บทที่ 479 แพทย์ระดับประเทศ

ประมาณสิบนาทีต่อมา หลังจากที่ปรมาจารย์ฉินพูดจบ ทุกคนก็เริ่มปรบมือ ประตูก็เปิดออกอีกครั้ง และเจ้าหน้าที่คนหนึ่งก็เดินเข้ามา

โดยใช้ประโยชน์จากเวลาเปิดประตู หลินเยว่เหยารีบวิ่งไปและพูดกับตำรวจติดอาวุธ

“สหาย ฉันมีตั๋วแล้ว ฉันเป็นตั๋วแถวหน้า ให้ข้าเข้าไป!”

ตำรวจติดอาวุธแค่อยากจะปฏิเสธ แต่จู่ ๆ ก็ได้ยินตั๋วแถวหน้า?

“คุณคือตั๋วแดงหรือตั๋วขาว?”

หลินเยว่เหยารีบหยิบตั๋วออกมาแล้วยื่นให้ “ฉันเป็นตั๋วแดง และพวกเราทุกคนต่างก็เป็นตั๋วสีแดง แต่ตั๋วของพวกเขาถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ ”

เมื่อเห็นว่าเป็นใบแดง ตำรวจติดอาวุธก็สุภาพในทันที

“คุณผู้หญิง เนื่องจากเป็นตั๋วสีแดง กรุณานั่งลง ระวังตัวด้วย”

ทุกคนดีใจมาก ไม่คิดว่าใบแดงนี้จะมีประโยชน์ขนาดนี้ ฉันรู้ว่ามันทรงพลังมากจนฉันไม่ควรทิ้งมันไปจริง ๆ

พอทุกคนออกมาก็รีบวิ่งไปที่แถวหน้า พอไปถึงแถวหน้า ก็นั่งลง ทุกคนถอนหายใจด้วยอารมณ์ แถวหน้านี่สุดยอดจริง ๆ

ทั้งหมดเป็นผู้เชี่ยวชาญชั้นนำของโรงพยาบาล และที่แย่ที่สุดก็คือบุคคลระดับคณบดีตำแหน่งนี้ดีเกินไป และคณบดีนั่งอยู่ข้างหลังพวกเขา

น่าเสียดายที่หลังจากที่พวกเขาไปถึงด้านหน้า ปรมาจารย์ฉินก็ไปแล้ว

หลังจากคุยกันอยู่นาน พวกเธอก็ยุ่งกับการออกไปท่ามกลางแสงสลัวข้างหลัง พวกเขาไม่ได้ยินคำพูดใด ๆ ชัดเจน และไม่รู้ว่าพวกเขาพลาดสาระสำคัญไปมากแค่ไหน

น่าเสียดายที่หลินเยว่เหยามีโอกาสได้ติดต่อกับปรมาจารย์ฉินอย่างใกล้ชิด และด้วยเหตุนี้ เธอจึงพลาดไป

พิธีกรออกมา แล้วพูดว่า “ขอเชิญอาจารย์แพทย์แผนจีนข่งฝานหลิน เชิญเลย!”

การปรากฏตัวของข่งฝานหลินก็กระตุ้นเสียงปรบมือมากมายเช่นกัน

ในขั้นต้น มีแพทย์แผนจีนเพียงไม่กี่คน และมีเพียงไม่กี่คนที่สามารถไปถึงระดับปริญญาโทด้านการแพทย์แผนจีนได้ ข่งฝานหลินเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์แผนจีนที่อายุน้อยที่สุดในประเทศจีน และเขาได้รับความชื่นชมอย่างเป็นธรรมชาติ

หลังจากที่ข่งฝานหลินขึ้นเวที เธอนั่งหน้าแท่น และพูดคุยอย่างอิสระ

“ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ฉันชื่อข่งฝานหลิน ฉันถือเป็นลูกศิษย์ครึ่งหนึ่งของปรมาจารย์ฉินก็ว่าได้ แม้ว่าฉันจะเรียนกับปรมาจารย์ฉินเพียงครึ่งปี แต่ฉันได้เรียนรู้มากขึ้นในช่วงครึ่งปีแรกของฉัน ชีวิตฉันได้ใช้ประโยชน์มากมาย”

“ขอบคุณสำหรับคำเชิญนี้ เรามาคุยกันเรื่องงานวิจัยทางวิชาการกันวันนี้ หากมีข้อผิดพลาดประการใด ฉันหวังว่าคุณจะสามารถยกโทษให้ฉันได้ …”

ข่งฝานหลินพูดขึ้นและลงอย่างดังและมีจังหวะ นอกจากนี้ เธอมีความสามารถ ที่แท้จริงตั้งแต่แรก จึงกระตุ้นความเชื่อมั่นของทุกคนในทันที

สิ่งที่เหนือจินตนาการที่สุดคือ ข่งฝานหลินกลายเป็นครึ่งหนึ่งของศิษย์ของปรมาจารย์ฉิน! เรียนกับปรมาจารย์ฉินครึ่งปี!

นี่มันน่าอิจฉาเกินไปแล้ว!

ปรมาจารย์ฉินมีพลังมากอยู่แล้วในการปราศรัยทั้งสองนี้ เนื้อหาของคำปราศรัยนั้นแพร่กระจายอย่างกว้างขวาง และโรงพยาบาลหลายแห่งจัดประชุมเพื่อการวิจัย

คำพูดเพียงสิบนาทีก็คุ้มค่าที่จะศึกษาเป็นเวลานาน

และสามารถเรียนกับปรมาจารย์ฉินเป็นเวลาครึ่งปีโดยความรู้และการกระทำ ระดับนั้นก็ดีขึ้นโดยธรรมชาติ

เดิมทีข่งฝานหลินเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์แผนจีน แต่ตอนนี้เธอมีพลังมากขึ้นอย่างแน่นอน

คำพูดไม่รู้จบของข่งฝานหลินบนเวที หลินเยว่เหยาและคนอื่น ๆ ก็รู้สึกว่าพวกเธอได้รับประโยชน์มากมาย แต่ก็น่าเสียดายที่พวกเขาไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริงของปรมาจารย์ฉิน

ขณะที่หลินเยว่เหยารู้สึกหดหู่ใจ เพื่อนร่วมชั้นก็อุทานขึ้น

“ปรมาจารย์ฉิน ฉันพบอาจารย์ฉินแล้ว!”

หลินเยว่เหยาและคนอื่น ๆ รีบไปและถามว่า “ที่ไหน?”

นักเรียนกล่าวว่า “นี่คือวีแชทผู้คนที่อยู่ใกล้ ดูสิ ปรมาจารย์ฉินคือคนนี้ใช่มั้ย?”

เพื่อนร่วมชั้นหลายคนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาค้นหา แน่นอนว่า พวกเขาพบหนึ่งในผู้คนที่อยู่ใกล้เคียง นั่นคือปรมาจารย์ฉินจริง ๆ

ศีรษะอยู่ในเสื้อคลุมสีขาว และชื่อของเขาคือปรมาจารย์ฉิน