บทที่ 325 นายยังไม่ตาย

รปภ. ทั้งสองคนมองหน้ากัน จากนั้นก็พยักหน้า เขาหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีเขาก็พูดออกมาว่า

“เชิญด้านในครับ”

รปภ.พาฉินจุนเข้าไปด้านใน ในตอนที่เข้าไปก็ได้ยินเสียงเพลงดังขึ้นมา เป็นเพลงที่เข้าจังหวะมาก ราวกับกำลังเต้นรำในบาร์

ฉินจุนเดินเข้าไปด้านในอย่างใจเย็น

ลานด้านในที่แต่เดิมเป็นสไตล์โบราณตอนนี้ได้ถูกดัดแปลงไปโดยสิ้นเชิง

สระน้ำเล็กๆถูกเปลี่ยนเป็นสระว่ายน้ำ ล้อมรอบด้วยลูกโป่ง เค้ก เครื่องเสียง และโต๊ะอาหาร

นี่มันคือปาร์ตี้สระน้ำ

สาวสวยจำนวนไม่น้อยเดินไปเดินมา ในมือของพวกเธอถือเค้กกับเหล้า และยังมีสาวสวยจำนวนไม่น้อยที่เดินผ่านมาและส่งสายตาให้กับฉินจุน

ที่เก้าอี้นอนข้างๆสระน้ำมีชายหนุ่มคนหนึ่งนอนใส่แว่นกันแดดสีดำอาบแดดอยู่ รอบๆของเขามีสาวสวยอยู่หลายคน คอยป้อนอาหารและสุราให้เขา บางครั้งพวกเธอก็ใช้เนื้อหนังของพวกเธอถูเข้าไปที่ร่างกายของชายหนุ่มคนนั้น

ฉินจุนเดินเข้ามา เมื่อเห็นชายผมเหลืองคนนั้นก็พูดออกมาว่า

“นายคือซูหยวนหวู่ใช่ไหม?”

ซูหยวนหวู่คนนี้มัศักดิ์สูงกว่าฉินจุนอยู่หนึ่งรุ่น เขาเป็นคนรุ่นที่สองของตระกูลซู และเป็นคนสุดท้อง ถ้าเอาจริงๆฉินจุนจะต้องเรียกเขาว่าลุง

แต่เนื่องจากเขายังอายุน้อย แค่ประมาณ 30 กว่า โตกว่าฉินจุนเพียงไม่กี่ปี เขาเป็นเสมือนคุณชายของตระกูลซู ไม่มีความสามารถใดๆ ทำได้แค่กินดื่มไปวันๆ

ซูหยวนหวู่ถอดแว่นตาออกมา มองไปที่ฉินจุน เขาตกใจเล็กน้อย

“นายยังไม่ตาย?!”

หลังจากที่ต้วนเป่าตงตายไปแล้ว เขาก็กลายเป็นทายาทรุ่นที่สองของตระกูลซู และเขาหวังว่าจากนี้ไปเข้าจะสามารถปกครองตระกูลและขึ้นเป็นผู้นำได้

และต้อนนี้สถานการณ์ที่ตงไห่ก็ได้ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว ตระกูลซูของเขากำลังฟื้นฟูและกลับมารุ่งโรจน์อีกครั้ง หลังจากนั้นเขาก็จะได้เป็นผู้นำในอนาคต

ส่วนเศษเดนอย่างตระกูลจินมีสิทธิอะไรจะมาพักอาศัยอยู่ที่บ้านอันแสนหรูหราเช่นนี้?

ดังนั้นทันทีที่เขาได้ยินข่าวการตายของฉินจุน ซูหยวนหวู่จึงเข้ามายึดพื้นที่แห่งนี้ทันที และใช้ชีวิตกับมันอย่างมีความสุข

ฉินจุนยิ้มและพูดออกไปอย่างเยือกเย็นว่า “คนตระกูลซูอย่างพวกนายยังมีชีวิตอยู่เลย แล้วทำไมคนอย่างฉันจะต้องรีบตายไปด้วยหละ?”

พูดจบฉินจุนก็เดินเข้าไปตบที่ไหล่ของซูหยวนหวู่

เมื่อมือของฉินจุนสัมผัสลงบนไหล่ของซูหยวนหวู่ นิ้วทั้ง 5 ของเขาก็เหมือนกับหนามที่ทิ่มแทง ซูหยวนหวู่ร้องออกมาทันที

“อ้า!”

อาการปวดที่รุนแรงเกิดขึ้นทันที ร่างกายของเขามีเหงื่อไหลออกมามากมาย ผู้หญิงที่อยู่รอบๆของเขาต่างตื่นตกใจ ยืนอยู่กับที่ไม่กล้าขยับตัว

“รีบไสหัวไป”

ฉินจุนตะโกนออกมา เมื่อพวกเธอได้ยินแบบนั้นก็รีบวิ่งออกไปทันที

ตอนนี้เหลือไว้เพียงแค่ซูหยวนหวู่เพียงคนเดียว

ซูหยวนหวู่ตะโกนออกมาว่า “รปภ. พวกแกมัวทำอะไรอยู่!”

หลังจากที่ รปภ. ที่อยู่รอบๆได้ยินแบบนั้นก็รีบถือกระบองและวิ่งเข้ามาหาฉินจุนทันที ฉินจุนยื่นมือมาหยิบบัตรธนาคารที่อยู่ในกระเป๋าออกมาและโยนออกไป

รปภ. เหล่านั้นล้มลงกับพื้นทันทีราวกับว่าถูกยิง

เมื่อซูหยวนหวู่เห็นฉากที่เกิดขึ้น เขาผงะ เจ้าคนแซ่ฉินนี่มันอะไรกันแน่!

ไหนบอกว่าเขาเป็นหมอ! ทำไมหมอถึงสุดยอดขนาดนี้?

เข็มเงินมันสามารถนำมาเป็นอาวุธฆ่าคนได้อย่างงั้นเหรอ?!?

ฉินจุนเห็นท่าทางเกรงกลัวของซูหยวนหวู่ เขาก็ยิ้มและพูดออกมา

“นายสนใจในเข็มเงินของฉันอย่างนั้นเหรอ? ได้ ฉันจะจัดให้นายเอง”

พูดจบฉินจุนก็หยิบเข็มเงินออกมาสองอัน ปักเข้าไปที่ขาของซูหยวนหวู่