บทที่ 452 ต้องการรถ

อย่างไรก็ตาม มี “หัวข้อทั่วไป” ระหว่างผู้หญิง และคำพูดของซ่งเสี่ยวฟางทำให้น้าเฟิงโกรธ

“พี่สาว หมายความว่ายังไง ถ้าเธอให้ไข่ตะกร้ากับญาญ่า เราต้องจ่ายคืนให้? คุณเป็นญาติของญาญ่าจริง ๆ เหรอ? คุณต้องการให้เราตอบแทนการให้ตะกร้าไข่เหรอ?”

ซ่งเสี่ยวฟางกล่าวว่า “นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันพูด ตอนนี้ญาญ่าได้พบพวกคุณแล้ว เมื่อเธอโตขึ้นเธอจะกตัญญูต่อพวกคุณ เกี่ยวอะไรกับเรา ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้ขอเงินคืนในตอนแรกที่ช่วยเหลือ ครอบครัวของพวกคุณไม่ได้ขาดแคลนเงิน ถ้าคุณรวยมาก ซื้อบ้านให้เราคงไม่เป็นไรหรอก นี่มันขี้เหนียวเกินไปรึเปล่า ถ้ามันแพร่ออกไปจะเป็นเรื่องตลกมั้ย?”

“เธอ …” น้าเฟิงโกรธมาก เธอไม่เคยเห็นคนไร้ยางอายเช่นนี้มาก่อน

ส่วนฉินจุนใจเย็นมาก คนประเภทนี้ธรรมดามาก เขาเยาะเย้ย และกล่าวว่า

“อยากได้บ้านใช่มั้ย อยากได้ยังไงล่ะ?”

น้าเฟิงขมวดคิ้ว “นายน้อย!”

ครอบครัวนี้ทั้งสามคนเป็นคนที่ขี้เกียจสันหลังยาว ไม่มีศีลธรรม มีเงินแล้วทำไมต้องให้พวกเขาด้วยล่ะ! นายน้อยก็ใจดีเกินไป หากเป็นน้าเฟิงเองจะไม่มีทางให้เด็ดขาด อยากมาก่อความวุ่นวายก็มา แล้วมันทำไม!

ซ่งเสี่ยวฟางยิ้ม เมื่อฉินจุนตอบแบบสบาย ๆ

“พี่ชายญาญ่าเป็นคนมีเหตุผล เราไม่ได้เรียกร้องอะไรมาก มีบ้านหลังเล็ก ๆ 300 ตารางเมตรในวงแหวนที่สามก็พอ”

น้าเฟิงจ้องเขม็ง “พวกเธอขอมากเกินไปแล้วมั้ง?”

ครอบครัวสามคนนี้ไร้ยางอายเกินไป เธอคิดว่าพวกเขาต้องการบ้านเพราะไม่มีบ้านอยู่อาศัย มันสมเหตุสมผลที่จะขอบ้านหลังเล็กขนาดหกสิบหรือเจ็ดสิบตารางเมตร

แต่ผลลัพธ์คือทั้งสามคนในครอบครัวนี้โลภมาก จนต้องการบ้านพักตากอากาศ!

เมื่อได้ยินสิ่งที่น้าเฟิงพูด ซ่งเสี่ยวฟางก็เปลี่ยนคำพูดของเธออย่างรวดเร็ว

“ไม่ต้องเป็นวิลล่าหลังใหญ่ก็ได้ ทาวน์เฮาส์ก็โอเค เรามักจะใช้ชีวิตในบังกะโลเป็นหลัก เราอยากปลูกดอกไม้และต้นไม้บ้าง เราจึงต้องการบ้านที่มีสนามหญ้า พี่ชายญาญ่า คำขอนี้คงไม่มากเกินไปใช่มั้ย?”

ฉินจุนยิ้มจาง ๆ “ไม่เยอะหรอก ก็แค่วิลล่า”

“บริษัทอสังหาริมทรัพย์เหอกรุปได้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ใหม่ใจกลางเมืองแห่งหนึ่ง ที่เรียกว่าสถาบันเทียนกวาง บ้านนั้นไม่เลว เป็นยังไง?”

ซ่งเสี่ยวฟางทั้งสามตกตะลึง

“สถาบันเทียนกวาง? จริงเหรอ!”

สถาบันเทียนกวางแห่งนี้เป็นอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ ทำเลที่ตั้งดีเยี่ยม และหรูหรามาก วิลล่าแบบครอบครัวเดี่ยวมีระดับไฮเอนด์ในตงไห่ทั้งหมด

บ้านทุกหลังต้องมีพื้นที่มากกว่า 500 ตารางเมตร และราคาต่อหน่วยมากกว่าห้าหมื่นหยวน สรุปคือราคาบ้านมากกว่ายี่สิบล้านหยวน!

เกือบจะเป็นบ้านที่แพงที่สุดในตงไห่ และโลเคชั่นก็เยี่ยม เป็นที่ที่คนตงไห่ใฝ่ฝันที่จะอยู่อาศัยอย่างแน่นอน

ซ่งเสี่ยวฟางดีใจจนแทบทนไม่ไหว ไม่คิดว่าฉินจุนจะใจกว้างขนาดนี้ และต้องการซื้อบ้านที่สถาบันเทียนกวางให้พวกเขาเหรอ?

ฉินจุนเอ่ย “จริงแน่นอน ผมจะทักทายไว้ให้พวกคุณ พวกคุณก็ไปเอากุญแจโดยตรงได้เลย”

หลังจากพูดเสร็จ ฉินจุนก็โทรหาพวกเขา และขอให้เหอเนี่ยนอิงจัดวิลล่าครอบครัวเดี่ยวที่มีทำเลดีมาก

ซ่งเสี่ยวฟางทั้งสามคนดีใจแทบบ้า นี่มันขั้นบันไดขึ้นไปบนฟ้า บ้านกว่ายี่สิบล้านหลังนี่มันเยี่ยมจริง ๆ

ฉินจุนกล่าวว่า “เนื่องจากเป็นการชดเชยสำหรับคุณ ตกลงล่วงหน้าว่า บ้านหลังนี้ คุณสามารถอาศัยอยู่ได้เท่านั้น และคุณไม่สามารถขายต่อได้ภายในห้าปี”

เมื่อซ่งเสี่ยวฟางได้ยินว่ามันไม่มีอะไร เธอเห็นด้วย

พวกเธอยังไม่เคยได้อาศัยอยู่ในวิลล่าขนาดใหญ่เช่นนี้ แน่นอน พวกเธอจะไม่ขายมันในไม่ช้า ดังนั้นพวกเธอจะต้องดื่มด่ำกับมันก่อนถึงจะถูก

เมื่อฟานหยางเห็นว่าฉินจุนใจกว้าง เขารีบตีเหล็กในขณะที่มันร้อน

“พื้นที่วิลล่าหลังนี้ใหญ่มาก เข้าออกไม่สะดวก ขอรถอีกคัน ไม่จำเป็นต้องแพงเกินไป สามถึงสี่แสนหยวนก็พอ”