บทที่ 236 ทำไมเธอยังกล้ามาอีก

ไม่มีทางแล้ว เธอสามารถซื้อสีชมพูนี้ได้เพียงเท่านั้น

คืนถัดมา เรือสำราญจินไท่เปิดตัวแล้ว

หวังตงเสวี่ยและฉินจุนรวมตัวกันที่บ้านของเธอ

หวังตงเสวี่ยลงไปข้างล่างพร้อมชุดสองตัว และเข้าไปในรถของฉินจุน ทั้งสองขับรถไปที่ประตูของเรือสำราญจินไท่

“พี่ฉิน นี่คือชุดสำหรับคุณ”

ฉินจุนรับไป และทั้งสองกำลังจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องแต่งตัวภายในเรือสำราญ อย่างไรก็ตาม หากคุณสวมชุดราตรีบนถนน คาดว่าอัตราการหันกลับมามองจะสูงมาก

ที่ฐานของเรือสำราญจินไท่ พนักงานหลายคนกำลังตรวจสอบตั๋ว ฉินจุนหยิบตั๋วสองใบออกมา ซึ่งดูเหมือนกับที่หวังตงเสวี่ยชนะเมื่อวานนี้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าสิ่งที่เธอทำเมื่อวานนี้เป็นความจริง!

ข่งหลิงหลิงคนนั้นฉีกตั๋วของเธออย่างจงใจ

หลังจากบอกฉินจุนว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อวานนี้ ฉินจุนก็ขมวดคิ้ว มีคนแบบนี้ด้วยเหรอ?

หลังจากตีสามสาวในโรงเรียนครั้งที่แล้ว ไม่มีใครกล้ารังแกหวังตงเสวี่ยเป็นเวลานาน แต่ไม่คาดคิดมีคนกล้าสร้างปัญหาตอนนี้ ฉินจุนกำลังสงสัยว่าเ ขาควรหาบอดี้การ์ดให้ผู้หญิงคนนี้หรือไม่

อย่างไรก็ตาม หวังตงเสวี่ยเป็นเพียงนักศึกษาวิทยาลัย และเขาไม่ใช่ดารา มันเกินจริงไปหน่อย ที่จะหาผู้คุ้มกัน ดังนั้นตนเองจึงสามารถพูดคุยได้ในระยะยาวเท่านั้น

เมื่อตั๋วถูกตรวจสอบที่ประตู ฉินจุนก็มอบมันให้

เพราะเขาพาหวังตงเสวี่ยมาเที่ยวเล่น ฉินจุนต้องการเพียงตั๋วธรรมดาสองใบเท่านั้น และเขาไม่ได้สร้าง VIP ที่มีสิทธิพิเศษเช่นนี้

เมื่อหวังตงเสวี่ยผ่านการตรวจสอบความปลอดภัยแล้ว เสียงขอข่งหลิงหลิงก็มาจากด้านหลัง

“หวังตงเสวี่ย! ทำไมเธอถึงยังกล้ากลับมา?”

หวังตงเสวี่ยหันศีรษะ และขมวดคิ้ว เมื่อเห็นข่งหลิงหลิง

มันจะบังเอิญอะไรขนาดนี้ มีคนมากมายเธอก็ยังเห็นเธอ

เมื่อเห็นหวังตงเสวี่ยกำลังตรวจสอบตั๋ว ข่งหลิงหลิงก็เดินขึ้นอย่างรวดเร็ว ชี้ไปที่เธอ และพูดกับเจ้าหน้าที่

“ตั๋วของเธอเป็นของปลอม!”

พนักงานขมวดคิ้ว “คุณผู้หญิงครับ ผมไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร”

ข่งหลิงหลิงแค่นเสียงเหอะอย่างเย็นชา “ฉันเห็นตั๋วของเธอขาดเป็นสองชิ้นด้วยตาของฉันเอง มันขาดไปครึ่งหนึ่ง ตั๋วจะใช้ไม่ได้ใช่มั้ย?”

พนักงานหยิบตั๋วที่ไม่เสียหายในมือ และขมวดคิ้ว

“คุณผู้หญิง คุณอาจระบุผิดคน โปรดกลับไปรอในแถวเพื่อตรวจสอบตั๋วครับ”

เมื่อเห็นตั๋วสองใบที่ยังไม่เสียหาย ข่งหลิงหลิงก็ตกตะลึงครู่หนึ่ง

นี่มันเกิดอะไรขึ้น?

ตั๋วของเธอถูกฉีกไม่ใช่เหรอ?

เธอคิดว่าหวังตงเสวี่ยจะต้องเก็บตั๋วที่ฉีกขาดไว้ แต่เธอไม่ได้คาดหวังว่าตั๋วของหวังตงเสวี่ยจะยังไม่เสียหาย

เรือจินไท่สามารถทำตั๋วทดแทนได้หรือไม่?

เธอดูเหมือนจะไม่เคยได้ยินเรื่องนี้

ข่งหลิงหลิงไม่กล้าสร้างปัญหาที่นี่ เธอจึงไปยืนข้างหลัง และยืนเข้าแถวอย่างตรงไปตรงมา

การขึ้นเรือสำราญก็เหมือนกับการเข้าไปในโรงแรมหรูขนาดใหญ่ โดยที่ไม่รู้สึกเหมือนอยู่บนเรือเลย

“ตงเสวี่ย ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อนเถอะ แล้วเดี๋ยวเราจะไปรวมตัวกันที่ล็อบบี้ทีหลัง”

“ค่ะพี่ฉิน”

ทั้งสองแยกทางในห้องโถง และไปที่ห้องแต่งตัวของบุรุษและสตรีตามลำดับ

ทันทีที่พวกเขาขึ้นเรือ ทุกคนก็เปลี่ยนเสื้อผ้า ชุดแต่ละแบบแต่ละสีเมื่อสวมเข้าไปบนร่างกายแล้ว เหล่าสาวสวยแต่ละคนก็กลายเป็นเจ้าหญิงและราชินี

หวังตงเสวี่ยหยิบชุดเจ้าหญิงของเธอออกมาอย่างมีความสุข เธอลองหลายครั้งที่บ้านเมื่อคืนนี้ และชอบของขวัญชิ้นนี้มาก

พอถอดเปลี่ยนก็ถ่ายในกระจกก็พอใจมาก ทับทิมที่เหอเนี่ยนอิงให้มา ยิ่งสวยขึ้นไปอีก

หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ข่งหลิงหลิงก็เดินออกจากห้องแต่งตัวที่อยู่ถัดไป และยืนอยู่หน้ากระจก

ทั้งสองสวมเสื้อผ้าและยืนใกล้ชิดกัน และใบหน้าของข่งหลิงหลิงก็ทรุดลงทันที

ชุดหนึ่งเป็นชุดเจ้าหญิง อีกชุดเป็นชุดแม่บ้าน

หวังตงเสวี่ยสูงกว่าเธอ ขาวกว่าเธอ และสวยกว่าเธอ

ในเวลานี้ ข่งหลิงหลิงดูเหมือนจะเป็นกระดาษฟอยล์ยืนอยู่ข้างหวังตงเสวี่ย