บทที่ 219 ยกเลิกคุณสมบัติ

ทันทีที่หญิงชราพูด จู้หมิงก็รู้สึกมีความสุข

ในที่สุดก็โกรธ เมื่อรู้ว่าจู้หลินหลินไม่ได้สนใจมาสองสามวันแล้ว และตามที่คาดไว้ มันทำให้หญิงชราโกรธมาก

จู้หมิงแสร้งทำเป็นพูดว่า “แม่ครับ ถังเสินหมายเลข 2 ได้รับการพัฒนาโดยจู้หลินหลิน แล้วเธอตัดสิทธิ์เป็นผู้ถือหุ้นแบบนี้ เธอจะเห็นด้วยเหรอครับ”

หญิงชราบ่นอย่างเย็นชา “เธอจะทำอย่างไรถ้าไม่เห็นด้วย? เธอยังจะฟ้องฉันได้ไหม!”

นี่คือข้อเสียของธุรกิจครอบครัว พวกเขาทั้งหมดเป็นครอบครัวเดียวกัน แม้ว่าหญิงชราจะยกเลิกคุณสมบัติการเป็นผู้ถือหุ้นขอจู้หลินหลิน เธอก็ไม่มีอะไรทำ เป็นไปได้มั้ยที่จะพาคุณย่าขึ้นศาล?

ครอบครัวจะฟ้องร้องหรือไม่?

แม้ว่าหญิงชราจะไร้ยางอาย แต่จู้หลินหลินก็ไม่สามารถทำสิ่งที่ละเมิดความกตัญญูกตเวทีได้

จู้หมิงกล่าวว่า “เอาล่ะ แบบนี้ผมจะแจ้งให้ทุกคนทราบ”

…

ในไม่ช้า ข่าวการถูกตัดสิทธิ์ของจู้หลินหลิน ในฐานะผู้ถือหุ้นก็แพร่กระจายไปทั่วบริษัท

หลังจากที่หวังหยุนรู้ ใบหน้าของเธอก็ซีด

“จบแล้ว จบเห่แล้ว แม่โกรธมาก จะทำยังไงดี ทุนก็หมด เงินปันผลของเธอจะหมดไปในสิ้นปี และครอบครัวของเราจะตกต่ำในอนาคต!”

ใบหน้าของจู้หลินหลินก็ไม่สู้ดีเช่นกัน รู้ว่าคุณย่าจะเคลื่อนไหว แต่เธอไม่คิดว่ามันจะโหดร้ายขนาดนี้

ตอนนี้ผลิตภัณฑ์หลักของบริษัทของพวกเขาคือถังเสินหมายเลข 2 ซึ่งพัฒนาโดยจู้หลินหลิน และพวกเขายกเลิกสถานะผู้ถือหุ้นของเธออย่างไร้ยางอายจริง ๆ

หากจู้หลินหลินไปดำเนินคดีตอนนี้ จะต้องชนะอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม พวกเขาตัดสินในประเด็นของจู้หลินหลิน เธอไม่เคยพาหญิงชราขึ้นศาล สำหรับธุรกิจของครอบครัว ก่อนอื่นต้องปฏิบัติตามกฎของครอบครัว ตามด้วยกฎหมายของประเทศ

หวังหยุนมองฉินจุนอย่างดุเดือด

“ตอนนี้นายพอใจหรือยัง เมื่อวานนายมีความสุขมาก แม้แต่หญิงชรายังกล้าดุฉัน ตอนนี้ดีแล้ว หลินหลินไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นผู้ถือหุ้นด้วยซ้ำ!”

ฉินจุนกล่าวเบา ๆ “ไม่ต้องกังวล บริษัทยาจู้กรุปจะอยู่ได้ไม่ถึงสัปดาห์หน้าหากไม่มีคุณ”

หวางหยุนแค่นเสียงเหอะอย่างเย็นชา “หยุดพูดจาเย็นชาเสียที เกี่ยวกับการตลาด นายรู้อะไรบ้าง?”

จู้หลินหลินส่ายหัว “แม่คะ หยุดเถียงกันได้แล้ว หนูก็อยากพักผ่อนเหมือนกัน”

หลังจากพูดแล้ว จู้หลินหลินเดินออกจากห้อง และเดินไปรอบ ๆ ในคฤหาสน์ชิงเหมยแห่งนี้

งดงาม และไม่ค่อยมีเวลาพักผ่อน

จู้หลินหลินนั่งอยู่ริมสระน้ำ และมองดูปลาตัวเล็ก ๆ ว่ายไปมารอบ ๆ ตัว จู้หลินหลินรู้สึกผ่อนคลายมาก

ฉินจุนนั่งข้างเธอ และพูดว่า

“หลินหลิน คุณเชื่อฉันมั้ย?”

จู้หลินหลินกล่าวว่า “พี่เสี่ยวจุน แน่นอนว่าฉันเชื่อคุณ”

“ไม่ต้องห่วง พวกเขาจะมาหาคุณภายในสามวัน”

จู้หลินหลินผงะไปครู่หนึ่ง คำพูดของฉินจุนดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องตลก เมื่อมองย้อนกลับไป ทุกครั้งที่ฉินจุนพูดเกินจริง เธอรู้สึกว่าพี่เสี่ยวจุนกำลังพูดเล่น

รวมทั้งคฤหาสน์แห่งนี้ด้วย

แต่ข้อเท็จจริงได้พิสูจน์แล้วว่า ทุกคำพูดของฉินจุนได้รับการตระหนักมาก่อน และไม่เคยมีอะไรที่เขาอวดเลย

ครั้งนี้จะไม่มีข้อยกเว้น

จู้หลินหลินมองมาที่เขา และพูดว่า “ฉันเชื่อคุณ”

หลังจากพูดแล้ว จู้หลินหลินก็เอียงศีรษะ และเอนกายลงบนไหล่ของฉินจุนอย่างนุ่มนวล

กลิ่นหอมของร่างกายของจู้หลินหลินแทรกซึม ราวกับว่ามันห่อหุ้มฉินจุนไปทั้งคน

หัวใจของทั้งสองคนเต้นเร็วมาก ถึงแม้จะสัมผัสกันเพียงเล็กน้อย ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้แก้มของจู้หลินหลินแดงก่ำ

…