บทที่ 451 ตระกูลที่ร่ำรวย

คนสามคนนี้อธิบายราวกับคุณครู แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่โทรม และขากางเกงก็เต็มไปด้วยสิ่งสกปรก และพวกเขาดูเหมือนเพิ่งเสร็จงานในฟาร์ม

ทั้งสามคนไม่อายเมื่อเห็น ฉินญาญ่าและฉินจุนที่ประตูโรงเรียน ทั้งสามคนยังคงจ้องมองมาที่พวกเขา

ฉินจุนจับฉินญาญ่า และเดินไปถามอย่างรวดเร็วว่าเป็นใคร

ฉินญาญ่าขมวดคิ้ว มือเล็ก ๆ ของเธอจับฉินจุนแน่นเล็กน้อย

“ญาญ่า รู้จักพวกเขาด้วยเหรอ?”

ฉินญาญ่าพยักหน้า แต่สิ่งที่ฉินจุนถามในภายหลัง ฉินญาญ่าก็ไม่ได้พูดอะไร

ฉินจุนถามเมื่อเขาเดินไปหาทั้งสามคน

“พวกคุณคือใคร?”

ผู้หญิงคนนั้นยิ้ม และพูดด้วยรอยยิ้มน่าเกลียด

“เราเป็นญาติของญาญ่า นายเป็นพี่คนโตที่ร่ำรวยของญาญ่าใช่มั้ย?”

ฉินจุนตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่คิดว่าญาญ่าจะมีญาติพี่น้อง

แม่ของฉินญาญ่าเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย และเกือบจะไม่มีใครติดต่อครอบครัวของเธอได้เลย และตระกูลฉินถูกทำลาย ดังนั้นฉินญาญ่าจึงกลายเป็นเด็กกำพร้า

สามคนนี้เป็นญาติของฉินญาญ่าจริง ๆ เหรอ?

“พวกคุณเป็นญาติกันแบบไหน?”

ผู้หญิงคนนั้นกล่าวว่า “ตามวัยของฉัน ฉันเป็นน้าของเธอ นามสกุลของฉันคือซ่ง และชื่อของฉันคือซ่งเสี่ยวฟาง นี่คือลูกชายของฉันฟานหยาง และสามีของฉันฟานเทียนหลิน”

ฉินจุนพยักหน้า และไม่สงสัยในความสัมพันธ์ของพวกเขาในขณะนี้ เนื่องจากผู้หญิงคนนี้สามารถจำฉินญาญ่าได้ ดูเหมือนว่าไม่ควรพูดแบบลวก ๆ

และดูเหมือนว่าฉินญาญ่าจะรู้จักพวกเขาด้วย

“ในเมื่อเจ้าเป็นญาติกัน อย่างนั้นมีเรื่องอะไรก็พูดมาตรง ๆ เถอะ”

ซ่งเสี่ยวฟางยิ้ม “ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แค่แวะมาหาญาติ ๆ นายอาศัยอยู่ที่ไหนเหรอ? ไปที่บ้านของนายและนั่งพักสักครู่เถอะ”

ฉินจุนขมวดคิ้ว ซ่งเสี่ยวฟางดูคุ้นเคยกับมัน แต่เมื่อเห็นการปรากฏตัวของฉินญาญ่า ก็ไม่แน่ใจ ความสัมพันธ์ของพวกเขาคืออะไรฉินจุนก็ไม่อาจเดาได้

ขณะนี้มีญาติน้อยลงเรื่อย ๆ ดังนั้นฉินจุนยังคงห่วงใยญาติและเพื่อนเหล่านี้

ฉินจุนเรียกรถ และทุกคนก็ตรงกลับไปที่คฤหาสน์ชิงเหมย

ซ่งเสี่ยวฟางทั้งสามคนนั่งที่แถวหลัง ขณะที่พวกเขาดูถนนต่อไปและห่างไกลออกไป ก็ขมวดคิ้ว

“ฉันว่านะพี่ชายหลาน พวกนายอาศัยอยู่ที่ชานเมืองใช่มั้ย?”

ฉินจุนพยักหน้า “อย่างนั้นก็ใช่”

ซ่งเสี่ยวฟางขมวดคิ้ว และพึมพำด้วยเสียงต่ำ “เป็นพี่คนโตที่ร่ำรวยไม่ใช่เหรอ? ทำไมเขาถึงยังอาศัยอยู่ในเขตชานเมือง?”

ในสายตาของคนทั่วไป คนในเมืองมีฐานะร่ำรวยกว่า บ้านในแถบชานเมืองมีราคาถูกมาก และมีเพียงคนจนเท่านั้นที่จะเลือกบ้านที่มีทำเลไม่ดี

ฟานหยางและลูกชายของเขาก็พยักหน้า เห็นด้วยอย่างยิ่ง

“นี่ออกจากถนนวงแหวนรอบที่สามแล้ว มันไกลเกินไป ราคาบ้านที่นี่ถูกมากใช่มั้ย?”

ฉินจุนไม่ได้แย้งอะไร ให้พวกเขาคุยกันเอง

เมื่อพวกเขาไปถึงเชิงเขาชิงเหมย คนทั้งสามก็ตกตะลึงเล็กน้อย

“ที่นี่คือเชิงเขาชิงเหมย ทำไมนายถึงมาที่นี่?”

“ที่นี่มีบ้านเหรอ?”

ซ่งเสี่ยวฟางไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ระดับสุดยอดเช่นคฤหาสน์ชิงเหมย

เมื่อรถขับไปที่ตีนเขา ทั้งสามคนตะลึงเมื่อเห็นกำแพงลานขนาดใหญ่