ตอนที่ 472
บทที่ 476 ตั๋วสิบแปดใบ
October 22, 2026
หลินเยว่เหยาคิดอยู่ครู่หนึ่ง และใบหน้าของเธอก็มีความสุข
หากเปลี่ยนเป็นก่อนหน้านี้ เธออาจไม่เชื่อฉินจุนมากเกินไป แต่ในการประชุมใหญ่การแพทย์แผนจีนครั้งล่าสุด ฉินจุนได้ตั๋วให้เธอ
ดังนั้นแม้ว่าฉินจุนจะไม่มีทักษะทางการแพทย์ที่ซับซ้อนมากนัก แต่เขาก็ยังมีความคอนเน็คชั่น และแนวทางบางอย่าง และ หลินเยว่เหยาเชื่อเขาในเรื่องนี้
“ตกลง เรามีทั้งหมดหนึ่ง สอง สาม … สิบแปดคน พี่ชาย ทำได้มั้ย?”
ทุกแห่งในพันธมิตรแพทย์อัจฉริยะนี้มีความแม่นยำมาก และแต่ละแผนกของโรงพยาบาลจะได้รับเพียงแค่คนเดียวเท่านั้น เป็นเรื่องยากจริง ๆ สำหรับพวกเขาทั้งสิบแปดคนที่จะได้รับตั๋วสิบแปดใบ
ฉินจุนเอ่ย “ไม่ต้องกังวล ฉันแค่ต้องการส่งข้อความก็ได้แล้ว”
หลังจากพูดเสร็จ ฉินจุนก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วส่งข้อความถึงโจวเก๋อ
สหภาพแพทย์อัจฉริยะ โจวเก๋อเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้ง ดังนั้นตั๋วเข้าชมไม่กี่ใบจึงไม่มีปัญหา
“เนื่องจากเป็นเพื่อนของปรมาจารย์ฉิน ฉันจะทิ้งตั๋วสิบแปดใบ และส่งให้คุณทันที”
เมื่อเห็นข้อความของฉินจุน ฉินจุนก็พูดกับหลินเยว่เหยา
“เสร็จแล้ว ตั๋วสิบแปดใบ จะถูกจัดส่งอีกไม่นาน”
นักเรียนทุกคนส่งเสียงเชียร์อย่างกะทันหัน และทุกคนก็ประหลาดใจ
“ไม่คิดว่าลูกพี่ลูกน้องของเยว่เหยาจะแข็งแกร่งขนาดนี้ เจ๋งมาก!”
“ใช่ ใครว่าหมอเถื่อนไม่ดี แต่ละคนก็มีวิถีทางของตัวเอง”
“ใช่ การฝึกแพทย์ไม่ได้หมายความว่าคุณต้องเกิดในวิชาวิทยาศาสตร์ ฤๅษีจำนวนมากถูกสืบทอดด้วยสายเลือดเดียวกัน”
“…”
ทุกคนเปลี่ยนการสนทนา และเริ่มสรรเสริญฉินจุน
ท้ายที่สุด ถ้าฉินจุนสามารถซื้อตั๋วได้ เขาต้องมีอะไรดี ๆ จะพูดแน่ ๆ
ซูถิงถิงเยาะเย้ย “นายโม้เกินไปแล้ว ตั๋วสิบแปดใบ นายคิดว่านายเป็นใคร? ผู้จัดงานเหรอ?”
ไม่น่าแปลกใจที่ซูถิงถิงสงสัย เพราะมันเป็นเรื่องยากสำหรับทุกคนที่จะได้ตั๋วสิบแปดใบนี้ แม้ว่าพวกเขาจะเป็นระดับคณบดี พวกเขาจะต้องได้ตั๋วอย่างมากที่สุดหนึ่งใบ หากพวกเขาใช้เส้นสายแล้วก็ตาม
ตั๋วของซูถิงถิงนี้ เป็นเพราะเธอซื้อตั๋วจากคณบดีหลังจากคบกันมานาน ฉินจุนสามารถขอตั๋วได้สิบแปดใบโดยส่งข้อความไปทางวีแชทเท่านั้นเองเหรอ? นายไม่คุยโวแล้วจะไม่ต้องจ่ายภาษีหรือยังไง!
หลินเยว่เหยาแค่นเสียงเหอะอย่างเย็นชา “อะไรนะ? นายสามารถซื้อตั๋วได้ แต่คนอื่นไม่สามารถซื้อได้?”
หลินเยว่เหยาไม่ได้ดูถูกความกตัญญูของซูถิงถิง ดังนั้นเธอจึงพอใจกับการดูแลเป็นพิเศษ และเธอยืนกรานที่จะแสดงความเหนือกว่าของเธอต่อผู้อื่น
ซูถิงถิงแค่นเสียงเหอะอย่างเย็นชา “สาเหตุหลักเป็นเพราะการแสดงนั้นปลอมเกินไป พวกคุณมีสิบแปดคน เขาไม่นับตัวเองเหรอ? ตัวเองไม่เอาตั๋วเหรอ? หรือว่านายเตรียมตัวไม่ไป?”
ฉินจุนผงะไปครู่หนึ่ง และพูดว่า “แน่นอน ฉันจะไป”
“แล้วนายมีตั๋วมั้ย?”
ฉินจุนเอ่ย “ฉันไม่จำเป็นต้องใช้”
ซูถิงถิงตกตะลึงครู่หนึ่ง จากนั้นก็หัวเราะออกมา
“ไม่ต้องใช้ตั๋วเหรอ? ฮ่าฮ่าฮ่า นายคิดว่านายเป็นใคร ปรมาจารย์ฉิน หรือผู้จัดงาน?”
ซูถิงถิงดูเหมือนจะถูกกระตุ้นโดยคำพูดของฉินจุน และเธอก็เอนไปข้างหน้าแล้วปิดปาก
“เยว่เหยา ลูกพี่ลูกน้องของเธอน่าสนใจมาก เขาจะซื้อตั๋วให้พวกเธอ แล้วตัวเองไม่ต้องมีตั๋วเข้าไปเหรอ?”
ซูถิงถิงเพิ่งพูดจบ และจู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูมาจากด้านนอก
ถังหมิ่นไปเปิดประตู ชายในชุดสูทยืนอยู่ข้างประตู และยื่นซองให้ด้วยความเคารพ และพูด
“สวัสดี นี่คือตั๋วสำหรับคุณฉินครับ”
“โอเค ให้ผมเถอะ”
ถังหมิ่นหยิบมันขึ้นมา หยิบตั๋วสีแดงกองหนึ่งออกมาจากซอง แล้วยื่นให้ฉินจุน
“เสี่ยวจุนอ่า นี่ของนายเหรอ?”
ฉินจุนพยักหน้า ดูตั๋วเล็กน้อย แล้วยื่นให้ หลินเยว่เหยา
ซูถิงถิงขมวดคิ้ว สำรวจทันที เหลือบมอง และเยาะเย้ยในทันใด
“ตั๋วของนายเป็นของปลอมใช่มั้ย?”