมิงตะลึงงัน หญิงชราเข้ามาด้วยตนเองไม่ได้หรือ เขาหวังว่าจู้หลินหลินเป็นเพียงผู้ถือหุ้นรายย่อยที่บ้าน และหญิงชราคนนั้นก็เป็นคนสูงสุดจริง ๆ!
อย่างไรก็ตาม ซุนเฉิงหยางไม่ชอบหญิงชรา และแม้แต่หญิงชราก็ถูกรปภ.จับลงมาและได้รับบาดเจ็บ เขาไม่ได้มาทักทายเขาเลย ดูเหมือนเขาจะไม่ได้เซ็นสัญญาด้วย!