บทที่ 470 เช็คปลอมล่ะสิ

ไวน์แพง ๆ บนโต๊ะมากกว่าครึ่ง คือเฉินเค่อเอ๋อร์เป็นคนสั่ง

“เหอะ ๆ ฉันจงใจโกงนายแล้วยังไงเหรอ ฉันรู้ว่าไวน์พวกนี้เป็นยังไง แล้วนายก็บอกให้เราสั่งได้ตามอำเภอใจ ฉันคิดว่านายรวยนี่ สุดท้ายไม่คิดว่าแค่เงินเลี้ยงข้าวพวกเรา นายยังไม่มีปัญญาจ่าย แล้วยังให้เราแชร์กันอีก แล้วนายจะอวดรวยทำไม?”

“เธอ …” อู่ต้าจินถูกเฉินเค่อเอ๋อร์ด่าทอ หน้าแดงก่ำ แต่ไม่รู้จะตอบโต้อย่างไร

อู่ต้าจินชี้ไปที่ฉินจุน และกล่าวว่า “ในเมื่อพวกแกรวยมาก ไวน์อันไหนที่พวกแกสั่งพวกแกก็จ่ายเองซะ อย่ามาแชร์กับพวกเรา!”

ฉินจุนยิ้มจาง ๆ เมื่อได้ยินคำว่า “มันเป็นไวน์เพียงไม่กี่ขวด ตอนที่เค่อเอ๋อร์สั่งฉันก็รู้แล้ว ก็ไม่เท่าไหร่ ค่าไวน์ฉันเลี้ยงก็แล้วกัน”

เสียงของฉินจุนลดลง และดวงตาของทุกคนเป็นประกาย

“ว้าว พี่ฉิน คุณหล่อเกินไปแล้ว ปรากฏว่าคุณเป็นเศรษฐีที่ซ่อนอยู่!”

“เค่อเอ๋อร์ แฟนของเธอดีเกินไป เขารวยมากเลยเหรอ เธอจะได้แต่งงานในตระกูลที่ร่ำรวยแล้วนะ!”

“ฉันอิจฉาเธอเหลือเกิน พี่ฉินยังสุดยอดมาก ไม่เหมือนใครบางคน สั่งไวน์มาแล้วยังให้แชร์ น่าเกลียดมาก”

“…”

ทุกคนเปลี่ยนการสนทนา และเริ่มสรรเสริญฉินจุน เมื่อเทียบกับอู่ต้าจินแล้ว ฉินจุนนั้นรวย และหล่อมาก

ก่อนหน้านี้ ทุกคนต้องการจับคู่เฉินเค่อเอ๋อร์และอู่ต้าจิน อย่างไรก็ตาม พวกเขาดูเหมือนเด็กผู้ชาย และเด็กผู้หญิงที่เลอค่า

เป็นผลให้ตอนนี้ ปรากฏว่าอู่ต้าจินเป็นเพียงคนกระจอกตัวเล็ก ๆ และเขาไม่คู่ควรกับเฉินเค่อเอ๋อร์เลย

เฉินเค่อเอ๋อร์ยกนิ้วให้ฉินจุนจากด้านล่าง “พี่เขย พี่หล่อมาก ฉันได้หน้ามากเลย!”

เฉินเค่อเอ๋อร์ยิ้มโดยไม่พูดอะไรเลย ไวน์ส่วนใหญ่สั่งโดยเฉินเค่อเอ๋อร์ และนอกจากอู่ต้าจินแล้ว เพื่อนคนอื่น ๆ ของเธอก็ค่อนข้างดีเช่นกัน

ไม่เป็นไรที่จะเลี้ยงพวกเขาดื่ม

เมื่อผู้จัดการเห็นว่ามีคนกำลังจะจ่ายบิล เขาก็โล่งใจ และยื่นใบเรียกเก็บเงินให้ฉินจุน

“ท่านครับ ค่าใช้จ่ายทั้งหมด 1.3 ล้านหยวนครับ”

ฉินจุนหยิบเช็คออกมา เขียน 1.3 ล้านโดยตรง แล้วยืนให้

โจวเก๋อเคยให้เช็คเปล่านี้มาก่อน ลงลายเซ็น แต่ไม่ได้เขียนตัวเลข

ตามความแข็งแกร่งของโจวเก๋อ ไม่มีปัญหาที่จะเติมไม่กี่ร้อยล้าน แต่ฉินจุนปฏิบัติต่อเขา และไม่จำเป็นต้องพึ่งพาสิ่งนี้เพื่อสร้างโชคลาภ เขาให้ยาเจ็ดเม็ด ซึ่งประมาณเกือบหนึ่งล้านหยวน

หลังจากเขียน 1.3 ล้าน เขาก็ส่งมันไป

ผู้จัดการขมวดคิ้ว แม้ว่าร้านอาหารของพวกเขามักจะได้รับเช็ค แต่พวกเขามักจะเป็นหัวหน้าใหญ่ และบุคคลระดับหัวหน้า พวกเขารู้จักร้านอาหารนั้น และพวกเขายังต้องตรวจสอบเช็คของคนแปลกหน้า

“ท่านครับ ลายเซ็นของเช็คนี้คือโจวเก๋อ คุณคือโจวเก๋อรึเปล่าครับ?”

ฉินจุนส่ายหัว “ฉันไม่ใช่โจวเก๋อ นี่คือเช็คที่เขาให้ฉัน คุณสามารถใช้มันได้อย่างสบายใจ”

ผู้จัดการพยักหน้า และกำลังจะหยิบเช็ค อู่ต้าจินกล่าวในทันใด

“เช็คของโจวเก๋อ?”

ทันใดนั้น บรรยากาศก็แปลกขึ้นเล็กน้อย

อู่ต้าจินยืนขึ้น และพูดกับผู้จัดการ

“คุณไม่รู้เหรอว่าโจวเก๋อเป็นใคร? ซุปเปอร์สตาร์กังฟู คุณรู้จักกังฟูจีนมั้ย?”

หลังจากพูดจบ อู่ต้าจินค้นหารูปภาพของโจวเก๋อบนโทรศัพท์มือถือ และแสดงให้ผู้จัดการดู

ผู้จัดการก็เบิกตากว้าง และทำสองท่าทาง “กังฟูจีน ฉันรู้จักเขา!”

ท้ายที่สุด เขาเป็นซุปเปอร์สตาร์ระดับนานาชาติ และชาวต่างชาติก็รู้จักโจวเก๋อ

อู่ต้าจินหัวเราะเยาะ “นี่คือโจวเก๋อ เขาใช้เช็คปลอม คุณควรตรวจสอบให้ดี”