บทที่ 448 คุณทำได้เหรอ

พวกเขาเคยได้ยินเกี่ยวกับการรักษาด้วยเข็มเก้าเล่ม แต่นั่นเป็นเพียงเทคนิคในตำนาน และวิธีการฝังเข็มนี้ก็ไม่ใช่วิธีการรักษาโรค แต่เป็นวิธีการพยาบาล

การรักษาด้วยเข็มเก้าเล่มสามารถห้ามเลือดรอบๆ อวัยวะภายในทั้งห้าของผู้ป่วยได้อย่างรวดเร็ว และสามารถปกป้องอวัยวะภายในในเวลาอันสั้น

ตัวอย่างเช่น บางคนถูกมีดแทงที่หัวใจ

โดยปกติแล้วการบาดเจ็บแบบนี้จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย

แม้ว่าเขาจะถูกส่งตัวไปที่แผนกฉุกเฉิน เขาก็อาจจะตายหลังจากที่ดึงมีดออกมา

แต่ถ้ามีคนสามารถทำการรักษาด้วยเข็มเก้าเล่มได้ ใช้วิธีฝังเข็มนี้ก็จะสามารถช่วยชีวิตผู้ป่วยได้ในเวลาไม่กี่นาที

หากภายในไม่กี่นาทีนี้สามารถทำอะไรบางอย่างเพื่อรักษาหัวใจที่ได้รับบาดเจ็บได้ ก็อาจจะช่วยชีวิตผู้ป่วยได้

แต่อย่างไรก็ตามนี่เป็นเพียงการฝังเข็มในตำนาน

แม้แต่แพทย์หลายคนก็ยังไม่รู้จัก เป็นเทคนิคที่มีอยู่ในวิชาลับสูงสุดของสาขาวิชาการพยาบาล

ผู้ปกครองของนักศึกษาคนนี้ก็รู้จักการรักษาด้วยเข็มเก้าเล่มด้วยงั้นเหรอ?

คณบดีเมิ่งขมวดคิ้ว “การรักษาด้วยเข็มเก้าเล่มเป็นเทคนิคการแพทย์ที่มีเพียงในตำนานเท่านั้น คุณพูดขึ้นมาแล้วจะมีประโยชน์อะไร? ทักษะทางการแพทย์ที่แท้จริงต้องเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย ตราบใดที่เป็นทักษะทางการแพทย์ที่คนส่วนใหญ่รู้จักมันถึงจะเป็นทักษะทางการแพทย์ที่มีประโยชน์สามารถใช้ได้จริง”

คำพูดของคณบดีเมิ่งก็เรียกเสียงฮือฮาของทุกคนอีกครั้ง และทุกคนก็พยักหน้า

จริงๆแล้วอย่างการรักษาด้วยเข็มเก้าเล่มนี้ แม้จะมีคนสามารถทำได้ และทั้งประเทศก็มีคุณแค่คนเดียวเท่านั้นที่ทำได้ แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร ไม่สามารถเป็นที่นิยมกันอย่างกว้างขวาง และไม่สามารถใช้รักษาประชาชนทั่วไปได้ การแพทย์แบบนี้ก็ไม่มีประโยชน์

ฉินจุนยิ้มบางๆ “ดังนั้นผมก็เลยบอกว่าความสามารถของพวกคุณไม่ได้เรื่องไงครับ เป็นถึงคณบดีของคณะแพทย์ แม้แต่เทคนิคการรักษาด้วยเข็มเก้าเล่มก็ไม่สามารถทำให้มันเผยแพร่เป็นวงกว้างได้ มีลูกศิษย์เยอะไม่ใช่เหรอ? ”

ตาของคณบดีกระตุกทันที เขาเริ่มคุมสีหน้าไม่อยู่แล้ว ผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ ก็เริ่มไม่พอใจเล็กน้อย ลุกขึ้นยืนชี้ไปที่ฉินจุน

“คุณกล้าดียังไงมาสงสัยในความสามารถของคณบดีเมิ่ง? ถึงคณบดีเมิ่งทำไม่ แล้วคุณทำได้เหรอ?!”

ขณะที่ทุกคนกำลังพูดอย่างดุเดือด ทันใดนั้นก็มีคนวิ่งเข้ามาจากข้างนอก นั่นก็คืออาจารย์ที่ปรึกษาคนก่อนหน้านี่เอง

“คณบดีคะ! เกิดเรื่องแล้วค่ะ มีนักเรียนได้รับบาดเจ็บ!”

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไป จะต้องเป็นเรื่องร้ายแรงมากแน่ๆ ที่ทำให้อาจารย์ตกใจขนาดนี้

ทุกคนรีบวางความขัดแย้งที่อยู่ในมือแล้วถาม

“เกิดอะไรขึ้น?”

อาจารย์กล่าวว่า “เด็กผู้ชายคนหนึ่งกำลังตากเสื้อผ้าอยู่ชั้นบน สุดท้ายไม่ระวังจึงพลัดตกลงมา และตกลงบนราวรั้วชั้นหนึ่งของเรา ถูกหนามรั้วของระเบียงเจาะเข้าไปในช่องท้อง ตอนนี้ก็ยังแขวนอยู่บนราวกั้นอยู่ค่ะ!”

ทุกคนต่างก็เบิกตากว้าง สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมาก และรีบวิ่งออกไป

คณบดีเมิ่งเดินนำอยู่ด้านหน้าสุดอย่างรีบร้อน

นี่เป็นเรื่องใหญ่มาก!

นักศึกษาตกอยู่ในอันตรายภายในมหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นความรับผิดชอบของทางมหาวิทยาลัย โดยเฉพาะปัญหาเรื่องสิ่งอำนวยความสะดวกในโรงเรียน จึงทำให้นักเรียนตกอยู่ในอันตราย ถ้านักศึกษาเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ จะอธิบายกับผู้ปกครองว่าอย่างไร!

แต่โชคดีว่าที่นี่คือคณะแพทยศาสตร์ เมื่อเกิดอุบัติเหตุทั้งครูและนักเรียนก็สามารถช่วยกันปฐมพยาบาลได้

คณบดีเมิ่งรีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว และเมื่อเขาเห็นฉากนี้ เขาก็ตกตะลึงในทันที

รั้วเหล็กชั้นหนึ่งมีซี่หนึ่งที่ชี้ขึ้นไปด้านบน ซึ่งทางโรงเรียนจัดการไม่เรียบร้อย สุดท้ายทำให้นักเรียนที่อยู่ชั้นสองพลัดตกลงมาใส่ตรงนี้พอดี ท้องของเขาถูกเจาะเข้าไปในรั้วเหล็ก แม้ว่าจะไม่ได้เจาะเข้าไปจนทะลุ แต่เบื้องต้นเดาว่าน่าจะทะลุม้ามไปแล้ว

อวัยวะภายในทั้งห้าของร่างกายมนุษย์ ม้ามเป็นส่วนที่สำคัญมาก เมื่อถูกแทงเข้าไปก็อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต

ตอนนี้เพื่อนนักเรียนสองสามคนกำลังพยุงนักศึกษาชายคนนี้อยู่ด้านล่าง ไม่กล้าดึงเขาออกมา และก็ไม่กล้าทำอะไรมาก รอให้คณบดีและอาจารย์มาช่วย

คณบดีเมิ่งเดินเข้าไปที่ด้านหน้าเขาและตรวจสอบอาการบาดเจ็บของนักนักศึกษาอย่างละเอียด และสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปมาก

“รีบโทรแจ้งหน่วยดับเพลิง!”

ตอนนี้เด็กถูกแขวนอยู่บนรั้วเหล็ก พวกมันไม่สามารถรักษาได้ ต้องตัดรั้วเหล็กออกด้วยเลื่อยไฟฟ้าถึงจะสามารถรักษาได้

“รู้สึกยังไงบ้าง?”

นักเรียนร่างผอมใส่แว่น ตอนนี้ใบหน้าของเขาซีดเซียว มีเหงื่อผุดเต็มหน้าผากของเขา

“คณบดี ผมเจ็บครับ น่าจะไปทำลายอวัยวะภายใน เจาะเข้าไปในม้ามครับ”

นี่เป็นนักศึกษาแพทย์ เมื่อได้รับบาดเจ็บก็สามารถวินิจฉัยตัวเองได้