บทที่ 440 วันวาเลนไทน์ของซีแอตเทิล

เฉินเค่อเอ๋อร์หัวเราะคิกคักสองสามครั้ง และบรรยากาศของอาหารทั้งหมดก็ดีมาก

ไม่กี่นาทีต่อมา พานถิงถิงและเกาจื่อเหวินก็กลับมา ดวงตาของพานถิงถิงหอบเป็นสีแดง และดูเหมือนเธอจะร้องไห้ แต่ในตอนนี้ การแสดงออกของเธอไม่ได้เลวร้าย

หลังจากนั่งลงแล้ว พานถิงถิงก็พูดขึ้น

“จื่อเหวินขอโทษฉัน และสัญญากับฉัน ว่าจะไม่ทำอีกในอนาคต ความสัมพันธ์ทางไกลของเราไม่ง่าย ฉันยกโทษให้เขาแล้ว”

ทุกคนยอมรับผลนี้โดยทันที ฝ่ายที่เกี่ยวข้องไม่พูดอะไร และพวกเขามีคุณสมบัติน้อยกว่าด้วยซ้ำ

เกาจื่อเหวินยิ้มและทักทายทุกคน แต่เมื่อเขามองไปที่ฉินจุน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเยือกเย็น และความเกลียดชัง

ถ้าไม่ใช่สำหรับฉินจุน เขาจะไม่ถูกเปิดโปง

เกาจื่อเหวินก็พูดขึ้นทันที “รู้มั้ยว่าวันนี้วันอะไร?”

ทุกคนมองหน้ากัน “ไม่รู้สิ วันเกิดคุณหรือวันเกิดถิงถิงเหรอ?”

เกาจื่อเหวินยิ้ม “วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ของซีแอตเทิล”

ทุกคนหยุดนิ่ง วันวาเลนไทน์ซีแอตเทิล? เป็นอีกวันวาเลนไทน์ที่ไม่เป็นที่นิยมที่พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

เกาจื่อเหวินอธิบายว่า “นี่เป็นวันวาเลนไทน์ที่แยกจากกันในต่างประเทศ ในเวลานี้ ผู้ชายจะให้ของขวัญล้ำค่าแก่ผู้หญิงที่เขารัก เพื่อแสดงความรักของเขา”

ทันใดนั้นสาว ๆ ก็รู้ว่ายังมีวันนี้ด้วย

แต่เทศกาลเหล่านี้เป็นเพียงกลไก ไม่มีอะไรมากไปกว่าข้ออ้างสำหรับคู่รักที่จะส่งของขวัญให้กัน

เกาจื่อเหวินกล่าวว่า “ถิงถิง ผมเตรียมของขวัญให้คุณวันนี้ และจะแสดงให้คุณเห็น”

หลังจากพูดจบ เกาจื่อเหวินก็หยิบกล่องสวย ๆ ออกมาจากแขนของเขา หลังจากเปิดออก ก็มีต่างหูคู่สวยอยู่ในกล่อง

ต่างหูประดับด้วยเพชรซึ่งดูมีค่ามาก

เกาจื่อเหวินกล่าวว่า “เพชรคู่นี้เรียกว่า Crystal Love ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความภักดี และความรักที่แน่วแน่ ผมไม่เคยมีสติมาก่อนและผมขอโทษ ถิงถิง ต่างหูคู่นี้เป็นสัญลักษณ์ของความมุ่งมั่นของผมที่จะภักดีต่อคุณในอนาคต ถิงถิง ชอบมั้ย?”

พานถิงถิงตื่นเต้นมาก เธอหยิบต่างหูอย่างระมัดระวัง และชอบมันมาก

ท้ายที่สุดแล้ว ต่างหูเพชรก็ดูมีระดับมาก และผู้หญิงก็ไม่สามารถต้านทานความเย้ายวนใจของเครื่องประดับชิ้นนี้ได้

เกาจื่อเหวินถือเป็นเลือดไหล เดิมทีเขาเก็บต่างหูไว้ให้หญิงสาวอีกคน แต่วันนี้พานถิงถิงค้นพบว่าเขาไปยุ่งกับคนอื่น มันถูกใช้เป็นนักฆ่าเพื่อเกลี้ยกล่อมเธอไปก่อน

พานถิงถิงหยิบต่างหูมาสวมที่หู ใบหน้าของเธอมีความสุขมาก เธอเอาผมไปไว้ข้างหลังใบหูของเธอ

“พวกเธอว่าสวยมั้ย?”

ทุกคนดูอิจฉา

“ดูดีเลยนะ”

“มันสวยงามมาก!”

“โอ้ อย่าว่าแต่วันวาเลนไทน์ซีแอตเทิลนี้เลย แม้ว่าจะเป็นวันวาเลนไทน์ตามประเพณี แฟนของฉันก็ไม่ยอมให้ของขวัญราคาแพงแบบนี้กับฉันหรอก!”

“ใช่ นี่เป็นของขวัญวันวาเลนไทน์ที่แพงที่สุดที่ฉันเคยเห็น ถิงถิง เธอมีความสุขมาก!”

“…”

พานถิงถิงถูกทุกคนอิจฉา ใบหน้าที่พอใจของเธอก็แข็งแกร่งขึ้น เธอมองไปที่เฉินเค่อเอ๋อร์ และพูด

“เค่อเอ๋อร์ วันวาเลนไทน์ที่ซีแอตเทิล แฟนของเธอก็เตรียมของขวัญล้ำค่ามาให้เธอด้วย มาดูกันเลย”

วันวาเลนไทน์ที่ซีแอตเทิลนี้แต่เดิมเป็นวันสำคัญที่ไม่เป็นที่นิยม ไม่มีใครเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน นอกจากเกาจื่อเหวิน ยังไม่มีใครเตรียมของขวัญให้ พานถิงถิงพูดอย่างจงใจให้เฉินเค่อเอ๋อร์รู้ว่าแฟนของเธอใครดีกว่ากัน

เฉินเค่อเอ๋อร์ขมวดคิ้ว ฉินจุนกำลังจะพูด “ของขวัญเหรอ ไม่ต้องเตรียม มันสามารถซื้อได้เลย”

“เนื่องจากเป็นวันวาเลนไทน์ของซีแอตเทิล มาส่งของพิเศษมาจากซีแอตเทิลจานกันเถอะ”

หลังจากที่ฉินจุนพูดจบ ทุกคนก็ตกตะลึง

“ของพิเศษของซีแอตเทิล ของพิเศษของซีแอตเทิลคืออะไร?”