ตอนที่ 458
บทที่ 462 ถูกไล่ออกไป
October 22, 2026
กล่าว
“คุณโจว โรคของคุณนี้ ไม่ใช่โรคไขข้อ”
“ผมสังเกตว่าเปลือกตาล่างของคุณบวมและแดง ลิ้นของคุณเป็นสีแดง และเคลือบเป็นสีขาว และชีพจรของคุณหนัก และอ่อนแอ คุณเป็นโรคดีซ่าน”
“ในการแพทย์ตะวันตก ภาวะดีซ่านทางเดินน้ำดีแต่กำเนิด ควบคู่ไปกับการฝึกศิลปะการต่อสู้มาหลายปี ทำให้เกิดแรงกดดันต่อถุงน้ำดีมากขึ้น ทำให้ข้อต่อของร่างกายแข็งกระด้าง บวมและเกิดการสะสมของของเหลว”
“ถ้ารักษาตามอาการของโรคไขข้อ เกรงว่าจะรักษาไม่หาย”
“เป็นเรื่องบังเอิญที่ผมมียาเพียงไม่กี่เม็ดในมือ ที่สามารถรักษาโรคของคุณได้”
ยาเม็ดนี้ถูกสกัดโดยฉินจุนจากภูเขา ทำได้ลำบากกว่า บังเอิญเป็นอาการของท่อน้ำดีอุดตันแต่กำเนิด พูดได้เพียงว่าโจวเก๋อโชคดีมาก
เทียนจงหัวหัวเราะทันทีเมื่อเห็นยาเม็ดสีดำ
“นายเก่งจริง ๆ!”
“ฉันพูดถูกจริง ๆ ไอ้คนหลอกลวง นายพกยานี้ติดตัวไปด้วยรึเปล่า ไม่เอาน่า นายขายเม็ดยาดำนี้ราคาเท่าไร?”
ฉินจุนกล่าวเบา ๆ “ยาเม็ดนี้ ทำด้วยมือของอาจารย์ของฉัน ราคาย่อมแพงกว่าโดยธรรมชาติ แต่สำหรับใบหน้าของเหลยหง ฉันสามารถให้เป็นของขวัญได้”
เทียนจงหัวเยาะเย้ย “คุณโจว คุณเห็นมั้ย ตอนนี้พวกเขามีกลอุบายอยู่หลายอย่าง ตอนนี้พวกหลอกลวงก็ทำการตลาดด้วย”
“ยาเม็ดแรกถูกมอบให้คุณ ซึ่งทำให้คุณคิดว่าเป็นความโปรดปรานเล็กน้อย แต่เม็ดที่สองเริ่มถามคุณด้วยราคาสูง คุณโจว กลอุบายแบบนี้ไม่คุ้นเคยเหรอ?”
เทียนจงหัวพูดคำไม่กี่คำที่น่าดึงดูด ใบหน้าของโจวเก๋อทรุดโทรมลงจริง ๆ
เพียงเพราะใบหน้าของเหลยหง เขาไม่มีการโจมตีใด ๆ
แต่ในใจของเขา เขาถือว่าฉินจุนเป็นคนโกหก เหตุผลที่เหลยหงแนะนำเขานั้น แน่นอนเพราะเขาถูกคนโกหกคนนี้หลอก
เหลยหงขมวดคิ้ว และต้องการอธิบายให้ฉินจุน แต่เธอไม่เข้าใจมากนัก ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงยืนดูการเปลี่ยนแปลงเท่านั้น
ฉินจุนชี้ไปที่เม็ดยา และกล่าวว่า “อย่างที่บอก ราคาของยาเม็ดนี้มีค่ามาก คุณสามารถตัดสินใจได้ว่าจะซื้อหรือไม่ ผมจะให้เม็ดนี้เป็นของขวัญ”
โจวเก๋อลุกขึ้นยืน หมดความอดทนเล็กน้อย ถ้าไม่ใช่เพราะใบหน้าของเหลยหง เขาคงจะทุบตีฉินจุนไปนานแล้ว
“คุณฉิน ผมมีหมอรักษาแล้ว งั้นให้ผมไปหาคุณนะ”
เหลยหงลุกขึ้นยืน “คุณโจว คุณฉินเป็นหมออัจฉริยะจริง ๆ คุณอยากจะลองคิดดูอีกครั้งมั้ย …”
โจวเก๋อกล่าวว่า “ไม่จำเป็น เสี่ยวหง ประสบการณ์ของเธอในเวทียังน้อยเกินไป เธอต้องเตรียมพร้อมมากขึ้น”
“คุณโจว …”
เหลยหงต้องการจะพูดอะไรอีก แต่ถูกฉินจุนรั้งไว้
“เหลยหง ไปกันเถอะ”
หลังจากพูดเสร็จ ฉินจุนก็พาเหลยหงเดินออกไป
การตามให้ทันไม่ใช่เรื่องธุรกิจ การรักษาผู้ป่วยและการช่วยเหลือผู้คนต้องอาศัยความร่วมมือจากแพทย์และผู้ป่วย เนื่องจาก โจวเก๋อไม่เชื่อในตัวฉินจุนมากนัก เขาจึงไม่จำเป็นต้องรักษาให้เขา
หลังจากที่เหลยหงและฉินจุนจากไป เทียนจงหัวยิ้ม และพูดว่า “คุณโจว ไม่ต้องกังวล ผมจะไม่ขายยาให้คุณเหมือนหมอที่น่าสงสารแบบนั้น ผมต้องการแค่อาหารเสริมเท่านั้น”
โจวเก๋อพอใจกับเขามาก และพยักหน้า
“คุณเทียนมีค่าควรแก่การเป็นแพทย์อัจฉริยะ ทัศนคตินี้น่าชื่นชม ไม่ต้องกังวล ผมนายโจวจะไม่มีวันปฏิบัติต่อคุณไม่ดีในแง่ของค่าที่ปรึกษา”
เทียนจงหัวยิ้ม แต่ไม่ได้ปฏิเสธ
ตามอาหารยาที่กำหนดโดยเทียนหัวจง พ่อครัวพบว่ามันเป็นอาหารทำเป็นพิเศษ
เมื่อมองดูจานแปลก ๆ บนโต๊ะ โจวเก๋อขมวดคิ้ว และกัดฟันเพื่อกินมัน
หลังจากรับประทานอาหาร ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา โจวเก๋อก็เหงื่อไหลออกมา!