บทที่ 214 เปลี่ยนบ้าน

จวงเหยียนจับมือฉินจุน และใช้กำลังเล็กน้อยอีกครั้ง

เวลานี้ อย่างน้อยถ้าคนธรรมดาก็กระดูกแตกหักไปแล้ว!

ฉินจุนขมวดคิ้ว และเขาก็ไม่สามารถสร้างความแตกต่างได้ หากไม่รู้จักเขา

นิ้วของฉินจุนออกแรงทันที

กะทันหัน!

จวงเหยียนรู้สึกว่า “ผ้าเช็ดตัว” ในมือของเขา กลายเป็นที่คีบเหล็กและทันใดนั้นก็แข็งขึ้น!

แรงจากนิ้วของฉินจุน ทำให้มือของจวงเหยียนรู้สึกกดดันอย่างมาก และดูเหมือนว่าเขาจะได้ยินเสียงการถูของกระดูก

จวงเหยียนถูกปกคลุมไปด้วยเหงื่อเย็น และในขณะที่มือของฉินจุนแข็งขึ้น ร่างของเขาก็ลดต่ำลงเรื่อย ๆ และเขาอาจจะคุกเข่าลงไปอีก

เมื่อจวงเหยียนกำลังจะตะโกน ฉินจุนก็ปล่อยไป

เพราะเป็นแขกของครอบครัวจู้ และยังคงให้ร่องรอยของใบหน้าแก่เขา

จวงเหยียนถอนหายใจด้วยความโล่งอก และก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว ซ่อนมือของเขาไว้ข้างหลังเขา เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นเห็นมือที่สั่นเทาของเขา

เช็ดเหงื่อเย็นที่หน้าผากโดยไม่ได้ตั้งใจ แสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไร

จวงต้าเหนียนและคนอื่น ๆ ไม่เห็นอะไรผิดปกติเกี่ยวกับลูกชายของพวกเขา พวกเขาคิดว่ามันเป็นเพียงการจับมือกันธรรมดา

“หวังหยุนอ่า ครอบครัวของคุณหลายปีแล้วนะ คุณไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับการย้ายเลย”

หวังหยุนหยิบผลไม้ออกมาวางบนโต๊ะ แล้วพูดว่า

“ย้ายบ้าน? ตอนนี้บ้านแพงเกินไป ค่าขนย้ายก็สูงเกินไป และคนที่นี่ก็ชินกับมันแล้ว”

จวงต้าเหนียนยิ้มจาง ๆ “พูดแบบนี้ไม่ได้นะ บ้านจะมีราคาแพงขึ้นเรื่อย ๆ อย่างแน่นอน ถ้าคุณไม่เปลี่ยนตอนนี้ คุณอาจไม่สามารถแทนที่ได้ในอนาคต”

หวังหยุนขมวดคิ้ว “ฟังความหมายนี้ ครอบครัวของคุณจะย้ายบ้านแล้วเหรอ?”

จวงต้าเหนียนกล่าวว่า “ใช่ ย้ายแล้ว คุณอยากจะลองดูมั้ย?”

“เอาล่ะ ไปดูกันเถอะ” หวังหยุนยังไม่ค่อยมั่นใจนัก คิดว่าถ้าเธอไม่ติดต่อเขาเป็นเวลาหนึ่งปีหรือสองปี เขาจะเปลี่ยนบ้านให้จวงต้าเหนียนดีแค่ไหน?

ทั้งสองขับรถไปที่ใจกลางเมือง พื้นที่วิลล่าชื่อชุ่ยฉวนหยวน

หวังหยุนขมวดคิ้ว “คุณจวง คุณคงไม่เปลี่ยนวิลล่าหรอกใช่มั้ย?”

จวงต้าเหนียนยิ้ม “นี่คือพื้นที่วิลล่า ไม่มีอะไรอื่นนอกจากวิลล่า เพียงแค่ซื้อหนึ่งหลัง”

จวงต้าเหนียนพูดอย่างผ่อนคลาย แกล้งทำเป็นไม่สนใจ ราวกับว่าเขาสามารถซื้อวิลล่าขนาดใหญ่ได้โดยไม่ตั้งใจ

เมื่อเข้าสู่บริเวณวิลล่านี้ ใบหน้าของหวังหยุนก็ทรุดลง

เธอเคยได้ยินเกี่ยวกับชุ่ยฉวนหยวนนี้ แต่มันเป็นคฤหาสน์

พื้นที่วิลล่าทั้งหมดใช้พื้นที่ขนาดใหญ่ แต่มีเพียงไม่กี่หลัง ภูมิประเทศในชุมชนครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ ว่ากันว่า สามารถตีกอล์ฟสามารถเล่นในชุมชนได้เช่นกัน

ขับรถเลียบเลนไปเรื่อย ๆ วิวสองข้างทางค่อย ๆ เข้ามาชม ร็อกเกอรี่ ทะเลสาบ เกาะในทะเลสาบ ลู่พลาสติก สนามเทนนิส สนามบาสเก็ตบอล

ที่นี่เป็นชุมชน เป็นสถานที่ท่องเที่ยว

หวังหยุนอิจฉา พวกเขาเคยอาศัยอยู่ที่เดียวกัน แต่ตอนนี้ จวงต้าเหนียนได้เปลี่ยนไปเป็นบ้านที่ดีเช่นนี้ และพวกเขายังคงอาศัยอยู่ในบังกะโลเล็ก ๆ แบบนั้น การเปรียบเทียบนี้มีช่องว่างจริง ๆ

“คุณจวง บ้านหลังนี้ราคาเท่าไหร่?”

“เหอะ ๆ ไม่มากหรอก เกินยี่สิบล้าน”

กว่ายี่สิบล้าน!

หวังหยุนกำหมัดของเธอ แม้ว่าเธอจะไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ ก็ตาม เธอโกรธมากที่หมู่บ้านเก่าแก่แห่งนี้ได้รับการพัฒนา และจริง ๆ แล้วเธออาศัยอยู่ในคฤหาสน์ยี่สิบล้าน?

ใช้เวลาสิบนาทีเต็มในการขับรถจากประตูชุมชนไปยังประตูบ้านของจวงต้าเหนียน