บทที่ 266 อย่าพูดจาไร้สาระ

เรื่องได้เกิดขึ้นแล้ว พวกเขาต้องจัดการเรื่องนี้ การทำให้ตระกูลยวี่ในเมืองหลวงขุ่นเคือง เป็นเรื่องที่ลำบากมาก แต่ก็ไม่เพียงพอที่จะตื่นตระหนกสำหรับผู้บังคับบัญชาระดับสูงเหล่านี้

ดวงตาของยวี่ฟานหนิงเบิกกว้าง จนไม่ละสายตาได้ เขาไม่อยากเชื่อเลยว่านายฉินนั้นโหดร้ายมาก จนกล้าที่จะฆ่าเขาจริง ๆ

ฉินจุนบีบยวี่ฟานหนิงจนตาย เหมือนกับการบีบให้มดตาย และโยนมันลงบนพื้นอย่างไม่ตั้งใจ

เขาพูดเบา ๆ ว่า “ถ้าตระกูลยวี่อยากแก้แค้น ให้พวกเขามาหาฉัน”

หลังจากพูดเสร็จ ฉินจุนก็เดินออกไปพร้อมกับจู้หลินหลิน

หวังจินไห่และคนอื่น ๆ มองหน้ากัน หายใจเข้า รู้สึกถึงร่องรอยความสยองขวัญ

ตระกูลยวี่เป็นตระกูลสุดยอดของจีน แม้ว่าพวกเขาจะไม่กล้ายั่วโมโหพวกเขาง่าย ๆ แต่ศิษย์น้องคนเล็กก็โหดร้ายเกินไป

“ความหมายของศิษย์น้อง คือไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเรา? เขาจะทำคนเดียว จะสามารถจัดการตระกูลยวี่ได้เหรอ? ถ้าตระกูลยวี่ใช้กำลังทั้งหมดที่มี เกรงว่า …”

ทันใดนั้น ซุนเจี้ยนหมินก็พูดว่า “ไม่ต้องห่วง เพราะศิษย์น้องมีความมั่นใจมาก เขาไม่เอาตระกูลยวี่มาไว้ในสายตาอย่างแน่นอน หากพูดแบบถอยหลังหนึ่งก้าว แม้ว่าเราจะสู้กับตระกูลยวี่ไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเรายังมีท่านอาจารย์อยู่เหรอ?”

เมื่อซุนเจี้ยนหมินพูดอย่างนั้น ทุกคนก็โล่งใจ

ใช่ มีท่านอาจารย์อยู่ด้วย

อาจารย์อยู่อย่างสันโดษบนภูเขามาหลายปีแล้ว และโดยธรรมชาติแล้วจะไม่ได้พบกัน แต่ศิษย์น้องศิษย์คนสนิท ติดตามอาจารย์มาสิบปี ความสัมพันธ์นี้เกินเอื้อมของคนทั่วไป ถ้าศิษย์น้องตกอยู่ในอันตรายจริง ๆ ท่านอาจารย์จะต้องลงจากภูเขาอย่างแน่นอน

เมื่ออาจารย์ลงจากภูเขา … ตระกูลยวี่บ้าอะไรนั่น ก็จะเป็นแค่ปลาตัวเล็ก ๆ เท่านั้น

…

หญิงชราและจู้หมิงรออยู่ข้างนอกเป็นเวลานาน พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกคนถูกไล่ออก เลยต้องรอข้างนอก

หลังจากที่รอมานาน ก็ไม่เห็นจู้หลินหลินออกมา แต่เป็นเซี๋ยต้าหลินอย่างไม่ได้คาดคิด!

แม้ว่าเซี๋ยต้าหลินจะไม่ปรากฏบนทีวีบ่อยนัก แต่หลายคนรู้จักเขา เมื่อวานหญิงชราได้ค้นหาข้อมูลของเซี๋ยต้าหลินเป็นจำนวนมาก และเธอก็จำได้เพียงชำเลืองมอง

“นายน้อยเซี๋ย!”

เซี๋ยต้าหลินตกตะลึงสักครู่ “คุณเป็นใคร?”

“ฉันคือย่าของจู้หลินหลิน!”

เซี๋ยต้าหลินพยักหน้า “ท่านผู้หญิงจู้”

หญิงชรารู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย และคิดว่าในอนาคตเซี๋ยต้าหลินคนนี้อาจกลายเป็นหลานเขยของพวกเขา ได้หน้าเป็นอย่างมาก ลูกเขยเต่าทอง

“นายน้อยเซี๋ย ความสัมพันธ์ของคุณกับหลินหลิน ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง?”

หญิงชราและซี๋ยต้าหลินไม่มีอะไรจะพูด เพียงแค่พูดคุยเกี่ยวกับจู้หลินหลิน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาถาม ใบหน้าของซี๋ยต้าหลินเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“หมายความว่ายังไงครับ ผมกับคุณจู้จะมีความสัมพันธ์อะไรกันได้ครับ? ทางที่ดีคุณอย่าพูดไร้สาระดีกว่าครับ”

หญิงชราประหลาดใจ “นายน้อยเซี๋ย ไม่ต้องอายหรอก หลินหลินของฉันเกิดมาสวยตั้งแต่ยังเด็ก ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะบอกว่าเธอเป็นสาวสวยอันดับหนึ่งในตงไห่ พวกคุณเป็นคู่สร้างคู่สม และไม่สามารถเหมาะกันได้มากกว่านี้อีกแล้ว …”

ใบหน้าของเซี๋ยต้าหลินเคร่งขรึมลงเมื่อได้ยินเรื่องนี้

หญิงชราคนนี้แค่พูดเรื่องไร้สาระ และจู้หลินหลินเป็นพี่สะใภ้ แฟนของพี่ฉิน ถ้าคำพูดเหล่านี้ไปถึงพี่ฉิน มันจะไม่เป็นการใส่ร้ายเขาเหรอ?

“หุบปาก! ไร้สาระ! ถ้าคุณกล้าพูดเรื่องไร้สาระ ฉันจะไม่มีวันมีความปรานีอีกต่อไป!”

หญิงชราตกตะลึง เธอพูดอะไร เธอกำลังประจบประแจง เธอกำลังถือสิ่งที่นายน้อยเซี๋ยพูด แล้วทำไมเขาถึงยังโกรธอยู่?

“นายน้อยเซี๋ย อย่าเข้าใจฉันผิด ที่ฉันหมายความคือ การคบหากันระหว่างคุณและหลินหลิน เป็ฯการสนับสนุนครอบครัวของเราอย่างมาก หากครอบครัวของคุณรีบร้อน พวกเราสามารถเลือกวันแต่งงานได้เลย”

ใบหน้าของเซี๋ยต้าหลินเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน และเขาก็ตบหน้าไปหนึ่งที!

เสียงดังสนั่น มือที่สะบัดตบลงบนหน้าของหญิงชรา เรียกได้ว่าเสียงดังคมชัด