ตอนที่ 43
บทที่ 43 ดูท่าทีของเขาสิ
October 22, 2026
ถังหมิ่นกล่าวว่า “ลูกก็ผ่าตัดของลูกไป ให้พี่เสี่ยวจุนรอข้างนอก พูดไปนี่ก็ดึกแล้ว ลูกออกไปคนเดียวแม่ไม่สบายใจ ”
หลินเยวี่ยเหยาขมวดคิ้วอย่างใจร้อนเล็กน้อย
“ก็ได้”
เห็นฉินจุนใส่เสื้อผ้าเสร็จ หลินเยวี่ยเหยาก็พูดอย่างเย็นชา
“คุณใส่เร็วมาก” แต่ก่อนดูท่าทางของเขาเหมือนจะไม่กระตือรือร้น ตอนนี้พอจะไปโรงพยาบาลเขากระตือรือร้นมาก
เมื่อเห็นเสื้อผ้าที่หลินเยวี่ยเหยาใส่ ฉินจินรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย
“คุณกำลังจะไปไหน?”
หลินเยวี่ยเหยา กล่าว “มีเคสด่วน ต้องไปโรงพยาบาลเพื่อประชาชน”
ฉินจุนพยักหน้า “งั้นเราไปกันเถอะ”
หลังจากพูดเสร็จฉินจุนก็เปิดประตูและเดินออกไป
หลินเยวี่ยเหยาขมวดคิ้ว “แม่ดูท่าทีของเขาสิ？ หนูพาเขาออกไปเจอโลกภายนอกแท้ๆ เหมือนกับเขาพาหนูไปยังไงอย่างนั้น เฟ๊คมาก แบบนี้นะ ถ้าไปเจอเจ้านายนี่คาดว่าจะผิดใจกับเจ้านายแน่ๆ”
ถังหมิ่นกลอกตา “โอเค ไปเถอะ”
หลินเยวี่ยเหยาเห็นฉินจุนก็รู้สึกไม่พอใจจริงๆ ถ้าไม่ใช่เพราะญาติๆ เธอคงจะละเลยเขาไปนานแล้ว
เมื่อพวกเขาทั้งสองลงบันไดและขึ้นรถ หลินเยวี่ยเหยาก็พูดขึ้นมาว่า
“ไปโรงพยาบาลครั้งนี้ ฉันอาจจะยุ่งมาก หมออัจฉริยะจะมาเพื่อทำการผ่าตัด อย่าไปไหนคนเดียว หลังจากการผ่าตัดเสร็จ ฉันจะช่วยถามเรื่องงาน”
ฉินจุนถามว่า “คุณรู้ไหมว่าหมออัจฉริยะคนไหน?”
หลินเยวี่ยเหยา กล่าวว่า “แน่นอน ก็คนที่รอบก่อนช่วยชีวิตจู้ซานเตาไง ทั้งตงไห่ ถ้าไม่ใช่เขา ใครจะกล้ารักษาให้พ่อของประธานเมิ่ง”
พ่อของประธานเมิ่งเป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย ไม่มียาไหนรักษาได้
ชายชราอายุมากแล้ว เราไม่กล้าทำการผ่าตัด ถ้าผ่าตัดความเสี่ยงค่อนข้างสูงและมีโอกาสเสียชีวิตได้
เมิ่งเหวินกังมีอำนาจมากในตงไห่ ไม่มีใครกล้ารุกรานเขา ดังนั้นต้องแสดงความรับผิดชอบอย่างชัดเจน
สถานการณ์นี้เกือบจะเหมือนกับสถานการณ์ของจู้ซานเตา มีเพียงหมออัจฉริยะที่สามารถออกคำสั่งได้ในตอนนี้
หลินเยวี่ยเหยาถอนหายใจ
“น่าเสียดาย ฉันอยู่ระดับล่าง ไม่งั้นฉันคงมีโอกาสได้เห็นหมออัจริยะแล้ว”
ฉินจุนไม่คิดว่าหลินเยวี่ยเหยาจะสนใจทักษะทางการแพทย์เป็นอย่างมาก
“คุณอยากพบหมออัจฉริยะมากไหม？ บางทีคุณเห็นเขา คุณอาจจะไม่คิดว่าจะมีอะไรพิเศษ”
หลินเยวี่ยเหยาเหลือบมองไปที่ฉินจุนอย่างเย็นชา พ่นลมหายใจ และหยุดพูดกับเขา
คนอย่างฉินจุนจะเข้าใจอะไรได้ คนที่ไม่ได้รับการศึกษา ทำงานก็ไม่สามารถจินตนาการถึงความสำเร็จของผู้อื่นได้
อายุที่เหมือนกัน แต่คนหนึ่งเหมือนกับดวงจันทร์และดวงดาวที่สว่างไสว และอีกคนหนึ่งเหมือนกับกบที่อยู่ก้นบ่อ แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ระหว่างทาง ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรกัน จนมาถึงโรงพยาบาล
“คุณรอฉันที่ล็อบบี้ อย่าเดินไปรอบๆ ฉันจะเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน แล้วออกมาทีหลัง จำไว้ว่าอย่าเดินไปมา!”
หลังจากพูดจบ หลินเยวี่ยเหยาก็ไปที่ห้องล็อกเกอร์
แน่นอนฉินจินไม่ได้รอ เขาเป็นพระเอกในวันนี้ ดังนั้นเขาต้องไปห้องผ่าตัด
เมื่อไปถึงประตูห้องผ่าตัด ก็เห็นเมิ่งเหวินกัง
“น้องชาย!”
“ห้องผ่าตัดพร้อมแล้ว หมอเหล่านี้เป็นผู้ช่วยของคุณทุกคน ขอโทษที่ทำให้คุณลำบาก”
ฉินจุนพยักหน้า “ไม่เป็นไร เราต่างก็เป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่
โรคที่รักษาไม่หายในสายตาของผู้อื่น แต่สำหรับฉินจุนแล้วเป็นเพียงเรื่องของความพยายาม
หลังจากชำเลืองมอง พวกเขาทั้งหมดเป็น “คนสนิท” เจอกันครั้งล่าสุดตอนเคสจู้ซานเตา
โดยเฉพาะหลิวปู้ฟาน
หลิวปู้ฟานดูเขินอายมากเมื่อเห็นฉินจุน แต่ก็นับถือในฝีมือ ฉินจุนทำในสิ่งที่แพทย์หลายๆคนทำไม่ได้ เขาทำได้
“อาจารย์ฉิน คราวก่อนฉันมีตาแต่ไม่มีแวว ขอโทษด้วย”