บทที่ 394 รองคณะบดีโรงพยาบาล

เคยเห็นในทีวีว่าข่งฟางหลินเป็นผู้ช่วยปรมาจารย์ฉิน พวกเขาต้องรู้จักกัน และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิด

ข่งฟางหลินกำลังนั่งอยู่ในศูนย์การแพทย์ซวนหยวนแห่งนี้ บางทีปรมาจารย์ฉินก็อยู่ที่นั่นด้วย ดังนั้นจึงมีเพื่อนร่วมงาน นักข่าว และผู้ป่วยจำนวนมากที่ประตูทุกวัน

แต่วันนี้เพิ่งเจ็ดโมง ประตูจึงปิดเมื่อฉินจุนมาถึง

“เหล่าเจิ้ง ทำไมประตูปิดเร็วจัง?”

เจิ้งผิงหลงเห็นฉินจุนมา และทักทายเขาอย่างรวดเร็ว

“คุณฉิน พรุ่งนี้คุณเย่มีธุระ ดังนั้นวันนี้จึงปิดเร็วครับ”

“โอ้”

ฉินจุนเพียงแค่ถามอย่างไม่เป็นทางการ และเดินตรงเข้าไป

“พี่เสี่ยวจุนมาแล้ว!” เย่หวันเอ๋อร์กำลังจัดของ และหยิบกระเป๋าเดินทาง

“กำลังจะออกไปเหรอ?”

เย่หวันเอ๋อร์กล่าวว่า “พี่เสี่ยวจุนคุณมาก็ดีแล้ว พรุ่งนี้จะมีการแข่งขันหมออัจฉริยะในเมืองหลวง คุณจะไปกับฉันมั้ย?”

“เอ่อ …”

ฉินจุนพูดไม่ออกเล็กน้อย และเขาก็ปฏิเสธคำเชิญของจ้าวลี่คุน แต่เย่หวันเอ๋อร์ต้องการเข้าร่วมจริง ๆ

“พี่เสี่ยวจุน ฉันกลัวตัวเองนิดหน่อย คุณไปกับฉันเถอะ ให้ความกล้ากับฉันหน่อย ไปกับฉันได้มั้ย?”

“โอเค” เย่หวันเออร์พูดอย่างนั้นแล้ว และฉินจุนก็ปฏิเสธไม่ได้ เขาจะไปเลยไปเดินเล่นสักหน่อย และไม่ต้องการแข่งขัน

“ดีมากเลย ให้ฉันสมัครออนไลน์ให้คุณมั้ย?”

หลังจากพูดจบ เย่หวันเอ๋อร์ก็หยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมา ทิ้งชื่อและหมายเลขโทรศัพท์ของฉินจุนไว้ในบัญชีสาธารณะ และได้รับจดหมายเชิญทางอิเล็กทรอนิกส์

เนื่องจากสถานที่จัดการแข่งขันนี้อยู่ทางเหนือสุดของเมืองหลวงของจังหวัด ซึ่งอยู่ห่างจากพวกเขาไปบ้าง พวกเขาไม่ได้ขับรถ และขึ้นรถไฟโดยตรง

หลังจากที่เย่หวันเอ๋อร์และฉินจุนขึ้นรถไฟ ทั้งคู่ก็นั่งริมหน้าต่าง ผู้หญิงสวมหน้ากากนอนอยู่ฝั่งตรงข้าม เธอสวมหมวก หน้ากาก และผ้าปิดตา เธอปิดไว้แน่นมาก ดูเหมือนว่าเธอกลับมาจากแดนไกล

ฉินจุนนั่งถัดจากเธอ และไม่พูดอะไร เพื่อไม่ให้รบกวนการนอนหลับของเขา

ผู้หญิงคนนี้ปิดหน้าเธอแน่นมาก รูปร่างของเธอดีมาก ร่างกายของเธอไม่เท่ากัน อัตราส่วนเอวต่อสะโพกของเธอไม่สมส่วน มันสมบูรณ์แบบ

สะโพกคือสะโพก และเส้นรอบวงบนก็เต็มมาก ฉินจุนมองมันอย่างเหนียมอาย เพื่อไม่ให้ถูกมองว่าเป็นคนโรคจิต

เมื่อผู้หญิงคนนั้นนอนหลับ เธอถือถุงในมือพร้อมชื่อและตำแหน่งงาน ฉินจุนเอียงศีรษะ และเหลือบมอง

“เฉินหยวน รองอธิการบดีโรงพยาบาลกลางจังหวัดหานตง”

ฉินจุนเลิกคิ้ว ไม่คิดว่าจะยังเป็นผู้ที่มีอำนาจ อธิการบดีโรงพยาบาลกลางจังหวัด ยังเด็กขนาดนี้เลยเหรอ?

จากรูปลักษณ์ของเธอ เธอแก่กว่าหลินเยว่เหยาสองหรือสามปี อายุประมาณยี่สิบเจ็ดปี เขาไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะได้เป็นรองคณบดี ดูเหมือนว่าเธอจะมีความสามารถบางอย่าง

ฉินจุนเอนกายลงบนเก้าอี้ และมองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อชมทิวทัศน์

ทันใดนั้นไหล่ของเขาก็ทรุดลง และฉินจุนหันไปมอง เด็กสาวไม่รู้ว่าเธอเอนหลังพิงไหล่ของฉินจุนเมื่อใด

ด้วยผมยาวที่ห้อยลงมาต่อหน้าฉินจุน กลิ่นหอมพุ่งไปที่ใบหน้าของเขา ฉินจุนมองไปทางซ้ายและขวาอย่างช่วยไม่ได้ หัวใจของผู้หญิงคนนี้ไม่ใหญ่เกินไปเหรอ?

ฉินจุนผลักเธอเล็กน้อย และต้องการผลักเธอออกไป นี่ไม่ผลักจะดีกว่า เพราะหลังจากผลักออกไป เฉินหยวนก็เหยียดมือทั้งสองออกโดยตรง และเกาะแขนของฉินจุน

หลายคนมีนิสัยชอบนอน และชอบกอดของ แต่รูปร่างของเฉินหยวนนั้นดีมาก เมื่อเธอจับแขนของฉินจุน ดูเหมือนว่าเขาจะอยู่ในสภาพที่นุ่มนวล

ฉินจุนพูดไม่ออก การกระทำนี้ใกล้ชิดเกินไป และไม่ดีจริง ๆ ที่จะเป็นแบบนี้กับคนแปลกหน้า

ฉินจุนเอียงตัว และเหยียดมือออกเพื่อช่วยเฉินหยวนให้ลุกขึ้น

ในขณะนั้น เฉินหยวนเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน ถอดผ้าปิดตาออก เปิดตาขึ้น และจ้องไปที่ฉินจุนด้วยท่าทางเย็นชา

“คุณจะทำอะไร!”

ฉินจุนพูดไม่ออก “สาวน้อย ดูสิ ใครเป็นคนทำกันแน่?”

เฉินหยวนก้มศีรษะลง และพบว่าเธอจับแขนของฉินจุนไว้แน่น เธอหน้าแดงทันที และปล่อยอย่างรวดเร็ว