ตอนที่ 435
บทที่ 439 นายป่วย
October 22, 2026
ฉินจุนเยาะเย้ย “ดูเหมือนว่านายมีความคิดเห็นที่ดีเกี่ยวกับหมออย่างเรานะ?”
เกาจื่อเหวินยิ้มจาง ๆ พร้อมร่องรอยการดูถูกบนใบหน้าของเขา
“แสดงความคิดเห็นไม่ได้ แต่คิดว่าไม่มีประโยชน์ ถ้าไม่มีเครื่องมือ จะทำอะไรได้อีก? เป็นไปได้มั้ยว่าถ้าเรานั่งกินตรงนี้ และบอกได้ว่าเป็นโรคอะไร? ฮ่า ๆ ๆ นั่นไม่ใช่เรื่องตลกเหรอ ฮ่า ๆ …”
ฉินจุนกล่าว “แน่นอน ฉันสามารถดูว่านายป่วยเป็นอะไร และไม่จำเป็นต้องตรวจชีพจร”
ฉินจุนชี้ไปที่มือของเกาจื่อเหวิน “โรคเชื้อราที่เล็บของคุณ”
ใบหน้าของเกาจื่อเหวินเปลี่ยนไปเล็กน้อย และเขาก็ดึงมือตามสัญชาตญาณ และสายตาของทุกคนก็เพ่งไปที่มือของเกาจื่อเหวิน
มือของเขาสวย ผอมเพรียว แต่ขาวมาก มีความขาวที่ไม่แข็งแรง
“นายกำลังพูดเรื่องไร้สาระอะไร! ฉันจะเป็นโรคเชื้อราที่เล็บได้อย่างไร!?”
ฉินจุนกล่าวเบา ๆ
“ถ้าไม่ใช่ เจ้าปิดบังอะไรอยู่?”
“ฉันเริ่มสังเกตทันทีที่นายเข้ามาแล้ว เมื่อนายพูด กลิ่นปากของคุณมีกลิ่นเล็กน้อย ตาขาวของคุณแดงก่ำ และผิวของคุณซีดและไม่มีเลือด เห็นได้ชัดว่านายไม่ได้รับแสงแดดหรือออกกำลังกายมากนัก”
“นอกจากเล็บของนายได้รับการขัดเงาแล้ว ฉันคิดกับตัวเองว่าผู้ชายจะทำเล็บได้ยังไง คิดให้ดี ๆ นายน่าจะเป็นโรคเชื้อราที่เล็บ ดังนั้นฉันจึงใช้การเพ้นท์เล็บเพื่อปกปิดมัน”
หลังจากนั้น พานถิงถิงก็รีบจับมือเกาจื่อเหวินมาดู เป็นการทำเล็บจริง ๆ แต่ก็ไม่ได้โอ้อวดเกินไป เป็นการทำเล็บสีเนื้อ และไม่แวววาวมาก เมื่อมองแวบแรกก็ดูธรรมดา ทำเล็บแต่ถ้ามองใกล้ ๆ ก็ยังบอกได้ว่าคุณทำเล็บมา
พานถิงถิงรีบถาม “ที่รัก ทำไมไม่บอกฉันว่าคุณถึงป่วย ฉันจะดูแลคุณเอง!”
เกาจื่อเหวินถอนหายใจ “ถิงถิง ผมไม่ต้องการให้คุณกังวลเกี่ยวกับผมน่ะ”
ทั้งสองเป็นห่วงกันไปมา จนทำให้ทุกคนอิจฉาอยู่พักหนึ่ง
ฉินจุนเยาะเย้ย “เขาไม่กล้าบอกคุณเพราะการเป็นเชื้อราที่เล็บเป็นเพียงภาวะแทรกซ้อน และเขามีโรคอื่น”
“โรคอื่น?” พานถิงถิงขมวดคิ้ว “เขามีโรคอะไรอีก อย่าพูดเหลวไหล!”
ฉินจุนยกคางขึ้น และชี้ไปที่มือของเกาจื่อเหวิน
“คุณสามารถหยิบง่ามมือระหว่างนิ้วโป้งและนิ้วชี้ของเขาเพื่อลองดู”
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น พานถิงถิงก็เอาง่ามมือระหว่างนิ้วโป้งและนิ้วชี้ของเกาจื่อเหวินออกมาเบา ๆ จากนั้นเกาจื่อเหวินก็กรีดร้อง และรีบดึงมือของเขา ใบหน้าของเขาซีด และศีรษะของเขาปกคลุมไปด้วยเหงื่อเย็น
พานถิงถิงตกตะลึง แต่ไม่คิดว่าจะมีปฏิกิริยารุนแรงเช่นนี้ เกิดอะไรขึ้น?
ฉินจุนกล่าวว่า “ภาวะความร้อนในตับจางลง ผิวหนังเป็นผื่น เล็บเปลี่ยนเป็นสีเทา ผิวกลายเป็นขุ่นและขาว นี่เป็นโรคหนองในทั่วไป”
พานถิงถิงตะลึง “โรคหนองในคืออะไร?”
“โรคหนองในเป็นโรคที่เรียกว่า condyloma acuminata หรือกามโรค ร้อยละเก้าสิบเก้าของโรคนี้ติดต่อได้”
หลังจากที่ฉินจุนพูดจบ เกาจื่อเหวินก็ยืนขึ้นทันที
“บ้า! แกบอกว่าใครเป็นโรคกามโรค แกพูดไร้สาระ เชื่อมั้ยฉันฟ้องที่แกหมิ่นประมาท!”
ฉินจุนเยาะเย้ย “ป่วยมั้ย คุณแค่กลับไปตรวจที่โรงพยาบาล เมื่อถอดกางเกงออก ทุกคนจะรู้”
ใบหน้าของพานถิงถิงดูน่าเกลียด มืดมน และถามขึ้น
“เมื่อคืนนี้ที่โรงแรม หลังจากหายไปนาน ฉันก็ว่าทำไมคุณไม่แตะต้องตัวฉันเลย คุณยังบอกฉันว่าคุณไม่สบาย ที่แท้ก็เป็นโรคหนองในเหรอ? คุณไปได้มันมาได้ยังไง?”
เฉินเค่อเอ๋อร์อยากจะหัวเราะขณะฟังจริง ๆ
“เมื่อกี้พี่สาว … แฟนฉันบอกแล้วว่า 99% ของโรคนี้เป็นโรคติดต่อ แล้วมันจะเกิดได้ยังไงล่ะ?”
“ถิงถิง แฟนของเธอรักคุณจริง ๆ นะ เขารักเธอจริง ๆ ตอนอยู่ต่างประเทศ ฉันเดาว่าเขาส่งวีแชทให้คุณตอนนอนกับผู้หญิงคนอื่นสินะ?”
พานถิงถิงหน้าซีดสุด ๆ ก่อนที่แฟนจะมา เธอคุยโวไว้มากมาย
นอกจากจะหล่อและรวยแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดคือต้องอวดว่าเกาจื่อเหวินทุ่มเทมาก ทุ่มเทเพื่อเธอมาก ไม่เคยยุ่งวุ่นวายนอกบ้าน เธอเป็นคนเดียวในใจ
เป็นผลให้ตอนนี้ เกาจื่อเหวินนี้เป็นโรคหนองใน เพราะไปยุ่งกับคนข้างนอก!